LGS Anneleri

Son zamanlarda sosyal medyada bir annenin çocuğunu 5 yanlış yaptığı için öfkelenmesi, LGS annelerinin birbirleri arasında yaptığı kutlamalar, sınav anında bahçedeki telaşlı halleri vs. Artık “LGS annesi” dendiğinde herkesin zihninde ortak bir tipleme beliriyor. Kaygılı, sürekli takip eden, kendini çocuğunun sınav senesine adayan, çocuğunun başarısına fazlasıyla odaklanan, baskıcı ve kontrolcü bir ebeveyn figürü.

Peki bu figür gerçekten annelerin kişisel tercihlerinin sonucu mu? Yoksa biraz da içinde yaşadığımız sistemin sonucu mu?

Çocuğunun iyi bir hayat yaşamasını isteyen ebeveyn, giderek daha belirsiz hale gelen ekonomik koşullara bakıyor; işsizliği görüyor, artan yaşam maliyetlerini görüyor, gelecek kaygısı görüyor. Bunlara karşılık çocuğunun hayatını bir şekilde güvence altına almak istiyor.

Hal böyle olunca çocuk daha 12 13 yaşlarındayken hangi liseye gideceği, hangi çevreye dahil olacağı, hangi fırsatlara erişeceği ve hatta ileride hangi üniversiteye gidebileceği daha önemli bir hale gelip; çocuğun geleceği tek bir sınavın sonucuna bağlanıyor. Böylelikle sınav gündemine ebeveynlerin endişeleri de sızmış oluyor. Çünkü geleceğin belirsizliği kontrol etme arzusunu güçlendirir.

Anne-baba çocuğunun ders programını, günde kaç saat çalışacağını denetliyor. Deneme sonuçlarını kontrol ediyor. Motivasyonunu hatta bazen sınava dair duygularını bile kontrol etmek istiyor.

Aslında bizlere yansıyan tek şey çocuğun sınav kaygısı değil; ebeveynin kendi çaresizliği. Aslında sosyal medyaya yansıyan LGS annesi; gelecek kaygısının, refah sorununun ve çocukların kaderini birkaç sınava bağlayan sistemin ürünüdür.