KRALİÇENİN EVLİLİK OPERASYONU

KRALİÇENİN EVLİLİK OPERASYONU Orta Çağ… Sandığımızdan çok daha tuhaf bir yerdi. Bazen bir siyah şemsiye bütün dengeleri alt üst edebilirdi. Savaşların nedeni mi? Kimi zaman kırık bir kalp kimi zaman devasa bir ego….

Gürcistan Kraliçesi Thamara evlenmek istiyor ama kapı kapı gezip dünürlük yapmayacak elbette. Duyuyor ki Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan'ın dünyalar kadar oğlu var.

Kraliçe ne mi yapıyor? Tarihin en profesyonel 'stalk' operasyonunu: Saray'a ressam gönderiliyor.

Ressam gidiyor, bütün Sultan'ın oğullarını resmediyor. Kraliçe resimlerinden oluşan katalog sayfa sayfa inceleniyor… Bir odaya takılı kalıyor. 'Hımm... ben Süleyman Şah'ı alayım' diyor. Orta Çağ Tinder Premium.

Koskoca Kraliçe tabi, reddedilmek aklına bile gelmiyor. Hemen II. Kılıç Arslan'a haber gönderiyor: 'Ben Gürcistan Kraliçesi Thamara, Süleyman Şah'la evlenmek istiyorum.'

Kılıç Arslan haberi alınca şok. E tabi biraz da gururlanıyor. Hemen oğlubu çağırtıp, durumu anlatıyor. Genç Selçuklu Veliahtlarından Süleyman Şah: 'Ben gayrimüslim diyara damat mı giderim! Asla! Sultanım sizin dilleriniz neler der öyle' Ego, 12. Yüzyıl ama seviye Everest. Sonra, ‘madem teklif geldi, ben de Gürcistan’ı fethederim’ kafasına giriyor.

Thamara durur mu? Hemen karşı mektubu çakıyor. Bu mektup savaş ilanı gibi kabul ediliyor. Gürcü ordusu hazırlanıyor. Selçuklu ordusu hazırlanıyor. Aşk mı? Geçiniz. Orta Çağ'da tüm duygular kısa yoldan savaşa bağlanıyor.

Savaş meydanında iki ordu çarpışıyor. Gürcü ordusu güçlü, Selçuklu tarafı zorlanıyor.

Ama hikâyenin en kritik anı tam da burada: Süleyman Şah'ın yanında çetirdar var — sultanın başı üzerinde tutulan siyah hükümdarlık şemsiyesini taşıyan görevli.

Bu şemsiye öyle süs değil; Sultanın hayatta olduğunun işareti. Asker nereye bakar? Şemsiyeye. Şemsiye varsa, düzen var. Şemsiye düşerse, devlet düşmüş sayılır.

Ve savaş tam ortasında bir şey oluyor: Çetirdarın atı tökezliyor. Görevli düşüyor. Şemsiye kayboluyor.

Selçuklu askerleri kafayı kaldırıp bakıyor: Şemsiye yok… Orta Çağ mantığı devreye giriyor: 'Oha, sultan kesin öldü lan!' Askerler panik tabi…

Ordu bir anda çözülüyor. Sultanın ölümü kaos yaratıyor. Herkes kaçıyor… Savaş filan boş ver, düzen çöküyor. Gürcüler galibiyet kutlamaları yapmaya hazırlanırken; Selçuklular Erzurum'a kadar geri çekilmek zorunda kalıyor.

Bir zamanlar Tinder yoktu, ama ressamlar vardı. Ghostlamak da, love bombing de yoktu; duygular meydanlarda yüzleşerek çözülüyordu.

Zaman içinde o cesur insanlar, cesur atlarına binip gittiler. Ve geriye sadece hikâyeleri kaldı.