Çocuk mu olsam?

Bir şeyler yazdığımı bile bilmez insanlar. Zaten yazmak fazla iddialı, karalamak diyelim biz ona. Kafamda pek çok proje var. Beni ne yapmak mutlu eder? Hem sevdiğim şeyi yapmalı hem de bu uğraşımdan hayatımı devam ettirecek para kazanmalıyım. Duysalar neler derler sesleri kulaklarımda. Onlar mı? Onlar; Anne, Baba, Komşu Teyze, Görümce, Gelin, Kuzen, Hala, Dayı, tüm mahalle, yedi sülale…

E kızım şu devirde istifa edilir mi işten?

Şimdi ne yapacaksın?

Hazıra dağ dayanmaz.

Hayal görüyorsun seni mutlu edecek bir iş yok, öyle bir iş kimse için yok.

Hiçbir şey bilmiyorlar ama şimdiden susmuyorlar, hep kafamızın içindeler bizi mahvettiler. Önce onları susturmalıyım kafamın içinde konuşan ben olmalıyım. En çok kendi sesimi duymalıyım.

Kafamdakileri düşünüyorum da mum yapımı, seramik süs eşyaları yapımı nasıl olabilir diyorum ve artan enflasyon yoluma taş koyuyor. Birim maliyeti düşününce kar sağlamak için bir adet ürünün fiyatı da oldukça yükseliyor. Dedim ya enflasyon var bir parça seramiğe ya da muma insanlar para harcamayı gereksiz bulur bu ortamda, fiyatının da yüksek olması hiç olumlu etki yaratmaz haliyle. Ne yapsam?

Çocuk mu olsam?

Çocukluğuma gitsem kendimi baştan yetiştirsem. Sarılsam bana, yardım etsem, bugün kafamda tuğla gibi duran cümleleri, hatıraları yaşamadan alsam oradan beni lunaparka götürsem.