başlangıç

Hayat, seni yorduğunda ve dinleyecek kimsen kalmadığında ;konuşsan boş konuşmazsan anlamsız hissetirdiği o anda …

Tam olarak böyle hissettiğim bir andayım bu ara bilmiyorum kimse okur mu bu yazdıklarımı ya da anlamlı mı bu düşünceler ama denemem gerekiyor gibiydi öyle hissettim .

Biraz yorgun hissediyorum son zamanlarda umut olmak ya da olmaya çalışmaktan .Üstümde derin bir yalnızlık ve hüzün var umduğum dünyayı ya da geleceği görememekten kaynaklanan .Yanlış anlamayın bu tamamen insanlardan .Etrafımı hayretler içinde kalarak seyrediyorum ;doğayı, gökyüzünü, hayvanları sonra insanları, ne kadar muhteşem bir yaratıcılık ve sanatla işlenmiş her şey .Muhteşem bir denge ve matematik -hatta bence yaratılışın en büyük kanıtı matematik her şeyi hesaplayabiliyor olmamıza hayret ederim hep- sonraa yavaş yavaş dikkatimi yerde gördüğüm başka şeyler çekiyor ;bazen bir ambalaj atığı bazense bir izmarit .Sonra az önceki muhteşem varlığa tekrar bakıyorum ‘insana’bir şeyler çıkıyor ağzından kirli ,siyah ,belki de acı bir şey … bir şey söylüyor ama karanlık… hep ama hep …karanlık sanki…

Her gün büyük bir umut ve kararlılıkla gözlerimi açtığım bu dünyada bir şeyler yapmak yerine sadece söylenen ,bencilce düşünen ,sadece kendini haklı gören ,daha az önce yan yana oturduğu arkadaşım dediği kişinin arkasından konuşan ,kendi hassasiyetleri olduğunu dile getirip başkalarının hassasiyetlerine saygı duymayan ,yere çöp atan (hala bunu yapıyor olmamız kadar acı) ,birbirlerini dil,din,ırk ayırt ederek bölen, parçalayan muhteşem bir BİZ le karşılaşıyorum

Ve insanoğlunun bu muhteşem aptallığını tekrar ve yeniden farklı bir pencereden izlerken buluyorum kendimi .Bizi, beni ve diğer herkesi

türkçe #hayat #insanlık #biz #kişiselgelişim #blog #duygu