Eskiden Seni Dolduran Şeyler Artık Doldurmuyor

Bir gün seni yıllarca taşıyan şeyler sessizce etkisini kaybetmeye başlar.

Photo by Kaleb Kendall on Unsplash

(ücretsiz link)

Bir gün fark ediyorsun. Eskiden seni heyecanlandıran şeyler artık heyecanlandırmıyor. Eskiden seni dolduran ortamlar artık doldurmuyor. Eskiden anlam verdiğin şeyler artık anlamsız geliyor. Ve içinden şu ses geliyor: “Bir şeyler yanlış mı gidiyor?” Hayır. Belki de ilk kez doğru gidiyor. İnsan hayatı boyunca aynı kalmıyor. Ama çoğumuz değişimi bir gelişim olarak değil, bir kayıp olarak yaşıyoruz. Negatif bir çağrışım gibi. Çünkü büyümenin ilk hissi çoğu zaman genişleme değil… Boşluk.

Yaşam Gücü

İçimizde ne kadar yaşam gücü olduğunu bilmiyoruz. İçimizde garip bir şey var. Adına ne dersen de. Yaşam gücü. İçgüdü. Bilinç. Ya da sadece hayatın kendisi. Onu hissetmeye başladıktan sonra, daha farkında olmaya başlıyorsun. Yaşam gücü bizi sürekli hareket ettiriyor. Daha gerçek olana. Daha dürüst olana. Daha bize ait olana doğru. Ve bu yüzden bazen eski hayatımızın içine sığamaz hale geliyoruz. Bir noktadan sonra, artık istesen bile geri dönemiyorsun. Çünkü büyüyen bir insan için eski kalıplar dar gelmeye başlıyor.

Etrafından Dolaşamazsın

Modern dünya sürekli aynı şeyi söylüyor: rahatsızlıktan kaç, boşluğu hemen doldur, dikkatini dağıt. Sakın boş durma ! Ama hayat böyle çalışmıyor. Bazı kapılar yalnızca içinden geçilerek açılıyor. Etrafından dolaşarak değil. O boşluk çoğu zaman bir hata değil. Yeni bir şeyin doğabilmesi için açılan alan. Bazen katlanmak zorundasın! Yaşadığın durumla başa çıkmak, kaçmadan! Bu süreci çatır çatır yaşamak zorundasın! Bunun etrafından dolaşamazsın… Bu cümleleri kendime yazıyordum. Çünkü kaçmak istiyordum. Herkes istiyor.

Ama kaçtığında ne oluyor? Aynı acı, farklı bir kılıkta geri geliyor! Ders öğrenilmeden sınıf geçilmiyor.

Her Hata İçinde Bir Bilgi Taşır

Hata yaptığında ilk his genelde utanç oluyor. Ya da öfke. Ya da hayal kırıklığı. Ama zaman geçip duygular sakinleştiğinde… ortada bir bilgi kalıyor. “Bu yol değilmiş.” “Bu insan değilmiş.” “Bu seçim bana ait değilmiş.”

Hayat bazen ne istediğimizi göstermeden önce, ne istemediğimizi öğretiyor.

Ve o bilgi çoğu zaman yalnızca yaşayarak geliyor. Her hata bir eleme. Her acı bir arınma. Her kayıp bir netlik.

Yer Açılıyor

İnsanlar büyümeyi yeni şeyler kazanmak sanıyor. Ama bazen büyümek… eskiden sevdiğin şeyleri artık sevememektir. İlk bakışta bu bir kayıp gibi görünür. Ama çoğu zaman değildir. İçinde yer açılıyordur.

Bilgelik Böyle Geliyor

Bilgeliğe sahip olmamız için önce cahil olmamız gerekir. Kimse bilge doğmuyor. Hepimiz hatalar yapıyoruz. Yanlış insanları seçiyoruz. Yanlış şeylere tutunuyoruz. Belki de bilgelik, hata yapmamış olmak değil… yaptığın hataların içindeki mineralleri, vitaminleri görebilmektir.

Son Bir Şey

Bir gün uyanıyorsun. Eskiden seni dolduran şeyler artık doldurmuyor. Bu sefer paniğe kapılmıyorsun. Çünkü anlıyorsun. Bazı şeyler eksildiği için değil… sen büyüdüğün için yetmiyor. Ve belki de hayatın en sessiz dönüşümleri tam burada başlıyor. Kimsenin alkışlamadığı. Kimsenin görmediği. Ama seni yavaş yavaş kendine yaklaştıran dönüşümler. +1 Everyday Bugün şunu sor kendine: hayatımda artık beni doldurmayan şeyler hangileri? Ve onları bırakmaktan korkuyor muyum?

Bazen büyümek… yeni bir şey bulmak değil, eski bir şeyin artık sana yetmediğini kabul etmektir.