Gülistan Doku yıllardır yok.

Gülistan Doku yıllardır yok. Bir iz yok, bir cevap yok, bir mezar bile yok… Geriye sadece parçalanmış bir aile, gözümüzün önünde dimdik durmaya çalışan bir abla ve içimize çöken o ağır soru kaldı: Bu kız nerede?

Bu olay artık sıradan bir kayıp vakası değil. İnsanların vicdanını yaralayan büyük bir karanlık hâline geldi. Çünkü ortada yıllardır bitmeyen şüpheler, cevapsız kalan sorular ve toplumun güvenini sarsan bir sessizlik var. İnsanlar adaletin gerçekten herkes için eşit olup olmadığını sorguluyor. Gücü olanın korunup korunmadığını, yoksul bir ailenin sesinin neden bu kadar yalnız bırakıldığını düşünüyor.

Kimse kesinleşmemiş şeyleri gerçek diye sunamaz, ama ortada inkâr edilemeyecek bir gerçek var: Bir genç kadın kayboldu ve yıllardır bulunamadı. Bir annenin, bir kardeşin acısı hâlâ dinmedi. İnsanların içini yakan da tam olarak bu belirsizlik. Çünkü bir insanın kaybolup sanki hiç yaşamamış gibi yok olması toplumun vicdanında kapanmayan bir yara bırakır.

Eğer böyle olaylarda gerçekler tam anlamıyla ortaya çıkarılmazsa, insanların adalete olan inancı kırılır. O zaman kadınlar kendini daha güvensiz hisseder, güçlü olanın dokunulmaz olduğu düşüncesi büyür. Bir toplum için en tehlikeli şey de budur: Adaletin susması.