Genin Azınlık Hali

Permütasyon kimlikleri sivrisineklere benzettiğim doğrudur.

Siz izin vermeseniz dahi kanınızı emerek hacimlerini büyütür, büyütür kanınızla hayatlarını yaşamaya çalışırlar. Bir nevi transit konak gibi düşünün.. Konsomatris kanatlı ve kafadan bacaklılardır.. O insan senin, o insan benim orijinal kanınızı sürekli yanlarında taşıyıp oraya buraya bulaştırırlar.

Onlar adına derin bir üzüntüden ziyade, tiksinti duymamı sağlayan şeyse, emdikleri imgenin kandan fazlası olduğuna dair zanları şüphesiz.. Açık konuşmak gerekirse sağlıklı bir permütasyon kimliğin ve sağlıklı bir sivrisineğin emmeye çalıştıkları kan, ruh, fikir, zihin; toplam hacmin milyarda biri bile değil.. Ortak paydalarında birleştirdikleriniyse sadeleştirmeleri imkansız..Cinsler farklı ya, o sebepten olsa gerek..

Kan, ruh, fikir, zihin.. Hepsi de farklı cins, şansa küsülsün..

Yüzeylere yüzeysel yüzeysel uçup konabilirler evet ve bunun da hiçbir anlamı yoktur. Çünkü derinlerden emdikleri özel karışımın orijinal deposu hala sahibinde stokludur. Bunun anlamını değiştiremezler ve emdikleri kadarıyla da yaşama ömürlerini uzatamazlar.. Her an şeltoks veya uçan bir terlikle son bulabilecek ya da kendi kendilerini imha etmeye yetecek kadar kısa- dır..Sivrisinek ömrü..

Var olmak için hiçbir zaman tekrara, ruh ve fikir emme çabası gibi ihtiyaçlara gerek duymayan azınlığımıza o kadar çok ulaşmak istiyorum ki.. Anlatacak ve dinleyecek çok, ama aslında az ve öz hikaye var..

Zaten kendi kendinin orijinal hikayesi olan özgün kişilerden bahsediyorum burada.. Figüre ettikleri yorumlarını - yine kendilerinden etkilenen permüte papağanlardan duyduklarında ya da -onların son sürat karalamaya çalışmasına dahi, yüzlerinde o kayıtsız ama belli belirsiz gülümsemeyi merak ediyorum.. Binlerce kez aynı ifadeyle, aynı umarsız mimikle gülümseyip, farklı beyinlerin ortak nöronlarında göğe doğru dans ettik biliyorum çünkü.. Sonra da havai fişek bombardımanına tutulmuş düşüncelerin, zihinden çıkıp patlama noktasından göğe yayıldığında oluşturduğu renkleri düşünüyorum.. Ne gibi yeni renkleri keşfettik ?

Zamanda birbirimizi sürekli teğet de geçip duruyor olabiliriz, bu da mümkün.. Hayat boyu hangi bilim insanıyla, yazarla, yönetmenle, aktörle, kaşifle ya da bir gezginle aynı sorulara cevap aradık kimbilir ? Birbirimizin hangi zamanda, hangi coğrafyada yaşadığımızı kaç kez düşündük ?

Sırf yalnız ve azınlık olduğumuzu hisettiğimizden zamanların taa ötesinden, sonraki ve önceki çağlarda yaşadığını düşlediğimiz uç fikir ortakları ve onlarla sohbetlerinin tadını aynı lezizlikte mi hayal ettik?

Fabrikalarında tam donanım karakter stoklu olduklarını söylememe lüzum dahi yok bu grubun.. Tıpkı Nietzsche, Platon, Hegel, Marx, Epicurus, Marcus Aurelius ve Dostoyevski hatta Hypatia gibi çağlarının sivri ama ölümsüz isimleriyle aynı masaya oturup, yoğun bir beyin fırtınasına eşlik edebilmenin nasıl düşünsel bir domino etkisi ve keyif yaratacağını bildiğim gibi eminim buna..

İsimleri çoğaltmak tabii ki de mümkün. Hatta onların ölmelerine rağmen bazılarımızın en yakın dostları olarak kalması da, günümüz kalıbının içine sıkışmış insan samimiyetsizlikleriyle karşılaştırdığımızda fazlasıyla anlaşılabilir bir durum.. Bu özel isimlerin ve onları kendileri için vazgeçilmez dostlar hisseden her insanın, tiksindiğim ve bayağı bulduğum herşeyden beni uzaklaştırdıklarını da söylemeden geçemem.. Düşüncelerinde kapasitelerini aşanlarla yakın hissetmenin temelinde hangi etmenler yattığı şimdi burada dile getirmeyeceğim.. Ama çağlar boyu kopya edildiklerinde, permüstasyonlandıklarında bununla asla övünmediklerini hatta karşı taraf adına dahil bir kaç bin defa utandıklarına imzamı atabilirim.

Nasıl mı bu kadar emin oluyorum ?

İç dünyalarında yaşattıkları tüm değerlerini, hayatta gelişen sürece verdikleri anlamlarını, anlamsızlıklardaysa, yaşanan herşeye rağmen kim olduklarını farkındayım hatta eminim bile diyebilirim..

Çünkü bir insanın geni kopya edilemez ve asla asalaklarca emilemez.

Çünkü insanların kim oldukları, ne yaptıklarından önemli değildir.

Çünkü kendini güvende hissetmeyen her gen kapasitesini zorlar, çoğalmaktan önce, kendi özünü korumaya almak ister.

Çünkü bazen de, insanların gerçekte kim oldukları ne yaptıklarından önemlidir..