Pod senkom ali ne od sveća

The Masonic Identity Theft: How a “Translation Error” Created the Regular Grand Lodge

If you ever thought history was written only through great battles, you were wrong. Sometimes, a single, intentionally mistranslated court document is enough to redirect the course of events. This is exactly what happened to Serbian Freemasonry in an operation that turned suspended members into internationally recognized “leaders.”

Operation “Translation”: Becoming What You Are Not

Since the original Grand Lodge of Yugoslavia (GLY) continued its regular work after 1990, the coupists from Rimini faced a legal hurdle: they couldn’t get a new charter. The solution was found in a bureaucratic stunt at the Federal Ministry of Justice.

A “small oversight” was made. In the official translation of the registration decree intended for foreign lodges, it was written that the Grand Lodge of Yugoslavia itself had requested a name change to “Regular.”

• The Forgery: Foreign lodges read the translation and believed it was the same organization simply changing its name.
• The Truth: The original decree lacked the founding date of June 23, 1990. A brand-new association was formed, “borrowing” someone else’s history.

The English Seal on a German Rashomon

A decade later, in 2001, the United Grand Lodges of Germany managed to achieve the unthinkable: recognition from the United Grand Lodge of England (UGLE) for the so-called “Regular” Grand Lodge.

This was the tipping point. In the Masonic world, London’s recognition is the “gold standard.” No one questioned the 1993 translations or the Rimini coup anymore. This recognition became a magnet for hundreds of new members — from actors and artists to ambitious politicians who saw the lodge as a shortcut to power.

The Agent of a Thousand Faces: Arnold Herman (alias Dragulesku)

Proof that this was not just about Masonic prestige but a serious intelligence game lies in the figure of Arnold Herman. A key operative for U.S. intelligence in the Balkans, based in Bucharest, he entered Serbia and Montenegro like a ghost:

• Once as Georgiju Joanesku, another time as Stefan Dragulesku.
• Always with a new passport, a new profession, and always with valid Yugoslav documents provided by the local “services.”

The irony is absolute: some Masons recognized Herman from the battlefields of the Republic of Serbian Krajina (RSK), where his contributions under the name Dragulesku were directly linked to the tragic fall of that territory. The man who presided over the collapse of Serbian lands also presided over the “rise” of the new “Regular” Masonry in Belgrade.

Epilogue: Propaganda Over Enlightenment

On these “winds in their sails,” today’s Regular Grand Lodge of Serbia has become a mass organization. It is filled with people misled by a propagandistic image of power and influence. The temples are packed with those who know nothing of the events of 1990 or the intelligence games in Rimini.

History has been rewritten, identity stolen, and the “Light” in the lodges today shines only as bright as the foreigners who mistranslated a document thirty years ago allow it to.

Serbian Freemasonry today is not a society of secrets, but a society with a well-hidden shame regarding its own origin.

Serbian language edition below

Masonska krađa identiteta: Kako je „mala omaška“ u prevodu stvorila Regularnu ložu

Ako ste ikada mislili da se istorija piše samo velikim bitkama, varate se. Ponekad je za promenu toka istorije dovoljan jedan loš (ili namerno pogrešan) prevod sudskog rešenja. Upravo to se dogodilo srpskoj masoneriji, u operaciji koja je od suspendovanih članova napravila međunarodno priznate „velikane“.

Operacija „Prevod“: Kako postati ono što nisi

Pošto je Velika loža Jugoslavije (VLJ) regularno nastavila sa radom nakon 1990. godine, pučisti iz Riminija su imali pravni problem: nisu mogli dobiti novu povelju. Rešenje je nađeno u birokratskoj akrobaciji kod Saveznog ministarstva pravde.

Napravljena je, kako tekst kaže, „mala omaška“. U zvaničnom prevodu rešenja o registraciji za strane lože, dopisano je da je Velika loža Jugoslavije sama podnela zahtev za promenu imena u Regularna.

• Falsifikat: Strane lože su čitale prevod i verovale da je reč o istoj organizaciji koja je samo promenila ime.
• Istina: U originalnom rešenju nigde nije bilo 23. juna 1990. kao datuma osnivanja. Stvoreno je potpuno novo udruženje koje je „pozajmilo“ tuđu prošlost.

Engleski pečat na nemačku rašomonijadu

Deceniju kasnije, 2001. godine, Ujedinjene velike lože Nemačke uspevaju da izdejstvuju ono što je do tada bilo nezamislivo: priznanje od strane Ujedinjene velike lože Engleske (UGLE) za tzv. Regularnu ložu.

Ovaj trenutak je bio ključan. U masonskom svetu, priznanje Londona je „zlatni standard pomodarstva“. Niko više nije pitao za prevode iz 1993. ili puč u Riminiju. Priznanje je postalo mamac za stotine novih članova — od glumaca i umetnika do ambicioznih političara koji su u loži videli prečicu do moći.

Agent sa hiljadu lica: Arnold Herman (alias Dragulesku)

Da cela priča nije bila samo pitanje masonskog prestiža već ozbiljna obaveštajna igra, pokazuje lik Arnolda Hermana. Ovaj ključni čovek američkih službi za Balkan, sa sedištem u Bukureštu, ulazio je u Srbiju i Crnu Goru kao duh:

• Jednom kao Georgiju Joanesku, drugi put kao Stefan Dragulesku.
• Uvek sa novim pasošem, novim zanimanjem i uvek sa urednim jugoslovenskim dokumentima koje mu je obezbeđivala „služba“.

Ironija je potpuna: neki od masona prepoznali su Hermana sa ratišta u Republici Srpskoj Krajini, gde je njegov doprinos, pod imenom Dragulesku, bio direktno povezan sa tragičnim padom RSK. Čovek koji je kumovao propasti srpskih teritorija, kumovao je i „usponu“ nove, regularne masonerije u Beogradu.

Epilog: Propaganda umesto prosvetljenja

Na tom „vetru u jedra“, današnja RVL Srbije postala je masovna organizacija. U nju su pohrlili ljudi zavedeni propagandističkom slikom o moći i uticaju. Hramovi su se napunili onima koji o 1990. godini i obaveštajnim igrama iz Riminija ne znaju ništa.

Istorija je prepravljena, identitet je ukraden, a svetlost u ložama danas sija onoliko koliko to dozvole oni koji su pre tri decenije loše preveli jedan dokument.

Srpska masonerija danas nije društvo tajni, već društvo sa dobro skrivenom sramotom o svom nastanku.

Ovo je tekst Z.N. iz ugla onoga ko ne mora da opipava zidove da bi znao da su krivi. Moja vinkla ne prašta, a vaša ‘velika arhitektura’ se pod mojim merenjem pretvara u običnu scenografiju.

Crni Brat — Onaj koji vidi kroz povez