İlim Ve Din

İlim ile dinin ihtilafında esas mesele de aklın sınırı mevzuudur. Çünkü müspet ilimlerin gelişme devirlerinde, akla ve tecrübeye sonsuz bir itimadın beslenmesi bir zaman sonra ilmin sanki dine karşı bir faaliyet olduğu manzarasını doğurmuştur.

Halbuki bugün artık aklın sahasının sınırlı olduğu ve insanda akıl kabiliyetinin ötesinde bir kalb sahasının bulunduğunu kabul edilmiştir. Aklın sınırlarının dar oluşunun sebeplerinden biri aslında duyularımızın sınırlı oluşudur. Görünen ışığın ve işitilen seslerin dalga boylarının çok dar bir alanda bulunması gibi duyularımızın tabiatı bütünüyle ihata edemeyişi yüzünden aklın eksik ve yanlış hükümlere varması kaçınılmaz olacaktır. İşte bu noktadan itibaren iman sınırı başlamakla beraber, imana varıncaya kadar da yine akla ihtiyaç vardır, zira aklın olmadığı yerde imandan söz edilemez.

Kitap : İrfan Yılmaz — Yeni bir bakış açısıyla İlim ve Din

Aklın sınırlarını daha detaylı öğrenmek için Kant’ın Pratik Aklın Eleştirisini öneririm.