İNANIRIM

İnanırım (Devam edecek!)

Gök kapılarına ve dünyadaki yok kapılarına inanırım

Göğün direksiz durduğuna

Duaya inanırım temiz ağızla

Ve sana temiz olmasını umduğum yürekle inanırım Rabbim

Kana bulanan gençleri

ala bulanan kuşlarla

Eyüp’çe sabır kervanı gündüzler

Geceler güneşi nereye gizler

Baharı saklar insanoğlundan güzler

Ayağa kalkar sesi yok zannedilen sözsüzler

Yirmi bin yada yirmi bir defa

Baştan sayılır tüm yurtsuzlar

Ben inanırım biter bitmezler.

Yağmurun sesine , toprağın sözüne, hüzünlü yükseklerin sisine inanırım

İçimde büyür asalarım

Kafamda uçar ebabiller

Firavun nefsime, filleri teptirir öksüzler

Sokak başlarına inanırım yalnız kalanlara

Ve içim aciz, özsüz kalanlara

Günaha değil günahkâra

Düşülen kuyulara, salınan kovalara

Eğer içinde bulunduğumuz koskoca bir karanlıksa

Işığın bulunacağına, aydınlığın konuşacağına, tüm bedenimle inanırım sığacağımıza bir balığın karnına

Kaleme kâğıda ve Rabbine

Yazının gücüne, sözün öcüne inanırım naifce, seher vakti Tanyeline

Dışımda yeşeren mürekkebin

İçimdeki izine…

Yumruğumun güç verdiği kelimelere

Kağıtlar yersiz yazmaya

İnanırım insanların sallandığı meydanların şiir olduğuna

Mezar taşlarıdır poetika karnavalı

taş taş üstüne edebiyat yaşları

Gönül hangi baş üstüne

Yürek kahvesi kaç yıllık hesap üstüne

Gönüllerindeki kabeye

Kâbe’nin ziyaretçilerine ve

Rabbine inanırım en zor günde…

20.11.2020