🇹🇷 Part 16 — Bir Annenin Sessiz Kahramanlığı

Kahramanlar semtinde, kahraman olan biri varsa o da Mehmet’in annesiydi.

🌹💚🌹

Eşi uzaklarda, çocuklar açken, yorgunluğu yutkunarak bastıran bir kadındı o.

Parasızlık, gölge gibi çökmüştü evin üzerine. Markete, fırına gitmek lüks gibiydi.

Bazen sadece kuru ekmek olurdu evde. Annesi o ekmeği alır, suyla ıslatır, çocuklarına verirdi. “Yiyin yavrum, bu da nimettir” derdi.

Gözlerinde açlığı saklayan bir parıltı olurdu. Kendisi yemezdi çoğu zaman. Çünkü yedi boğazdan önce çocuklar doymalıydı. Annelik böyleydi.

Mehmet o yıllarda açlığın ne olduğunu değil, anneliğin ne olduğunu öğrendi.

Bir sabah annesini, tulumbadan su çekerken gördü. Küçük elleriyle yardım etmek istedi. Annesi onun başını okşadı.

“Sen daha çocuksun, suyu ben çekerim.”

Ama Mehmet o gün büyüdü biraz. Belki sadece birkaç santim boy attı, ama birkaç yıl kalbinde yaşlandı.

👉 Click here to read this chapter in English.

https://medium.com/@mabidinbasak/part-16-a-mothers-silent-heroism-d37e9c81efba