Blog Sessizdi, Ben Değil!

Eylül’de Hayat Güncellemeleri

Herkese merhabalar! 🌸 Bir süredir buralarda yoktum. Beni unutmamanız için kendimi hatırlatmaya geldim. Sizlerle Eylül ayının benim için nasıl geçtiğini paylaşmak istiyorum. Bir süredir bunu yapamamak beni eksik hissettirdi. Birazdan Argüden Yönetişim Akademisi’nin İletişim Kurulu alt ekiplerinden olan Gazete ve Medium ekibinin toplantısına katılacağım. Toplantı öncesi sizlerle de buluşmak için ışık hızında bilgisayar başına geçtim.

Açıkçası Eylül, kişisel gelişimim açısından çok verimli bir ay değildi. Kardeşimin askerden gelmesi, yüksek lisans kayıt süreci, ev taşıma derken Medium’dan ve kitaplardan biraz koptum. Ama bu yoğunluğun içinde güzel anılar da birikti tabii. 🌿

Eylül’ün ikinci günü, kardeşimin yemin töreni için Amasya’ya doğru yola çıktık. Yolculuk sırasında parklarda durup piknik yaptık. En çok da benzinliklerde mola verdik. Yolculuğun getirdiği sakinlikten olsa gerek biraz kitap okuma şansım oldu.

Tören günü inanılmaz duygusal geçti. Ve tam da o gün, sosyoloji yüksek lisans programına kabul edildiğimi öğrendim! O an, hem kardeşimin gururu hem de kendi mutluluğum bir aradaydı. Derken bana gelen bir mail ile de havalara uçtuğum bir ay oldu. Veri Analizi Okulu’na kabul edilmişimmmm.

Bu ay içerisinde ücretli öğretmenlik teklifi aldım. Ancak yüksek lisansa başlayacağım için öğrencileri yarı yolda bırakmak istemedim. Bu yüzden teklifi üzülerek reddettim.

Fotoğrafta gördüğünüz kaktüsüm, bu ay altı tane minik yavru verdi! Anne kaktüse bağlı kısımları kestim, birkaç gün kurumaya bıraktım. Bu süreçte kabuk oluşmazsa kaktüs çürüyor, o yüzden sabır gerekiyor. Kabuk oluştuktan sonra toprağa dikip hafif sulayıp poşetin içine koydum, küçük delikler açarak hava almasını sağladım. 3–4 gün kadar bekledim ve… sonuç: köklenmiş bebek kaktüsler! 🌱

Eylül ortasında boğazım ağrımaya başladı, burnum akıyordu. Bağışıklığım düşük olduğu için yakalandığım bu hastalık oldukça uzun sürdü. Aynı zamanda kışlık hazırlıkların da tam zamanıydı. Kışın kıtlık çıkarsa aç kalmayalım diye 😄Bu süreçte elimi de kestim tabii, tam bir klasik…

Yüksek lisans kaydımı yaptırdıktan hemen sonra üniversiteye yakın, küçük ve şirin bir 1+1 ev tuttum. İçinde bıcır bıcır dolaşan bir manita yok ama olsun. 😅Evin eksikleri için yaptığım alışverişler tam bir KRİZ ANIYDI!!!!!

Bu sırada kuzenim de sözlendi. Sülale olarak uzun süredir beklediğimiz bir andı ve mutlu sonla bitti. 💍

Ay ortasında mide problemleri nedeniyle endoskopi işlemine girdim. Ardından ailemle birlikte yeni evime geldik. Eşyaları yerleştirdik, temizlik yaptık, ev sonunda yaşanabilir hâle geldi.

gemini sağ olsun

Aynı gün ulaşım kartı çıkardım ve su kartıma para yükledim. Bu küçük şeyler beni garip bir şekilde “yetişkin” hissettirdi. Güzel memleketim Aksaray’da hiçbir yere para yükleme cihazı koymamışlarrr.

Ankara’m olsam öyle olmazdı! 😅

Annem ve kuzenim, ilk günlerde benimle kaldılar; eve alışmam için destek oldular. Sonra gittiler…

Şimdi ben, 1+1 evimde, sosyoloji yüksek lisans öğrencisi olarak tek başıma yaşıyorum. Garip ama güzel bir duygu. Bir sonraki yazımda derslerim ve yüksek lisans sürecimle ilgili daha fazla şey paylaşmayı planlıyorum.

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere…

Huriye Nur KÖSE

Sosyal medya hesaplarımdan ya da mail (ks.huriyenur@gmail.com) üzerinden benimle iletişime geçebilirsiniz.👇🏼

LinkedIn — Twitter — Instagram — me.dm