Yeni Bir Yolculuk

Hakan Acar ile kendimi tanıma yolunda yepyeni bir yolculuğa çıktım. İkinci görüşmemizde bana önerdiği filmler ve belgesellerle ilgili olan yorumlarımı ilk medium yazımda paylaşmak istedim.

Öncelikle izlediğim ilk film olan ve her endüstri mühendisinin izlemesi gerektiğini düşündüğüm “The Founder” filminden bahsetmek istiyorum. Film McDonald’sın büyüme hikayesini anlatıyor. Kaliteden ödün vermemek için daha az kazanmaya razı olan ancak zincirleşmek isteyen Richard&Maurice McDonald kardeşlerle pazarlama derslerine konu olacak kadar iyi pazarlama taktiklerine sahip olan ve franchising sistemi için McDonald kardeşleri ikna etmeye çalışan aşırı hırslı Ray Kroc’un hikayesini konu alıyor. McDonald kardeşlerinin kurmuş olduğu mükemmel hızlı üretim sistemini görüp ilk görüşte aşık olan Ray Kroc’un bu sistemi bayileştirmek istemesiyle film başlıyor. Filmdeki hızlı üretim hattını bir endüstri mühendisi olarak izleyip hayran kalmamak elde değil. Başarıya giden yol her zaman aşırı hırslardan, etik dışı hareketlerden, kapitalizmden mi geçer düşüncesi film boyunca aklımın bir köşesinde dursa da restoranın bu iki kardeşte kalması durumunda şu anda hiçbir zaman hiçbir yerde McDonald’s ismini duymayacağımızdan emindim. Film hakkındaki düşüncelerimi filmdeki en beğendiğim sözle sonlandırmak istiyorum. “Dünyada azmin yerini hiçbir şey tutamaz. Yetenek tutamaz. Yetenekli ama başarısız birçok insan vardır. Zekâ da tutamaz. Farkına varılmayan zeka yalnızca bir klişeden ibarettir. Eğitim de tutmaz. Dünya, eğitim görmüş aptallarla doludur. Azmin ve kararlılığın gücü ise sınırsızdır.”

İkinci filmim ‘’Pad Man’’ açıkçası mentorumun tavsiye ettiği film ve belgesellerin içinden beni en çok etkileyen film diyebilirim. Gerçek bir hikayeden alıntılanması beni daha da etkiledi. ‘’Amerika’nın Süpermen’i, Batman’ı, Spiderman’i varsa Hindistan’ın da Pad Man’i var. ‘’ sözünü filmin her sahnesinde hissediyorsunuz. Bağnaz bir toplulukta cehaletlerle tabularla savaşan eşi, kız kardeşleri, annesi başta olmak üzere köyündeki herkese karşı mücadele eden evindeki kadınların regl dönemleri boyunca ev dışında yatıp kirli çaputlar kullanmalarına razı olmayan deli suçlamalarına maruz kalan ataerkil düzene boyun eğmeyen bir erkeğin başarı hikayesini konu alan bir Hint filmi. Ülkemizde bile hala ped alırken veya satarken utanıp sıkılan ‘’orkid’’ lafını kullandı diye dövülen insanlar olduğunu görünce az gelişmiş ülkelerde durum ne haldedir diye düşünmeden edemiyorum.

Şimdi de gözlerimin dolmasına neden olan bir belgeselden bahsetmek istiyorum. Belgeselin ismi ‘’Ahtapottan öğrendiklerim’’ Ahtapottan neler öğrenilebilir diye düşünmeyin, belgesel bir ahtapotla insanın nasıl bir duygusal bağ kurabileceğini anlatıyor. Birçok insanın ben de dahil olmak üzere cesaret edemeyeceği bir atmosferde belgeselin çekimleri yapılmış. Yosun ormanı denilen yerde vahşi canlıların içinde zaman geçiren belgeselcimiz doğaya müdahale etmemeye çalışarak ahtapotla bağ kurmaya çalışıyor ve bu çabası sonuçsuz kalmıyor. Belgesel boyunca ahtapotumuzun hayatının yüzde seksenlik kısmına tanıklık ediyoruz. Ahtapotun azmi, zekası, yaşam mücadelesi izleyen herkesin ders alınması gereken nitelikte.

Son olarak bir diğer izlediğim belgesel ise ‘’Minimalizm’’. Tam anlamıyla uygulanacağına asla inanmadığım ancak tüketim çılgınlığı yaşadığımız bu dönemde bizlere farkındalık yaratacağını düşündüğüm bir belgesel. ‘’İnsanları sevin ve eşyaları kullanın, tam tersi asla işe yaramaz.’’ mottosuyla yola çıkan kişilerle yapılan röportajlarda ‘’minimalizm tam olarak nedir’’ sorusuna yanıt arayan insanlara bilgilendirmeler yapılıyor. Tükettiğimiz şeylere gerçekten ihtiyacımız mı var yoksa bize ihtiyacımız olduğu mu söyleniyor? Bu belgeselden sonra üzerime çokça düşünülmesi gereken bir soru.