Frog: En Zor Olanı İlk Yapmanın Gücü

“Frog”, İngilizcede “kurbağa” anlamına gelir. Ancak, Eat That Frog! adlı kitapla birlikte “frog” kelimesi, zaman yönetimi ve üretkenlik dünyasında farklı bir anlam kazanmıştır.

Bu yaklaşım, yazar Brian Tracy tarafından geliştirilmiştir.

Buradaki “frog”, gün içinde yapmak istemediğin ama aslında en önemli olan işi temsil eder.

Yani ertelediğin, gözünde büyüttüğün, sürekli sonraya bıraktığın o şey…

Kitabın temel fikri oldukça basittir:

“Eğer her sabah ilk iş olarak bir kurbağa yemek zorunda olsaydın, günün en zor ve en rahatsız edici kısmını en başta bitirmiş olurdun. Böylece günün geri kalanındaki hiçbir iş sana o kadar zor gelmezdi.”

Yani kitap şunu söyler: Günün en zor, en önemli ve en çok kaçındığın işini sabah ilk olarak yap. Çünkü o işi aradan çıkardığında zihinsel yük azalır, gün daha hafif hissettirmeye başlar.

Ve belki de modern hayatın en büyük problemlerinden biri tam olarak budur: İnsan genellikle önemli olan işi değil, kolay olanı önce yapar.

Bazı işler vardır; fiziksel olarak değil ama zihinsel olarak ağır gelir.

Bir mail atmak… Bir projeye başlamak… Ertelenmiş bir konuşmayı yapmak… Uzun süredir bekleyen bir kararı vermek…

Aslında onları yapmak saatler sürmez.

Ama zihinde kapladıkları alan, gerçek boyutlarından çok daha büyüktür.

İşte “frog”, tam olarak bu zihinsel ağırlığın sembolüdür.

Çünkü çoğu zaman insanı yoran şey, işin kendisi değil; onu sürekli düşünmektir.

Erteleme davranışı genellikle tembellik sanılır. Oysa çoğu zaman mesele isteksizlik değil, zihinsel dirençtir.

Beyin, rahatsızlık veren şeylerden kaçınmaya çalışır. Bu yüzden küçük ve kolay görevler daha çekici görünür.

Bildirimlere bakmak… Masayı düzenlemek… Önemsiz işleri tamamlamak…

Bunlar üretkenlik hissi verir.

Ama çoğu zaman gerçek ilerleme yaratmaz.

Ve günün sonunda insan şunu hisseder: “Bütün gün meşguldüm ama aslında hiçbir şeyi bitirmedim.”

Eat That Frog! yaklaşımı burada çok basit ama güçlü bir şey söyler:

En zor şeyi önce yap.

Çünkü zihinsel enerji günün ilk saatlerinde daha yüksektir. Karar verme kapasitesi daha güçlüdür. Direnç henüz büyümemiştir.

Ve o görev tamamlandığında, zihindeki görünmez yük de hafifler.

Aslında mesele sadece verimlilik değildir.

Mesele, zihinsel alan kazanmaktır.

Çünkü ertelenen her şey, arka planda enerji tüketmeye devam eder.

İlginç olan şu ki, “frog” genellikle sandığımız kadar korkutucu çıkmaz.

İnsan çoğu zaman, başlamadan önce yaşadığı stresi; işin kendisinden daha ağır yaşar.

Ve bazen en büyük rahatlama, bitirmekten değil; nihayet başlamış olmaktan gelir.

Belki de mesele, hayatı tamamen kontrol etmek değildir.

Sadece insanın kendi zihnini sürekli meşgul eden o “kurbağayı” fark edip, onu daha fazla büyütmeden harekete geçebilmesidir.

Çünkü bazı yükler, taşındığı için değil; ertelendiği için ağırlaşır.