Yazı üslubu oluşturmak…

Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır.

Photo by Chris Curry on Unsplash

Bazen kendimizi çok kısıtlayabiliyoruz. Eskiden yazılarımda yapay zekadan yardım almayı bırakmak için yalnızca kağıt ve dolma kalem kullanarak yazmaya karar vermiştim. Bu yazımda da elbette yapay zekadan yardım almayacağım ama yatağımda uzandığım için (yazının en azından bu bölümünü) telefondan yazacağım.

İşte üslup böyle oluşuyor. Merak etmeyin detaylandıracağım. Yazı bittiğinde kafanızda soru işareti kalmayacak. Atlamadan okuyun.

Ben kendime bir kural koydum. Yapay zekadan yardım almayacağım dedim. Az önce okudunuz. İşte bu üslubumun oluşmasını sağlayan şey. Bunun doğru ya da yanlış olmasının önemi yok. Beni eşsiz kılan şey bu.

Önce kısa tanımlar vereceğim, sonra bağlayacağım. Kelime seçimiyle başlayalım. Bunların ne olduğunu öğrenmeden neyi ve nasıl geliştireceğinizi anlayamazsınız.

Günlük bir dil mi tercih ediyorsunuz? Teknik bir dil mi tercih ediyorsunuz? Tüm bunlar kelime seçimiyle ilgili. Üslubunuzu geliştirmek için kelime seçimlerinizi özenle yapmanız gerek. Ben teknik konuları bile günlük bir dille anlatabiliyorum. “Bunu Habil yazmış.” dedirtebilmek için yazılarınıza kendi dilinizi dahil edin. İlle kafanızdaki yazar gibi düşünüp yazmanıza gerek yok. Üslubunuzu geliştirmek için kendi kelimelerinizi özgürce yazın. Bu sizi diğer insanlardan ayırır.

Cümle yapısıyla devam edelim. Uzun cümleler mi kuruyorsunuz? Kısa cümleler mi kuruyorsunuz? Devrik cümleler mi kurallı cümleler mi kuruyorsunuz? Bunları düşünmekle zaman kaybetmeyin. Mükemmeliyetçi davranmayın. Şöyle bir bakınca genel bir uyum varsa güzel. Her cümleniz aynı uzunlukta olmaz. Genel bir ahenk yakalayın.

Kader gayrete aşıktır. Buna bakış açısı diyoruz. Kelime seçimimize dikkat etmeye başladık, cümlelerimizde genel bir ahenk yakaladık. Sıra bakış açısında.

Olaylara nasıl baktığınız önemli. Bu yazılarınıza yansır. Kimileri iğneleyici bir dil kullanır. Mesajınıza geç cevap veren birine “Acele etme, yarın da yazabilirsin.” demek gibi düşünün. Kimi eleştirel yaklaşır, kimi benim gibi bir şeyler öğretmeye çalışır. Ben eğitici bir dil kullanıyorum. Nasıl bir tavır takındığınıza dikkat edin. Okurlar zamanla bakış açınıza alışırlar. “Habil kesin bu konuyu eleştirirdi.” veya “Bu konuyu Habil anlatsa daha iyi anlardık.” derler.

Son olarak akıcılığa değinmek istiyorum. Bazen bir oturuşta yazıyorum, bazen parça parça yazıyorum. Çok akıcı yazmak için çabalamayın. Bakın, bu yazıyı parça parça yazdım ama ne demek istediğim anlaşıldı. Cümle yapısını anlattığımda söylediğim gibi genel bir ahenk yakalayın yeter. Bu doğallık katar. Çoğu amatör yazar en aptal insana göre yazması gerektiğini düşünüyor. Bunu aklınızdan çıkarın. Genel olarak anlaşılan bir metne sahipseniz orasıyla burasıyla oynamayı bırakın. Mükemmel an, mürekkebin kağıda döküldüğü ilk andır. Bu benim sözüm. Çok takılmadan okunup anlaşılabiliyorsa, okurken ufak da olsa bir ritim tutturup gidebiliyorsanız kendinizi ödüllendirin. Akıcılık dersinden geçmişsiniz demektir.