21 Eylül ve Sonbahar Ekinoksu:

21 Eylül ve Sonbahar Ekinoksu: Doğanın Gizemli Portalı

Selammmm selammm!

Bugün sizi 21 Eylül’ün gizemli dünyasına davet ediyorum. Sadece takvimde bir gün gibi görünse de 21 Eylül, sonbahar ekinoksunun enerjisiyle dolup taşan, doğanın ve ruhun denge bulduğu gizemli bir portal. Hazırsanız, benim heybemde bu tarihle ilgili biriktirdiklerime açılan bu pencereye göz atıp bu özel günün anlamını birlikte keşfedelim!

İlk olarak, ekinoksun ne olduğuna bakalım. Ekinoks, gece ve gündüzün eşit olduğu o nadir zamanlardan biridir. Doğa dengeye gelir; sadece fiziksel olarak değil, ruhsal olarak da içsel bir uyum arayışına gireriz.

Astrolojide, 21 Eylül, Güneş’in Başak burcundan Terazi burcuna geçtiği zamana denk gelir. Bu geçiş, bireysel hayatlarımızda denge, uyum ve ilişkilerde barış arayışını temsil eder. Terazi burcu, adalet, uyum ve güzellikle ilişkilendirilir; bu yüzden 21 Eylül civarı, hayatımızda denge kurmak için mükemmel bir zamandır. Ptolemy’nin “Tetrabiblos”adlı eserinde, ekinoksların dünya üzerindeki dengeleri sağladığına ve doğanın ruhsal enerjilerini düzenlediğine dair vurgular yapılır.

Peki, bu kadim topluluklar bu zamanı nasıl kutlardı?

Kadim toplumlar için de bu dönem, hasatın toplanıp, eskiyi bırakıp yeniye yer açmanın ve ruhsal bir dönüşümün zamanıdır.

Eski Mısır: Osiris’in Yeniden Doğuşu

Eski Mısır’da, sonbahar ekinoksu Nil Nehri’nin taşkınlarının sona erdiği, toprağın bereketlendiği bir döneme denk gelir. Mısırlılar için bu, doğanın ve ruhların döngüsünü simgeliyordu. Karnak Tapınağı, ekinoks zamanında güneşle mükemmel bir hizalanmaya sahiptir. Güneş ışığının tapınakta oluşturduğu bu mükemmel hizalanma, Mısırlıların doğa döngülerine olan bağlılığını gösterir. Aynı zamanda, Osiris’in yeniden doğuşunu simgeleyen mitolojileriyle de bu dönemi ruhsal bir uyanış olarak kutlarlardı. Piramit Metinleri ve Coffin Texts (Tabut Metinleri) de ekinoksun ruhsal yeniden doğuş ve ölüm döngüleriyle olan bağlantısını anlatır.

Mezopotamya: Inanna’nın Yeraltı Yolculuğu

Mezopotamya’da ekinoks, tarımın ve doğurganlığın tanrıçalarıyla ilişkilendirilirdi. Sümer tanrıçası Inanna, sonbaharda yeraltına inip, doğanın kış döngüsüne girmesini simgeliyordu. (Bu hikaye klasik Tarot destesindeki Yıldız Kartı ile de doğrudan ilişkili. Bunu ayrıca konuşuruz. ✨ ) Sümer tabletlerinde de bu mitin izleri bulunur ve bu dönemlerde Mezopotamyalılar tanrılarına şükranlarını sunmak için ritüeller düzenlerdi. Ekinoks, onların dünyasında da ölüm ve yeniden doğuşun güçlü bir sembolüydü. Babylonian New Year Festival(Akitu) adı verilen festival, doğanın yeni döngüsünü kutsamak için yapılırdı.

Keltler: Stonehenge ve Mabon

Şimdi kuzeye, Kelt topraklarına gidiyoruz! Keltler, sonbahar ekinoksuna Mabon adını vermişlerdir. Mabon, hasat tanrısıdır ve bu dönemde doğanın verdiği tüm nimetler için kutlamalar yapılırdı. Stonehenge, ekinoks günlerinde güneşle hizalanacak şekilde inşa edilmiştir. Bu devasa taş yapının her yıl ekinoks sırasında güneş ışınlarıyla dans etmesi, Keltler’in doğayla olan bağını gösterir. Keltler, doğanın döngüsünü kutlamak için ateş etrafında toplanır, hasadı toplar ve ruhsal dengeyi sağlamaya çalışırlardı.

Antik Yunan ve Roma: Persephone’nin Dönüşü

Antik Yunan mitolojisinde, ekinoks zamanı tanrıça Persephone’nin yeraltına, kocası Hades’in yanına dönüşüyle ilişkilendirilir. Annesi Demeter, bu süreçte yeryüzüne kışı getirir ve ekinoks, bu döngünün başlangıcı olarak görülürdü. Eleusis Gizemleri adı verilen gizemli ritüeller, ekinoks dönemlerinde doğanın bu ölüm ve yeniden doğuş döngüsünü onurlandırmak için yapılırdı. Plutarch’ın “Moralia” adlı eserinde bu ritüellerin ruhsal dönüşüm üzerindeki etkileri anlatılır.

Mayalar: Kukulkan’ın Yılanı

Mayalar da ekinoksu oldukça büyülü bir şekilde kutlardı! Chichen Itza’daki Kukulkan Piramidi, ekinoks günlerinde gölge oyunlarıyla meşhurdur. Güneş ışıkları, piramidin basamaklarından süzüldüğünde, dev bir yılan figürü ortaya çıkar. Bu yılan, tanrı Kukulkan’ın yeryüzüne inişini temsil eder. Codex Madrid gibi Maya yazıtları, ekinoksun tanrılarla olan bağlantıyı güçlendirmek ve ruhsal farkındalık kazanmak için yapılan ritüelleri içerir.

Şamanik Öğretiler ve Ritüeller: Ateş ve Ruhani Bağlar

Şimdi, daha derin bir boyuta inelim. Şamanik öğretiler, ekinoksu ruhsal dönüşüm ve doğanın enerjileriyle bağ kurma zamanı olarak kabul eder. Özellikle Türk ve Sibirya şamanizmi, bu dönemi doğanın ruhlarına şükran sunma ve atalara saygı gösterme zamanı olarak görür.

Bizde bu yıl İstanbul Kilyos’ta Türk ve Sibirya şamanları ile geçiriyor olacağız 21 Eylül’ü. Katılacağımız şamanik etkinlikte, mavi giysilerle doğanın enerjisiyle uyum sağlayarak kutlu bir ateş etrafında toplanacağız. Ateş, şamanizmde arındırıcı ve dönüştürücü bir güçtür. Ateşin çevresinde yapılan ritüeller, kişinin eski enerjilerini bırakıp yeniye kapı açmasına yardımcı olur. Altay Dağları’ndaki kurganlarda bulunan şaman davulları ve ateş ritüelleri, bu tür törenlerin kökenini gösteren önemli buluntular arasında yer alır.

Şamanik kültürlerde, atalara teşekkür etmek, onların bilgeliği ve korumasını sürdürmek için önemlidir. Orhun Kitabeleri ve Manas Destanı, ataların rehberliğine olan şükranın vurgulandığı metinlerdir. Ağaçlara bağlanan dilek çaputları, doğa ruhlarına yapılan duaları ve dilekleri simgeler. Divan-ı Lügat-it Türk gibi kaynaklar, bu çaputların ağaçlarla olan ruhsal bağını ortaya koyar.

Peki sen 21 Eylül’de Neler Yapabilirsin?

Eğer sen de 21 Eylül’ün enerjisinden yararlanmak istiyorsan, işte birkaç öneri:

Meditasyon yap: Ruhunu ve zihnini dengelemek için ekinoks zamanı ideal bir dönemdir.

Doğaya çık: Yürüyüş yaparken doğanın seslerini dinle ve onun döngüsüyle uyum bul.

Ateş yak: Küçük bir kamp ateşi ya da mumla, eskiyi bırakıp yeniyi kucakla. Ateşin dönüştürücü gücünü hisset.

Şükret: Hayatındaki tüm kazanımların için minnet duy, ruhunu arındır.

21 Eylül, doğanın ve ruhun dengelendiği, içsel ve dışsal bir yolculuğun başladığı bu özel zamanda, sizinde kendinizi bu büyülü enerjinin içine bırakmanızı ve doğayla yeniden denge kurmanızı diliyorum.🌿🔥

Aşkla,

Beş Karış Havada