Anılar… Anılar… Anılar…

Düşüncelerimde geçmişe gittim biraz. İlk okul dönemlerime. İlker’in Fenerbahçe de oynadığı dönemlere… Yanlış hatırlamıyorsam yine o dönemlerde futbol şifreli kanallarda verilmiyordu. Her neyse..

O zamanlar sanırım herşey daha güzeldi. Belki de daha pembe. Çocukluk dönemleri işte. Hep ilgi duyardım içinde bilgisayarla ilgili sahne olan filimlere. Hep ilginç gelmiştir on parmak kullanan karakterler. O zamanlar bir hayaldi programcı olmak. İlginçtir şimdi bir programcıyım. Sanırım izlediklerimden etkilendim bilemiyorum :).

Gazoz kapağı toplardık abim ve kuzenim ile. Daha doğrusu onlar toplardı bizde yanlarında kuyrukluk ederdik :). Sonra onları ezip oynardık. Sanırım Bugs Bunny ve arkadaşlarının olduğu taso dönemiyle aynı dönemdi. Misket oynardı abimler onları izlerdik. Sonra tüftüf mevsimleri olurdu, kapısı açık otobüslerden içeri külah atardık filan. Bilimum çocukluklar ve haytalıklar dönemi…

Bir cami vardı, gerçi hala var ama o zamanlar daha küçüktü tabi. Aslında eskilerden kalma bir yapıydı. Avlusu vardı. Altında bulunan dükkanlarda ünlü “Şar” dondurma dükkanı vardı. Külah dondurma yerdik. O dönemlerde Algida vb çok popüler değildi.

Sonra hava kararana kadar saklambaç oynardık. Cuma günleri kuzenimle ateri oynardık, okuldan sonra. Arada sırada tüm aile (dayımlar vs.) toplanır klasik isim-şehir oynardık. Hayatımızda teknoloji vardı elbet. Fakat hiç bir zaman sanal oyunları, saklambaca, borsaya, isim şehire… tercih etmezdik. Dışarı çıkacaksak, çıkardık. Sohbetler ederdik… Falan filan…