Ayakların Yere Bassıncılık (Yazı+Video)

İnsan doğası itibariyle sınırları olmayan bi hayalcidir aslında. Hayalciliğini körelten dış etkenler olmasa alabildiğine hayaller kurar ve aslında hayal kurabilmek mutluluğumuzu artıran güzel de bi özelliktir.

[embed]

Tabii güzel şeyler nadir olur. O güzelliği birileri bulup mutlaka bozmaya çalışır.

Bir hapishane hücresinde kalırken gözlerini kapayan yetmiş yaşındaki adam dünyayı gezebilir hayalinde; yıllar önce vefat etmiş annesinin dizine başını koyup saçlarını okşamasını hissedebilir; çocukken aşık olduğu kızla saatlerce sohbet edebilir ve dahası. O yüzdendir ki bedenlerimiz hapsedilebilir ama hayallerimize zincir vurulamaz, her ne şart altında olursak olalım.

Gündelik hayatın hengamesi içinde bir o yana bir bu yana koşturup hayal kurmaya vakit bulamıyorsak eğer, o zaman biz kendimizi kendi içimize hapsetmişiz demektir. Birkaç dakikalığına gözlerimizi kapatıp hayal kuramıyorsak iç dünyamıza dair birşeyleri kaybetmişiz demektir.

Ayaklarımız yere basıyorsa, olduğumuz yerde sayıyoruz demektir.

Hayalci adama uçma derler bilirsiniz, ayakların yere bassın biraz falan. Ayakları yere basmakla gerçekçi olmayı da özdeşleştirirler bi adım öteye gidip. Halbuki gerçeçi olma paketinin içinde hayalcilik de vardır.

Gerçek olabilmiş olan, bir zamanlar hayal edilmiş olandır.

Hiçbir şey yoktur ki hayali kurulmadan ve öylesine gerçek olmuş olsun. Öylesine olan şey zaten güzel değildir. Düşünülerek yapılan insan yapımı birçok şey bile çirkinken, güzel olan herhangi birşeyin öylesine olması mümkün değildir. Biraz düşününce eminim hak vereceksiniz.

Ayakları yere basmayan hayalci insanların aslında gerçekçi insanlar olduğuna ufak bir ispat sunabildiysek şöyle bitirelim;

Güzelliklere sebep olan hayalcilere selam olsun!