Çok Yoruldum ve Vazgeçtim

Herkesin düştüğü o yanılgıya kapılmış, umarsız kaygıyla son zamanlarda iyiden iyiye boş vermiş gibi sürüklenmiştim.

Hayal ediyorum da bir kemanın telini… En sessiz anı; kopmadan, tam bir kopuş yaşamadan önceki o gergin durgunluk olmalı.

En çok söz sahibi olan, suskunluğun içinde gizli değil midir?

Hayatın ritmini kavrayamadığımı şimdilerde anlıyorum.

Yarım kalmış öykülerle dopdolu olduğumu sanırdım. Her birini tamamlama gayreti içinde debelenirdim. Yaşamın gidişatına aykırı olduğunu bile bile.

Geceleri ise sessizliğin o bildik çığırtkanlığında, tasarılarımın ve gelecek öngörülerimin geçmişe ne kadar bağlı olduğunu görmezden gelmiştim.

Nihayetinde ne kadar yorulduğumu anlıyorum.

Dur duraksız, onlarca çarkı olan bir mekanizma gibi çalışan zihnim yanılmıştı. Kabul ediyorum.

Söylenmemiş sözler. Sanki söylenebilirdi. Yarım kalmış aşklar. Kaybolmuş da bulunması gereken.

Şekil verebileceğime olan inancım; elle tutulur, kavranabilir bir gerçekti. Henüz o büyülü kelimenin farkına varamamıştım.

Uçsuz, döngüsel bir anlatı üzerine kurduğum yaşantım beni geri çekmekten başka ne işe yarıyordu ki?

İnsan, kendi gücünü kendi üzerinde kullanmaktan tuhaf bir zevk alır ya hani.

Belleğimin ızdırabıyla sırtıma kancalar takmış, zincirli güllelerle yola devam ediyordum. Bir yere vardığım da yoktu.

Hayallerimin bastığı zeminin ne kadar kaygan, ne kadar ince buzdan olduğunu ve beni her an geçmişin akıntısına çekebileceğini şimdi fark edebiliyorum.

Hayallerimi, dahası kaskatı hedeflerimi, böylesi bir zemin üzerine kurduğumun farkına varamıyordum.

Kemanın telini kırıp atmanın zamanı gelmişti. Hatta geçmişti bile.

Kavrayışın testisi damla damla doluyor demek. Ancak zamanı gelince taşıyor.

Hayatta gücüne inandığım, etkisi mutlak yegâne şey olan sözcüklerin bile tesirsiz kalacağı aşikâr.

Kendini tamamlanmamışlıkların eksenine hapsetmektense, yaşama obur hâle gelmek gerekir.

O büyülü kelime neydi?

Yeni bir şarkıya başlamanın, söylenecek yeni sözlerin olmasının, aşkın ruhlandırıcı etkisinin ve geleceğin anahtarı olan…

Testinin taşmasına kadar beklemişim.

Vazgeçmek.

Vazgeçmek.

Adam akıllı yorulmadan, ağız dolusu söyleyemeyeceğimiz o fiil. Yeterince yük taşımadan anlamı eksik kalan.

İtiraf ediyorum.

Çok yoruldum.

Ve vazgeçtim kendim dışındaki her şeyden.

Yüklerimden arınmış, geçmişin sonu gelmez burgacından çıkmış…

Mırıldanıyorum.