Oproep om positiever door het leven te gaan (column)

Foto: ål nik op Unsplash

Columnist Nina vindt het tijd voor een positievere instelling, want dat afzeiken is best leuk, maar ook wel heel makkelijk.

Tekst: Nina Rouwenhorst

“Leuk hoor die columns van je, maar ze zijn altijd zo negatief.” Ik zit tegenover een vriendin, een halflege fles Malibu tussen ons in. “Hoe bedoel je?” “Ja je zeikt altijd alles zo af, het mag wel eens wat vrolijker. Niet dat je columns niet goed zijn of zo. Gewoon, opbouwende kritiek.”

Ze neemt een slok van haar drankje en daarmee is de kous af. De rest van de avond hebben we het over zaken die onbelangrijk zijn, verlies ik grandioos met Jenga en zingen we luidkeels mee met Klein Orkest.

Als ik de ochtend daarna met een kater op de fiets naar huis zit, komen mijn gedachten weer terug op het gesprek van gisteravond. Ergens heeft ze gelijk, ik ben heel goed in het afzeiken van alles en iedereen. Als iets niet gaat zoals het zou moeten, grap ik regelmatig, dan schrijf ik er wel een column over.

Het is gewoon makkelijker om ergens iets negatiefs in te zien dan overal een zilveren randje in te zoeken. Luidkeels klagen over die ene gast in de drive-thru die onbeleefd was, is gewoon lekkerder dan lovend spreken over die ene mevrouw die wél ‘jij ook’ zei toen ik haar een fijne dag wenste.

Maar ik weet dat ik lang niet de enige ben. Dat is waarschijnlijk de reden dat een programma als Shownieuws het ook zo goed doet. Het is geweldig om veertig minuten, exclusief reclame, te kijken haar het heil en onheil van bekende mensen. Je zou denken dat ze weten hoe ze zich moeten gedragen in hun miljoenenvilla’s, maar het tegendeel wordt regelmatig bewezen. Het is soms ook wel fijn om te weten dat internationaal befaamden soms ook niet weten wat ze moeten doen.

Er zijn mensen die elke dag drie dingen opschrijven die goed gingen in het afgelopen etmaal, om zo uit elke dag het meeste te halen. Er zijn altijd wel zaken die gingen zoals je gepland had. Dus in het kader van: laten we wat positiever zijn, wilde ik dat ook wel eens proberen. Het was niet eens zo heel lastig:

1. Ik heb gisteren zes uur lang gevideobeld met een goede vriendin uit Finland.
2. Mijn dvd van The Martian is binnengekomen.
3. Ik kwam erachter dat ik nog een bus Pringles in huis had, terwijl ik dacht dat ze op waren. Die heb ik natuurlijk opgegeten toen ik The Martian keek.

Eigenlijk moet ik gewoon niet zo stom doen: het is helemaal niet zo moeilijk om per dag drie dingen te zoeken die goed gingen. Een dag heeft vierentwintig uur, genoeg tijd voor leuke dingen. Dus wellicht moet ik dat ook maar eens doorzetten. Mogelijk is het ook wel wat voor u, als lezer? Dan doen we het gezellig samen. Daar wordt de wereld ook alleen maar mooier van. Kijk, dat is al één positief punt voor vandaag:

1. Besloten om positiever te zijn.

En misschien was die fles Malibu van het begin wel halfvól.

Nina Rouwenhorst is tweedejaars Lerarenopleiding Geschiedenis bij de HAN. Ze schrijft om de week voor SAM. Lees haar vorige column hier.