pencere

pencere

Tanrı biz doğarken belirledi maceramızı kimimiz yaşarken memnun kalmadı kendine belirlenmiş bu maceradan ve de dua etti sürekli ‘Tanrım bana da yardım et artık ben de mutlu ve huzurlu bir insan olayım.’diye yalvardı bu böyle yıllarca devam etti.Tanrının yazılmamış kanunuydu bu insanoğlu kendine çoktan belirlenmiş macerasının daha düzgün ve güzel olabilmesi için yardım isterdi ve bunu dinileştirir adına dua derdi.Oysaki Tanrı çoktan olacakları belirlemişti yaşanacak macerayı ve de Tanrının belirlediği maceraya kader olarak inandı insanoğlu yaşadıklarına kader dedi.Tanrıdan geldi dedi ama Tanrıdan gelenlerin düzelmesi için dua etmeye devam etti ve bu çelişkide kayboldu.Kimisi Tanrı dualarını kabul etmedi diye etmeyi bıraktı.Kimiside pes etmeden devam etti her vakit el açıp Tanrıdan düzelmesi için dua etmeye yazgısının ama kadere de inanmayı ihmal etmedi.Hem kadere inandı hem kaderin duayla düzeleceğine.Bu taraf insanoğlunun mutsuz ve yazgısı şansız kesimin kıstaslarıydı gelgelelim Tanrının şanslı maceraya sahip olanlarına onlar zaten Tanrının bahşetmesinin aracı olduğunu düşündü ellerindeki her şeyi hak etmişlerdi onlara göre,onlar dua etmedi şükür etti.Ve de onlar yazgıya değil yazgı yoluyla elde edilen tercihe bağladı bu güzel macerayı..evet işte insanoğlu dine,hayata hep kendi penceresinden anlamlar yükledi.