สนสื่อ 1: วันที่แม่ของเด็กต่างจังหวัดที่ “ไม่” รู้ใจตัวเองคนหนึ่งเลี้ยงฉลองให้กับความสำเร็จของตัวเขา

เรียบเรียงจากการชมซีรีส์แปลรักฉันด้วยใจเธอ (I told sunset about you)

ความรักที่แท้จริงคืออะไร การแสดงออก การเสียสละ ความหมกมุ่นครุ่นคำนึงถึงมนุษย์ร่วมรัก เพศสัมพันธ์ ความใหลหลง หรือมันผิดตั้งแต่ต้นที่เราพยายามไปนิยามความหมาย เต๋ไม่ใช่มนุษย์ที่ดีนักในเรื่องของความรัก เขารู้ใจตัวเอง แต่เลือกที่จะแสดงออกแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ จนทำให้คนรอบข้างแหลกสลายนับครั้งไม่ถ้วน เราครุ่นคิดว่าเหตุใดกันเต๋จึงเลือกจะแสดงความรักแบบที่ “พยายาม” ใช้เหตุผลควบคุม เหตุใดกันเขาจึงไม่เคยพอใจกับความสามารถของตัวเองที่ใครหลายคนอิจฉา ความคาดหวังของครอบครัว ความสัมพันธ์หญิงชายที่เป็นแบบแผน บริบทสังคมคนจีน เสียงชื่นชมและคำนินทาดูหมิ่น ระบบการศึกษาที่ไม่เคยสอนให้เรารู้จักตัวเอง ความว้าวุ่นในการเปลี่ยนผ่านสู่วัยผู้ใหญ่ สิ่งเหล่านี้หลอมรวมให้เขาเป็นคนเช่นนั้น แท้จริงเขาอาจไม่ได้ “เสียสละ” ขนาดนั้น เพราะเขาอาจไม่ได้อยากเป็นนักแสดงขนาดนั้นตั้งแต่แรก การแสดงเป็นเพียงสัญญะที่ทำให้เขารู้สึกมีที่ทางในครอบครัว ที่ทางที่ทำให้แม่ของเขาภูมิใจ การแสดงอาจเป็นได้กระทั่งฝุ่นใต้พรมความรู้สึกชอบเพศเดียวกันมาตลอดการใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้ของตัวเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ความรู้สึกหวงแหนในที่ทางนั่นแหละที่ทำให้เขาหวงแหนสถานะการเป็นนักแสดง ในขณะเดียวกันก็ยากที่จะบอกได้ว่าโอ้เอ๋วอยากเป็นนักแสดงจริงหรือ หรือแท้จริงใจของเขาก็ปั่นป่วนกับความอยากเอาชนะ ความผิดหวัง ความรู้สึกแปลกแยกจากครอบครัว และความรู้สึกของบุคคลเพศวิถีแตกต่างจากกรอบสังคมที่ไม่เคยมีสิทธิรู้สึก “ภูมิใจ” ในความเป็นตัวเอง

ไม่ผิดนักที่จะสรุปว่าเต๋ยังแปลความรู้สึกเบื้องลึกของตนเองไม่ออก ทว่าไม่เกินเลยอีกเช่นกันที่จะบอกว่าการร่นถอยจากสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของมนุษย์คนหนึ่ง จากสิ่งที่ทำให้เขามีกำลังใจในการใช้ชีวิตในทุกวัน โดยไม่ลังเล และไม่คิดถึงเหตุผล ผลลัพธ์ที่ตามมา การเสียสละสิ่งนั้นให้กับมนุษย์อีกคนหนึ่งก็เรียกได้ว่าเป็นการแสดงความรักอย่างธรรมดาสามัญที่งดงามที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะมีให้แก่กันได้มิใช่หรือ เป้าหมายของเขาที่ดูแจ่มชัดในจิตวิญญาณแท้จริงคือความพร่าเลือนเลื่อนลอย เขาต้องมีเป้าหมายเพราะเขาก็เป็นแค่เด็กผู้ชายต่างจังหวัดที่เป็นน้องชายของพี่ที่แสนเก่งในสายตาของเขา เขาไม่มีเบาะรองรับความรู้สึกที่ล้นเอ่อในทุกทาง เพราะหลายครั้งการถูกห้อมล้อมด้วยความรักก็ไม่เพียงพอที่จะช่วยให้ใจของใครอุ่นเลย งานเลี้ยงฉลอง และคำยินดีจากคนอื่นนับร้อยก็ไม่เคยดีเท่ากับการที่คนที่เรารักแสดงออกว่าเขาภูมิใจและยอมรับในตัวเราจากหัวใจจริง ๆ :)