Kadına ve Ondan Üretilen Yaşama Dair

Bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günü New York’ta tekstil işçisi kadınların hak mücadelesiyle ses getirdikleri 8 Mart günümüze kadar gelmiş ve neticede kadın direnişini temsil eden sembolik bir gündür. peki durum hala böyle mi? kapitalist düzenin propaganda aracı ve karşı çıktığı erkek egemen kurumlaşmanın reklam aracı yapılmaya çalışılan 8 Mart’ta kadın direnişinin diri tutulması amaçlanan bu günde şoven ayrıcalıklarla kimi indirimden kimi reklamından kimi kadını özne olmaktan çıkarıp kadınsız yarım kalacak olan erkekten kimi ana kişiliğinin kutsallığından bahsediyor.

ama kimsenin dilinden zihniyetiyle öldürdüğü kadın dökülmüyor kimse kadının yaşama uğraşından bahsetmiyor. öldürülüyoruz, katlediliyoruz . cümle içine bile alamadığım bu iki kelimenin sarsıcı biçimde gerçek oluşu toplumunu ne denli çürüdüğünü ve yine kadının dışlandığı yaşamın ne denli kirli olduğunu gözler önüne seriyor.

evet gözler önüne seriyor daha iki gün önce kızını okuldan almaya giderken gözler önünde sokak ortasında erkek tarafından katledilen bir kadın yine birkaç gün önce erkek öğrencisi tarafından gözler önünde katledilen Fatma Nur Çelik ve yine tüm dünyanın gözü önünde katledilen Rojava ve Filistin’deki kadın savaşçılar, siviller ve daha niceleri..

peki kadın kimdir? gerçekten ne istiyor bu kadın? kendisine ,yaşamına ket vuran erkek tarafından yaşam alanı açılmasını değil bizzat kadın endeksli bir yaşam istiyor. Neolitik devrimden bu yana yaşamdan dışlanan kadın yaşamını geri istiyor. erkek egemen devlet- iktidarcı rejimde birçok defa ket vurulmuş, aşağı çekilmiş olan kadın, özne iken nesne-köle konumunda değerlendirilen kadın, emeği ve tarihi gaspedilmiş olan kadın, aile kurumunca eve hapsedilmiş olan kadın, erkekçe kompleks olarak görülen kadın ve yine bu zihniyet tarafından katledilen kadın. “kadın sadece kadın olmak istiyor.” bedeniyle, benliğiyle var olmak istiyor. kadın yaşam hakkını istiyor. yaşama hakkımız elimizden alındı ve işte o zaman kavgamız başladı.

Sakine Cansız kavgayı şu sözlerle dile getirmiştir: “yaşam kadın için yaşam olmaktan çıkmıştır. Yaşayabilmek için sonsuz bir kavga içerisinde olunmalıdır.” ve yine kavgasıyla “ bedenimi 8 Mart’tan 21 Mart’a köprü yapmak istiyorum” diyerek bedenini ateşe veren Sema Yüce. Zilanlar, Berivanlar Gulizarlar, Beritanlar, Saralar, Arinler, Beseler, Leylalar, Mehsa Eminiler ve canice katledilen, failleri gizlenen, ölümü örtbas edilen diğer bütün kadınlar..

Şu unutulmamalıdır ki; “kadını yaşamdan dışlanması ile sadece kadınlar kaybetmemiştir.” Ve kadın kazanmadan yaşam da kazanılmayacaktır. Bu nedenledir ki kadın ve ondan üretilen yaşam özgürleşene dek JİN JİYAN AZADİ, KADIN YAŞAM ÖZGÜRLÜK, WOMEN LİFE FREEDOM, ZAN ZENDEGİ AZADİ diye haykırmakta ısrarcı olacağız.

Kavgasıyla yola çıkan ve dövüşen tüm kadınlara, savaşçılara selam olsun…