Gelişen Çağda Kaybettiğimiz: SAYGI

Bu koca dünya üzerinde gelişmişlik, ne yazık ki sadece ekonomik büyüme ve dijitalleşme gibi spesifik, ölçülebilir kavramlarla tanımlanıyor. Oysa madalyonun diğer yüzü oldukça karanlık. Bizler her geçen gün daha çok geliştiğimizi sanırken; aslında toplumsal bağlarımızın başkahramanı olan "saygıyı" günden güne tüketiyor ve bir o kadar geriliyoruz. Madden yükselirken, insani olarak irtifa kaybediyoruz.Özellikle sosyal medya platformlarında, ekranların arkasına sığınarak adeta birer "klavye delikanlısına" dönüşüyoruz. Karşiveness insanın etten ve kemikten bir canlı olduğunu unutup, pervasızca kelimeler savuruyor, acımasız cümleler kuruyoruz. Ne yazık ki, fütursuzca sarf ettiğimiz bu sözlerin aslında dijital çağın en büyük "saygı düşmanı" olduğunu göremiyoruz. Birilerini kolayca linç etmenin, daha da doğrusu acımasızca kötülemenin; insanlığın en büyük erdemi olan saygıyı gün geçtikçe nasıl yok ettiğinden tamamen bihaberiz.Saygıyı kaybetmeye yüz tutmuş bu modern toplumda, ne yazık ki artık herkes sadece kendini düşünen, bencil birer bireye dönüşüyor. Dijital dünyada başlayan o öfke, sokağa sızmakta gecikmiyor. Trafikte ardı arkası kesilmeyen, incir çekirdeğini doldurmayacak meselelerden çıkan kavgalar; sokakta yürürken insanların birbirinin yüzüne bakmaya bile tahammül edemeyişi ve daha nicesi... Şahit olduğumuz tüm bu manzaralar, aslında içten içe çürüdüğümüzün ve toplumsal bir saygı yoksunluğunun en açık kanıtıdır.Sizce de saygısızlığın hayatlarımıza getirdiği bu zorluklar fazlasıyla kırıcı, yorucu, aşağılayıcı ve yıpratıcı değil mi? Oysa reçete son derece basit: En azından biraz daha sabırlı, biraz daha nazik ve anlayışlı olabiliriz. İşte o zaman, kabalığın ve tahammülsüzlüğün değil; saygının konuştuğu, insanın insana şifa olduğu bir toplum inşa edebiliriz.