Yeni Bir Dönem Başlıyor

Bundan 3 ay önce bana bir şey oldu azizim.

İçimdeki materyaller bir araya gelince kıvılcım oluştu. Gecenin birinde yazı yazmaya başlamıştım 2019'da, 2025'te de podcast yapmaya başladım. Kalktım ve kayıt aldım. Ne yapacağım, kim olduğum tam o anda indi bana. O günlerde o kıvılcım bir kere çakınca kocaman bir yangına neden oldu. Aralık ayında ibrenin bana döneceğini ve artık o noktadan sonra parlayan bir yıldız olacağımı öğrendiğimde ise tutamadım kendimi. Bir yola girdim tutar mı tutmaz mı bilmeden. Müzik benim için damarlarımda akan kandan daha gerçekti. Abartmıyorum. Tanıyanlar bilir abartmadığımı. Yıllardır eğitim alayım diye çıktığım tüm yollarda hep bir aksilik oldu alamadım, edemedim. işte gerçek dünya işleri biliyorsunuz, beyaz yaka olunca o bataktan çıkmak çoğunlukla zor oluyor. Yaşım geçiyor, kendimi beğenmiyorum derken seneler geldi geçti. Albüm çıkarıyor gibi konuştum ama manifestledik bakalım onu da 2 sene sonraya. Podcast yapmam lazım ben müziğe aşığım neden konuşmayayım? Yapmaya başladım ve baktım fena gitmiyor gibi. Ama çekindim yine Instagram hesabı açmaya. İttir kaktır bir gün açtım hesabı ama sıfırdan hesap nasıl büyür bilmiyorum. Tutar mı tutmaz mı? Aldığım eğitim çöp. Gittiğim kendimi eğitmeye başladım. Her gün sabah erken kalktım ve çalışmaya başladım. Videolar izledim, yapay zeka zaten Allah’ın emri… İstikrar ile tasarımlarım ve acountum da şekil almaya başladı. Kendimi de çözdüm. Evet, hala kendimi çözmeye çalışabiliyorum sağlıklı bir taraftan. Hesabım hala büyümedi ama büyüme yolunda çok iyi gidiyorum. Çok video izledim, kaydettim. Her şeyi yapmaya çalıştım ve bazen yapamayacağımı düşündüm o kadar çok şeyi. Ağladığım oldu. Dinlemezler, bakmazlar, beğenmezler diye ağladım ama en önemli şey vazgeçmemek. Ağlayarak çalıştım. Çünkü başka yolum olmadığına ikna oldum. Her gün aynı motivasyon ile uyandım ve hatta bazen uyumadım. Ben buyum. Kreatif tarafım güçlü, müzik aşığıyım, konuşkanım… Kendimi hala yeriyorum bakmayın güzelmiş gibi anlattığıma. Canım eşim dün ayar verdi kendimi kötülerken. “Mis gibi yapıyorsun işte.” dedi. Videoları çekmeye başlarken utancımdan öldüm. Videoyu çekmek çok uzun zamanımı aldı, nasıl editlerim bilemedim ama hızlı kavradığıma inanıyorum. Çünkü zorundaydım. Sevdiğiniz şeyi kovalamadığınız her gün için yanarsınız. “Denemedim ama yapamazdım zaten” desem o gün Buse olmaktan vazgeçerdim. Çok fazla tetikleyici mesaj aldım. Evren bana emrediyordu “yürü artık kızım” diye ve ben de kulak verdim. Dinlenmelerim son 1 haftada çok iyi ilerledi. Takipçiler kazanıyorum. Instagram izlenmelerime inanamıyorum. Sabır ile içerik oluşturdum tün kurallarına uyarak. Bu arada onu söyleyecektim kurallar demişken. Çok video göreceksiniz ve her birine saldıracaksınız yapmak için. Yaptığım en doğru şey anahtar kelimelerime sıkı sıkıya tutunmak ve içeriklerimi her daim özgün tutmak oldu ve nişimden hiç ayrılmadım. Akımlarmış, müziklermiş, taglermiş… Neyse ben bu konuya girmeyeceğim daha fazla herkes kendi yolunu bulmalı biraz bu işlerde. Benim işlerim bir aksilik olmazsa şu an için güzel gidiyor. Bu atarfı yoluna koyayım ve sonra gerçekten artık müzik yapmak istiyorum. Eğitim almak istiyorum. Yeniden şarkı yazmaya başladım. Bir süre diğer işleri askıya aldım ama akışa bıraktım ve hayat götürsün istiyorum çünkü prosese güveniyorum.

Bu yazıyı yazma nedenim çok başarılı oldum, geldim anlatayım değil ki daha 400 olmadı takipçi sayım ama sabaha olur sanırım. :)

Yazma nedenim şu:

Doğum haritama göre hayatım 2025 Aralık’ta değişmeye başlıyor ve 2031'e kadar ışıldıyorum, prime zamanlarımı yaşıyorum.

Bugün 1 Aralık ve Pazartesi. Retro bitti. Eskiden iyi şeyleri söylemeye korkardım ama buradaki ilk yazım da marka olacağımı söylemiştim. The IO demiştim. The IO bir marka olacak. Buselia adını herkes bilecek. İşler hızlı gidiyor ve gidecek de. Egoist gibi görünüyor olabilirim ama bu kendimi parlatmak değil de daha çok kahinlik yapmak gibi.

Yazımın bir nedeni de bunu ulu orta yaymak ve kendimi yapmak zorunda bırakmak. Kafamdaki gölge sanatçının kendimi artık baltalamasına izin vermeyeceğimi de netleştirmek isterim.

Size gelecek olursak…

Hayat yaşamayı bilemeyen için berbat bir yer ve bize yaşamak unutturuluyor. Sistematik olarak mutsuzlaştırılıyoruz. Haberler, felaketler… Bu felakerlerin içinde açan çiçekler oldukça birlikte hayata tutunacağız. İş adı verilen kölelik sisteminde solan cevherler gördükçe yüreğim sızlıyor. İnanılmaz yeteneklileriniz var, yeteneğini keşfedecek olanlarınız var. Kalbinizi dinleyin.

Çok yorgunum ama çok mutluyum. Patron olursam tüm çalışan kadınlara regl izni vereceğim diyordum ama kendime bir gün bile izin vermedim. Bir bölümde sancıdan cümle bile kuramıyorum ve uykusuzluktan ağladığım gün oldu. Çalıştığım en kötü ikinci patron benim.

Toparlayacak olursak:

1. Yarın yeni hayatımızın ilk günü ve başlıyoruz.
2. Kalbimizin sesini dinliyoruz.
3. İnandıklarımızın peşinden ayrılmıyoruz.
4. Prosese güveniyoruz.
5. Sizin hakkınızda kimin ne söylediğinin önemi yok. Siz aynaya baktığınızda gördüğünüz kişiden eminseniz kendinizin arkasında duracaksınız. Çünkü herkesin ağzı var ve konuşuyor. Bomboş cümlelerini herkes önce kendine sallasın. (bu yoktu, içimden geldi)

Bundan sonra müzik ile ilgi de yazılarımla destekleyeceğim süreci.

Hepinizi gerçekten çok seviyorum. Benim herkese verebilecek kadar çok sevgim var.

Spotify Podcast: Müzikten Kalbe Masal

Instagram ve Tiktok: theio_studio / Müzikten Kalbe Masal