Mediumda İlk Yazım, Yazı Yazmak, İlham ve Anlaşılmak

Yazı yazarken nasıl ilham buluyorum, yazı yazmaya neden ve nasıl başladım?

Öncelikle merhaba, bu mediumdaki ilk yazım ve bu yazının benim yazma sebebim, yazma sürecim ile alakalı olmasının güzel olacağına kanaat getirdim.

Yazı yazmak benim için hep anlaşılmakla eşdeğer oldu. Yazmak hep anlaşılmak için bir umuttu. Bu umudu bir sonuca ulaştırmak amacıyla burada, mediumda ilk yazımı yazıyorum.

Ailemin yazıya olan ilgisinden dolayı çocukluğumdan beri hep ara ara yazı yazmayı denedim. Bazen bir günlük yazısı, bazen de bir romanın girişi… Ama genelde ilk birkaç sayfayla sınırlı kalırdı hep. Çünkü yapmayı sevdiğim şey bu değildi. Ben bir şeyler üzerine aşırı derecede düşünüp her ihtimali teker teker incelemeyi seviyordum ve tabi bu sırada konudan konuya atlıyordum. Konudan konuya atlamak yerine kısa yazılarla bu uçsuz bucaksız ihtimalleri başkalarıyla da paylaşmaya karar verdim.

Ortaokulda ve lisede defalarca sohbet yazısı ödevim oldu ve hepsinde hocalarım tarafından beğenilen yazılar yazdım. 11. sınıftaki edebiyat öğretmenimin yazımı ev arkadaşı ve okulumuzdaki birkaç sınıfla paylaşması “Tamam ben yazmalıyım.” dememe sebep olan olaylardan biriydi. Aynı zamanda lisedeki edebiyat hocalarımdan sürekli “Yapay zekaya yazdırmadın değil mi? sorusunu alıyordum. Hayır, yazılarım yapay zeka değil ve bunu öznel fikirlerimden de anlayabilirsiniz. Ve evet, bu olaylarla kendimi anlatma isteğim birleşince sohbet yazıları yazmaya karar verdim.

Eğer çok düşünen bir insansanız yazı yazmak için ilham bulmanız pek de zor olmuyor emin olun. Bir kapıdan giriyor oluşunuzun bile yüzlerce ihtimali var ve bunları okumaktan keyif alan — buna ben de dahilim — çok insan tanıdım. Sadece kendinizi **bir şey** üzerine düşünürken bulursanız bu düşüncelerin uçup gitmesine izin vermeyin.

Bir şeyleri olduğu gibi anlatmak bazen o kadar kolay olmayabilir ama nesnel şeyler üzerine bile öznel fikirleriniz varsa işte o zaman her şey kolaylaşıyor. Bir kelebeğin uçuşunu, bir kitabın tozlu oluşunu hatta bir kapının açılışını bile öznel fikirlerinizle anlatarak ilgi çekici bir hale getirebilirsiniz. Mesele anlattığınızın ne olduğu değil onu nasıl anlattığınızdır. Farklı fikirlere açık olan ve düşünmek için çabalayan insanlar zaten düşüncelerinizi okumak için sabırsızlanıyor olacaktır.

Yazı yazmak çağımızda düşüncelerimizi açıkça anlatmanın en kolay yolu bence. Hatta bu çağa aksiyete çağı demek istiyorum. Anksiyete çağında iletişim kurmak bile fazlasıyla zorken insanlar anlaşılmadıkları için depresyona girebiliyor, fazlasıyla içine kapanabiliyor. Konuşmak, kendini ifade etmek, kendini anlatmak bu kadar zorken yazı yazmak da bir o kadar kolay.

Yazı yazarken ne karşınızda bir insan görüyorsunuz, ne de okunup okunmayacağınızdan haberdarsınız. Bu belirsizlik tabiki insanı yorabiliyor ama biz güzel tarafından bakalım; okunup okunmayacağınızı bilmemeniz insanların eleştirileri üzerine anksiyete duymanıza engel oluyor, bir kere o yazıyı yazıp paylaştığınızda ve o yazı bir kitle tarafından okunduğunda “Okunacak mı? kaygınız da yok oluyor. Şuan ilk yazımı yazarken benim düşündüklerim de tam olarak bunlar.

Kısacası anlaşılmak için bir yol arıyorsanız yazı yazmak paha biçilemez bir yöntem. Ayrıca yazabileceğiniz konuların sınırı zihninizin sınırıyla bir. Düşündüğünüz her şeyi yazabilirsiniz. Düşündüğünüz sürece ilhamınız hep var.