Terugkijken is ook vooruitkijken.

Terugkijken is ook vooruitkijken.

2018 was een topjaar.

Weliswaar geflankeerd door buikloop onderweg naar Bulgarije in januari en een acute bronchitis in de laatste dagen van het jaar. Maar daarover later meer.

Tevredenheid. Veel dankbaarheid. Terugkijkend op 2018, niet teveel zeveren: het was een topjaar.

De basisingrediënten voor zo een topjaar? Een goede gezondheid, een geweldige familie en dito vriendengroep. Vrij cliché, nee? Klinkt eerder als een goed jaar, zonder meer. Dat kan kloppen. We hebben echter met zijn allen de sleutels tot de kruidenkast in onze handen om die goede basisingrediënten op te vrolijken tot een ‘topgerechtje’. Of en hoe we dat doen ligt vaak volledig aan onszelf. En daar hebben zowel mijn vrouw als ik in onze vrije tijd volop aan zitten werken het afgelopen jaar.

Maar misschien toch eerst even stilstaan bij die goede gezondheid. Toegegeven, 2018 startte iets minder aangenaam dan verwacht: ik had zware buikloop midden januari die ik dan nog eens trotseerde door op het vliegtuig richting Bulgarije te stappen zowat op het hoogtepunt van de ziekte. Dit na een nacht waarin ik meer tijd op het toilet door had gebracht dan in mijn bed. Mijn vrouw verklaarde me gek, terecht. Koppig als ik ben vertrok ik toch richting de luchthaven. Een doktersbezoek kon wel wachten tot ik terug zou zijn in België een paar dagen later.

Misselijkheid gecombineerd met een verzwakt lichaam maakten de vlucht van ongeveer 3 uur tot mijn minst aangenaam moment van 2018. Veruit. Tegelijk ben ik nooit dankbaarder geweest voor het groene lichtje dat aangaf dat de vliegtuigtoiletten beschikbaar waren voor gebruik, een paar minuten na het opstijgen van het vliegtuig.

Maar je moet ook eerlijk zijn met jezelf: dat is eigenlijk dik OK als dieptepunt van het jaar. Een aangeboden cola zowat halverwege de vlucht, hoog boven het Europese continent, maakten dat ik zelfs even dacht dat het ergste leed snel geleden was. Ijdele hoop zou blijken, eens aangekomen in Sofia. Toch zou de lucht weer volledig opklaren tegen het eind van die week. Wat aangepaste voeding, medicijnen en rusten zoveel als ik kon bleken de juiste gezondheidscocktail te zijn. Dank u dokter!

En nu tijdens de laatste dagen van het jaar heb ik het weer vlaggen. Een acute bronchitis maakt dat ik de feestdagen toch in een net iets andere stemming doorbreng dan gewoonlijk. Rusten, hoesten, slapen, rusten, hoesten, slapen, … Dat een tijdje lang volhouden maakt dat je binnen de kortste keren weer kan shaken op de dansvloer zoals dat verwacht wordt bij het vieren van het nieuwe jaar. Vermoedelijk komt dat nieuwe jaar net iets te vroeg voor mij om me voluit op de dansvloer te kunnen smijten. Maar laat dat de pret niet bederven: er ligt een heel nieuw jaar te wachten waarin nog kan gefeest worden. Zei ik al dat 2019 ook een topjaar zal zijn? En in de tussentijd heb ik zowaar wat tijd om dit hier allemaal neer te pennen en even te reflecteren over 2018.

In al die tussenliggende dagen, weken en maanden van 2018 voelde ik me dus wel kiplekker en gezond. En zo een goede gezondheid is toch juist het belangrijkste wat we elkaar steeds bij elke jaarwisseling toewensen. Het is het fundament waarop we de rest van ons jaar en dus ons leven kunnen bouwen. Combineer dat met een geweldige familie en vrienden en je beseft al snel dat alle ingrediënten aanwezig waren om van 2018 een knaljaar te maken.

Wat wil een mens dan nog meer? ‘Veel meer’ zullen velen nu beginnen te roepen. Ja, ik ben het daarmee eens en het leuke is dat je dat zelf voor een heel groot stuk in eigen handen hebt als de basisingrediënten aanwezig zijn.

Terzijde: niet iedereen beseft dat dat tegelijk betekent dat je zelf het heft in handen moet nemen. Velen blijven gewoon aan de zijlijn staan roepen, soms ook gewoon klagen. Je kiest zelf het menu dat je wil eten tijdens je leven. Wat aangepaste kruiding, wat kleurrijke garnituur en een smeuïg sausje maken van een eenvoudig basisgerecht al snel een culinair hoogstandje.

De handen uit de mouwen steken dus. Daar zouden we dan ook voor moeten zorgen. Maar wat en hoe dan precies? En waarom ook?

Zoals velen wel weten werk ik nu toch al een aantal jaren bij een van de grootste financiele instellingen in België. Mijn vrouw bij een zeer gelijkaardige instelling waarvan de hoofdzetel in Parijs ligt. Zowel bij haar als bij mezelf lopen heel wat toffe collega’s rond die elk bijdragen tot een dynamiek die vaak leidt tot geweldige resultaten. Bijna even vaak botsen we ook op tegenvallers waaruit lessen worden getrokken om zo het volgende succesverhaal te kunnen schrijven.

Een van de dingen waarover echter jaar in jaar uit ‘geklaagd’ wordt binnen grotere bedrijven is de traagheid waarmee ideeën en projecten uitgevoerd worden. En dat die gezapige gang der dingen nog langzamer vooruitkruipt door de theoretici en al die slimmeriken die het vaak goed kunnen uitleggen, maar nog beter zijn in het terugkrabbelen eens al die woorden in daden moeten worden omgezet. En niet vergeten: de babbelaars die gewoon goed kunnen praten, maar vooral goed zijn in het uitkramen van holle woorden.

Zulke zaken fascineren me: hoe komt dit? Hoe kan dit opgelost worden? Moet dit uberhaupt verholpen worden? In hoeverre onderscheidt dit zich van enige vorm van zelfstandig ondernemerschap?

Je kan daarover veel managementboeken lezen en er zijn zeker evenveel mensen die daarover hun mening willen meegeven. Maar dat bracht geen duidelijke, praktische oplossingen. In 2017 startten mijn vrouw en ik daarom een solo-projectje gericht op reizen en inspireren. Handigheidje: we linkten het aan de hobby die ons allebei nauw aan het hart ligt, reizen dus.

Dat was immers iets waar we beiden van overtuigd zijn: passie voor wat je doet geeft je goesting om verder te gaan dan je misschien ooit van jezelf had gedacht.

Bij de totstandkoming en uitvoering van het project lag en ligt de focus op ‘doen’. Praten gebeurt dan weer zo weinig als mogelijk. Nee, dat laatste is gelogen. We praten enorm veel, maar to-the-point en volop gericht op actie, gealigneerd met waar we naar toe willen evolueren. In onze vrije tijd, want het is een hobby-project. Wel eentje dat ons meer bijbrengt dan we hadden durven denken (of dromen).

Het begon allemaal in 2017 met het aanmaken van een website die we de spitsvondige naam ‘Along Came an Elephant’ meegaven. Begin 2018 optimaliseerden we onze website kennis en zorgden voor een veel snellere site met een mooiere, meer gebruiksvriendelijke lay-out. Geen van beiden konden we programmeren of hadden we hieromtrent geavanceerde kennis. Behalve wat amateuristisch prutsen met HTML-code tijdens mijn universiteitsjaren (eindresultaat was een spuuglelijke info-website met een schelrode achtergrond over mezelf) moesten we dus vertrouwen op wat we konden leren van hetgeen beschikbaar is aan cursus- en ander materiaal op het internet. En we hadden ook veel aan behulpzame gelijkgestemde zielen op digitale fora die ons steeds opnieuw een oplossing aanreikten wanneer we weer eens op een probleem stootten, waarvan we dachten dat we het niet zouden kunnen oplossen.

De website zelf biedt ons een mooi forum om de verhalen en foto’s van onze reisavonturen samen te brengen. Dit ter inspiratie voor andere gelijkgestemde zielen. Of soms ook simpelweg voor mensen die benieuwd zijn naar onze lotgevallen. En maand na maand merken we dat onze content gesmaakt wordt, meer en meer. We hadden het nooit durven dromen, maar maandelijks bezoeken duizenden unieke bezoekers onze site waarop ze onder meer kunnen wegdromen over nieuwe reisavonturen. We wilden (en willen) echter meer doen dan mensen laten wegdromen.

Daarom startten we dan ook al snel met een aantal gelieerde projecten begin 2018. We waren (en zijn nog steeds) immers hongerig naar meer. Leergierigheid en nieuwsgierigheid zijn niet te onderschatten sterktes om nieuwe horizonten te verkennen.

We gingen voluit op zoek naar samenwerkingsverbanden, we verdiepten ons in digitale marketing en breiden ons bereik uit naar verschillende social media-kanalen. En opnieuw bleek dat we hier op korte tijd - en in onze vrije tijd – heel wat konden bijleren en realiseren.

We moesten in april-mei van dit jaar ons bovendien even verdiepen en bijscholen in de nieuwe Europese privacy-wetgeving GDPR. Boeiend? Niet echt. Maar we wilden natuurlijk wel dat onze website zou beantwoorden aan wat de wetgeving vereist. We slaagden tijdig in ons opzet en schaafden zowaar onze kennis over juridische zaken bij. Nooit gedacht toen we aan ons avontuur begonnen in 2017. De realiteit haalt je echter altijd in.

Ondertussen zijn we eind 2018 en hebben we heel wat nieuwe stappen gezet. De meeste klein, andere toch al wat groter. Maar nog veel belangrijker: de opgedane ervaring en de rit die we volop aan het rijden zijn, neemt niemand ons ooit nog af.

We werken nu onder andere samen met Booking.com, Amazon en een broker voor kledinglijnen (ja, zoiets bestaat dus echt). Zo leerden we trouwens dat daar wel wat bij komt kijken, soms meer dan verwacht. We ontdekten in de praktijk wat API’s zijn en hoe we deze op onze digitale toepassingen konden inpassen. Allemaal wat te technisch om er hier dieper op in te gaan (maar geef zeker een sein als je – net als wij – er over wil bijleren en mee aan de slag wil gaan). Kort door de bocht betekent het dat we op een eenvoudige en vlotte manier content van partners in de lay-out vastgelegd door onze partners kunnen aanbieden op onze website. Dat allemaal zodanig gestroomlijnd dat de bezoekers van onze site er ook maar enige last van ondervinden.

Ook leerden we onder andere de kneepjes van ‘affiliated marketing’ onder de knie krijgen. Of hoe we geïntroduceerd werden in de nieuwe verdienmodellen eigen aan de digitale landschappen die de afgelopen jaren werden gevormd. En niet te onderschatten: die in de nabije toekomst nog veel belangrijker zullen worden in een wereld waar steeds meer commerciële transacties verlopen via digitale wegen. Doorklikken naar een andere website en daar iets aan verdienen? Ja, dat kan allemaal. Als de bezoekers dan ook nog andere acties uitvoeren, gaande van extra clicks tot een aankoop van een bepaald product levert dat vaak zelfs nog wat leuke extraatjes op. Ongelooflijk? Toch waar en zonder al te veel moeite.

Ook de mystiek van sociale media en wat die kunnen betekenen om de naamsbekendheid en de zogenaamde ‘branding’ van je merk te versterken werd langzaam maar zeker ontsluierd. Van Instagram tot Twitter of Facebook en Pinterest. Ze blijken allemaal hun sterktes (en zwaktes) te hebben in de reis die je maakt om ‘een merk bekender te maken’. Groeien en een stijgend aantal ‘followers’ verkrijgen is daarbij 1 ding, maar zeker niet altijd het belangrijkst. Wat nog veel belangrijker is is immers ‘engagement’. De freeware opvolgingstools die worden aangeboden door de Twitters en Facebooks van deze wereld zijn eerder beperkt qua informatie die ze vrijgeven over dat ‘engagement’. Toch leren ze een beginnende gebruiker al gauw welk soort posts meer gesmaakt worden dan andere. Dit zodat je je doelpubliek op een betere manier kunt ‘entertainen’.

Zeker ook op die sociale media kenden we een explosieve groei in 2018. Bijvoorbeeld op Twitter en Instagram groeiden we zomaar even meer dan 400% vergeleken met eind 2017 en dat terwijl het achterliggende ‘engagement’ op hetzelfde ritme meegroeide. Ook hier verrasten we onszelf. Maar natuurlijk zijn het vooral onze bezoekers die ons aangenaam verrassen en ons uiteindelijk ook laten merken dat ze ons en onze content apprecieren.

De ganse opzet van onze digitale propositie gebeurt met een dusdanige snelheid dat we nu zelfs – gedurende een tweetal maanden al – een digitale flexi-jobber hebben aangeworven. Iemand op wie we kunnen rekenen voor de verdere uitbouw van één van onze digitale kanalen. Ook hier leren we opnieuw hoe klein de fysieke wereld is geworden dankzij het internet en de digitalisering. Op onze online vacature kregen we geïnteresseerden binnen vanuit Azië, Europa en Amerika. We hadden een aantal online verkennende gesprekken vooraleer we de knoop doorhakten en aan de slag gingen met onze nieuwste aanwinst. De wereld is effectief veel kleiner geworden. Velen onder ons beseffen dit nog onvoldoende. Tegelijk moeten we er met zijn allen volop van bewust worden dat dit voor iedereen totaal nieuwe opportuniteiten biedt. Alleen is het wel cruciaal dat we daarbij tegelijk volop inzetten op het verspreiden van de kennis over digitaliteit in al zijn facetten. Hoe meer mensen weten hoe ze via het internet aan totaal nieuwe jobs kunnen raken, hoe beter dit de wereld in zijn geheel ten goede zal komen. Ons onderwijs en onze algemene mentaliteit mbt ‘blijvend leren’ dienen daarom absoluut mee te evolueren. Iets waar we vandaag de dag eigenlijk nog veel te weinig mee bezig zijn. Maar wat niet is, kan nog komen. Vandaar ook dat we het zo belangrijk vinden dat iedereen met zijn praktijkverhalen naar buiten komt. Alleen zo zal het gezamenlijke besef verder groeien om volop in te zetten op de opportuniteiten van de digitalisering.

Wonderbaarlijk en inspirerend.

Dat zijn de twee woorden waarbij ik voor mezelf samenvat over hoe ons idee van een reis-website op een relatief eenvoudige wijze snel uitgegroeid is tot een uit de hand gelopen hobby-project. Waar dit zal eindigen? Geen idee. We zitten nog volop met bruisende ideeën en dromen en zullen het dus ook niet nalaten om deze volop na te jagen. Niet door erover te praten, maar door het te doen zoals we bezig zijn! De ongelooflijk verrijkende ervaringen neemt niemand ons nog af. Integendeel, het helpt ons om allerhande situaties, privé en professioneel, op een totaal andere manier te bekijken en aan te pakken.

En ja, we kunnen ondertussen proefondervindelijk bevestigen dat in vergelijking met ons project, grote bedrijven er veel langer (te lang?) over doen om iets concreet vast te pakken en te doen landen. Maar in onze huidige maatschappij hoeft dat de echte doeners onder ons niet langer tegen te houden. Met zelfs een zeer beperkte kennis van digitalisering in al zijn facetten is er een waaier aan mogelijkheden om dromen concreet vast te pakken. Onze voorbeelden hierboven tonen dat zeker en vast aan. En het leuke is: je kan er amper tot niets mee verliezen. Enkel wat (leer)geld. Maar dat heb je dan weer omgezet in ervaring. En ervaring is een onderschat kostbaar goed.

2018, een topjaar dus!

Op naar 2019. Met volle goesting.

Een gelukkig nieuwjaar!