“Farazi şeyler duyumsuyorum"

“Farazi şeyler duyumsuyorum"

Kelimlerin kökenine inerdi yeni tanıdığım biri. Öyle böyle bir köken değil, bildiğin tarihsel sürecini ele alır sonrasında kullanılan bağlama bakar, tutarlılığını bir güzel hesap ederdi. O yüzden onunla konuşurken bol keseden konuşamazdım. Kelimeler de muhatabı olurdu insanın.

Şimdi duyumsadığım şeye gelirsek; bir şeyin hem var olması hem de yok olması arasında gelip giderken onun çokta mühim olmayabileceği hissini taşırken aynı zamanda var bir şey dedirtmesi…

Beni yoracak belli o yüzden farazi şeyler diye niteledim. Belkide bir çocukluk sanrısıdır ya da psikolojik bir buhran yahut varoluşsal bir sancı, en olmadı anlık bir his, hadi hepsini geçtim dünyadan birinin tek bir cümle ile tanımlayabileceği bir hal olsun.

Tadını çıkarmak istiyorumun Gidiyorum ben…

Burdayken.