İŞ SÖZLEŞMESİNDE CEZAİ ŞART

İŞ SÖZLEŞMESİNDE CEZAİ ŞART

İŞ SÖZLEŞMESİNDE CEZAİ ŞART

1. CEZAİ ŞART NEDİR?

Cezai şart, borçlunun borcunu hiç veya gereği gibi ifa etmemesi halinde, alacaklıya karşı yerine getirmeyi taahhüt ettiği ek bir edim niteliğindedir ve asıl borcun ifasını güvence altına alma işlevi görür.

Bir sözleşme hükmünün cezai şart olarak nitelendirilebilmesi, borcun ifasını teminat altına alma amacını taşımasına bağlıdır. Bu niteliği haiz olmayan düzenlemeler, hukuken cezai şart kapsamında değerlendirilememektedir.

Cezai şart, sözleşme hükümleri içinde yer alabileceği gibi, asıl sözleşmeden bağımsız ayrı bir metin şeklinde de düzenlenebilir. Ancak cezai şart, asıl borca bağlı fer’i bir hak olduğundan, geçerliliği ve varlığı asıl sözleşmenin geçerliliğine tabidir.

2. İŞ SÖZLEŞMELERİNE CEZAİ ŞART KONULABİLMESİ MÜMKÜN MÜDÜR?

Cezai şarta ilişkin hükümler 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 179 ila 182. maddeleri arasında düzenlenmiş olup, İş Kanunu’nda bu konuya özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Nitekim Yargıtay Büyük Genel Kurul 08.03.2019 T., 2017/10 E., 2019/1 K. sayılı kararında şu ifadelere yer vermiştir:

“…Cezai şartın en yaygın kullanıldığı alanlardan biri iş hukukudur. Gerek 1475 sayılı İş Kanunu’nda gerekse 4857 sayılı İş Kanunu’nda cezai şarta ilişkin bir hüküm yer almamaktadır. Bununla birlikte, 6098 sayılı TBK genel kanun niteliğinde olduğundan, İş Kanunlarında hüküm bulunmayan hâllerde niteliğine uygun düştüğü ölçüde Türk Borçlar Kanunu hükümleri uygulanacağından, 6098 sayılı TBK’nın açıklanan düzenlemeleri kural olarak iş hukukunda da geçerlidir.”

Bu karardan açıkça anlaşılacağı üzere, TBK’da düzenlenen cezai şart hükümleri, niteliğine uygun düştüğü ölçüde iş hukuku alanında da uygulama bulmaktadır.

Yazının devamı için bkz. →

https://epikpartnershukuk.com/article.php?aId=451