Bölüm 1: Geriye Dönüp Baktığımda

Bazen gökyüzüne bakıp acaba şimdi beni ne bekliyor diye düşündüğünüz hiç oluyor mu? Ya da bir anda geçmişten bugüne neler yaşadığınızı hatırladığınız…

Bugün tam gerçekten bir şeyler başarıyor muyum, ilerliyor muyum, bir iz bırakarak bu dünyaya veda edebilecek miyim diye düşündüğüm bir an yaşadım. Yorgundum. 2 saat sürecek bir yol için otobüs bekliyordum. O sırada kafamı gökyüzüne çevirdim. Güzel bir manzaraydı. Tam havanın kararacağı ve güneşin bulutlar ardında ışıklarını saçtığı bir manzara. O sırada geçmişteki beni düşünmeye başladım.

Şu anda 25 yaşındayım. Hala yönümü bulamadım. Neler yapacağımı veya nasıl bir geleceğin beni beklediğini de bilmiyorum. Ancak çabalayacağımı biliyorum. Hep çabaladım çünkü. Türkiye’nin belki de en ücra köşelerinden birinde başlayan hayatımda, sürekli yeni heyecanlar bularak yaşadım. Belki de heyecan arayışım; doğup büyüdüğüm yerde birçok şeyden haberiz büyümenin, yeniliklere hasret kalmanın, kız çocuğu olarak büyümüş olmanın verdiği tüm zorlukları nasıl geçirdiğim düşünmekten kaynaklanıyordur. Belki de spor yapabilmenin, özgürce ve ortamı düşünmeden her gece yürüyüş yapabilmenin mutluluğu bu heyecanı arttırıyordur. Hala kendimi çözmeye çalışıyorum.

Peki nasıl başladım gerçekten? Aslında burada yazmaya başlamamın temel sebebi bu soru oldu. Neler yaşadım, ne gibi anılarım vardı gibi soruları kendim için de cevaplamak ve belki bu şekilde bile olsa bu dünyaya küçük bir iz bırakmak için yazmaya başladım. Hatta otobüste düşünürken o kadar çok anım aklıma geldi ki. Bir an önce yazmak istedim. Ama tek problem haftaya son finallerimin olması. Şaka maka üniversiteyi bitiyorum. O köyden çıktım, üniversiteye kadar ilerledim ve şimdi de mezuniyet için son sınavlarıma hazırlanıyorum. Ama hala geleceğim için endişeleniyorum. Sanırım bu pek geçecek bir duygu değil. Bu duyguyla da yaşamaya alıştım gerçi.

Bu süreci başlangıçtan şu ana kadar olacak şekilde yazmak istiyorum. Bu hayattaki motivasyonumu da arttırır belki. Az şey yaşamadım sonuçta ilkokuldan şu ana kadar. Bakalım süreç ne gösterecek? Umarım keyifli bir yazı olur. Her ne kadar tüm anılarım çok keyifli olmasa da…