Neden Tüm Bildirimlerim Daima Kapalı?

Müfettiş Gadget’i tanıyanlarınız var mı? Siz de benim gibi onu çocukluğunuzda izlemişseniz, unutmak ne mümkün. Öyle cins bir adamdı ki, alet edevatı bol cinsten hani. Her tarafından bir alet çıkartır, zorlu görevlerin üstesinden şipşak geliverirdi doğrusu. Bazen kolu da her yere, herkese uzanırdı anlayacağınız. Yılan gibi uzardı işte kolu, bacağı. Her zaman her yerde, herkesi dürtebilirdi, çünkü dostlara yardım eli gerekliydi. Yani hem haklıydı hem de aletlerinin hakkını veren cinsten birisiydi işte.

Inspector gadget in the house.

Bugün bizler birer müfettiş değiliz, ki aranızda müfettiş olanları tenzih ediyorum. Fakat yüzyılın lütfu mudur bilemem ki artık bu müfettiş teçhizatı hepimizin belinde. Bu aletler olmadan ne pisuvara ne alaturka tuvalete girebiliyoruz ki ne kadar elzem gerisini siz düşünün. Üstelik çoğumuz bu aletlere karşı bağışıklık bile kazanmamışız, hani evrim sürecinin beynimizden pahalı bu teçhizatları kabul etmesi yüz yıllar sürecektir mutlaka. Bu aletleri hayatımıza dahil etmenin dayanılmaz hafif mücadelesinde değil miyiz?

Aklımız hep uçuş modunda, dikkatimiz gaz gibi dağılmakta, kafamız da beş karış havada, bedenen orada, ruhen başka diyarlarda, hay bu aletin mucidi sen çok yaşa!

- Anonim Şair

Eh dolayısıyla ne o aleti kullanmayı, ne de gerçekten ve ne zaman o alete ihtiyacımız olup olmayacağını bilebiliyoruz ki tuvalette bile ilk hangi aleti çıkaracağımız artık büyük bir soru işareti.

Uzun lafın kısası, bugün öyle bir gün ki, hepimizi lüzumsuz birer müfettişe çevirdi dostlarım. O gadget gözlüklerimizle insanların hayatlarını didik didik teftiş ederken bulmuyor muyuz kendimizi, aman sanki çok gerekli gibi. Üstelik yakın-uzak, gerekli-gereksiz, zamanlı-zamansız demeden birbirimizi dürtmek için yarınlar yokmuşçasına uzatmıyor muyuz kollarımızı? Sanki hayat memat meselesi. Bu dürtmeler ile birbirimizin hayatını, odaklanma süresini, verimli çalışma ihtimalimizi, erişilemez olma hakkını da bertaraf etmiyor muyuz? Ziyadesiyle EVET!

Her nerede olursak olalım, insanlar istedikleri zaman birilerine erişebiliyor ve birilerini uyarabiliyor, birilerinin aklını karıştırabiliyor, birilerini güldürmek için gıdıklayabiliyor. Artık kimse bir mahrem alan bile yaratamaz oldu, ne kendisine ne diğer insanlara. Dört duvar arasında kalma hakkımızı bile kendi ellerimizle gasp ettik.

Ne kendimizle baş başa kalabiliyoruz ne de insanlarla gerçekten muhatap olabiliyoruz.

— Anonim Halk Düşünürü

Dürtülmemek için bildirimleri kapatırsanız, daha fiyakalı bir hayata erişeceğinizi söylemek içindi tüm bu tantana. Hayattaki en değerli algımız dikkatimiz. Dikkatimizi çalarak bizleri birer aptala dönüştürmelerine müsaade etmesek keşke.

Gelecek tantanalardan hemen haberdar olmak isterseniz zil butonuna tıklayın ki yeni içeriklerde direkt kapınızı çalabileyim.