Hoşgeldin sonbahar 🍂

Bugün sonbaharı tefekkür etmek için akşama doğru yürüyüşe çıktım.

Hava Eylül sonu olmasına rağmen sıcaktı ama kainat o kadar güzeldi ki her köşesi ayrı bir mucizeydi.

Anne kedilerin tırım tırım mama aranıp ağızları dolu dolu mahalleyi dolaşmalarını izlemek çok eğlenceli bir takipti.

Bir ara hiç tahmin etmediğim bir sırada kafamı kaldırıp baktığımda balkonda düşeceğini düşündüğüm bir kediyi gördüm. Çok uzun süre bakıştık kendileriyle ama asla istifini bozmadı. Onun atlamayışı beni o kadar şaşırttı ki benim yanıma gelmek isteyip atlar diye daha fazla ilgilenmek istemedim.

Onun kafasını başka bir yöne çevirmesiyle o tarafta da onun tam tersi ürkeklikte bir kedinin bulunduğu yerden hiç hareket etmeksizin her davranışımı tedirginlik içerisinde izledi.

Resmen dehşetle bakıyor bana 😂

Yürüdükçe gördüğüm yapraklar ve desenleri, her sonbahar mevsiminde yapraklarını döken ağaçları benzettikleri gibi, bana da insanın sonbahar mevsiminde kendisinde dökeceği ve vakti gelen değişimleri anımsattı.

Hepimizin dökeceği yapraklar var hayatında. Kimisi zararlı bir düşünce, kimisi bir davranış ya da insana zarar veren herhangi bir unsur ama illa ki yapraklarımız var.

Çünkü hepimiz 4 mevsim birden yaşıyoruz ömrümüzün sonuna kadar. Sonbaharımız, yazımız, ilkbaharımız, kışımız. Her birimizin dökecek yaprakları ve açacak çiçekleri var.

İnsan 4 mevsim de aynı kalamaz, kalmamalı da zaten ama mühim olan iyiye yönelik değişmek, gelişmek, kurumuş dalları temizlemek.

bu güzellik de yürürken beni heyecanlandırdı varlığıyla ☺️

20