Nadas

Yeni yazıya başlamadan önce büyük bir üzüntü ile hemen hemen bir yıl kadar evvel yeni yıl dileği olsun diye paylaştığım ‘Yanlış Anlama’yı anmak istiyorum. “Üzüntü ile” çünkü bir yıl boyunca fazlasıyla yanlış anladık, anlaşıldık, anlatıldık…

Uzunca bir süredir kendim için paylaşabileceğim bir yazı kaleme almadım. Geride bıraktığım şu bir yılda nadası sonlandırdım. Bundandır ki kendim için kaleme aldığım yazılar genellikle bitmemiş paragraflar ya da gelecek için aldığım notlar oldular.

Bundan yaklaşık 3 buçuk yıl kadar evvel bir karar anında kafama dank eden bir kaç gerçek kendimi bütünüyle bir nadasa alma ihtiyacı doğurdu bende. Toprağımda filizlenmeyen bitkileri gördükçe her eylemimin boşuna olacağının farkına vardım. Yapabileceklerimizin sınırlarının ufkumuzun sınırları ile paralel olarak genişlediğini hepimiz hayatımızın bir noktasında fark ederiz. Benim her şeyden önce ufkumu genişletmem gerekliydi.

Nadas 3 yıl sürer mi? Öncelikle toprağı temizlemem bir yıl kadar zaman aldı. Takip eden bir yılda ise toprağı altını üstüne getirdim ve karıştırdım. Ne var ne yoksa… Sonraki bir yılda ise ufkumu genişletmek ve gücümü toplamak için toprağı havalandırdım. Bu yılın ortalarında nadası sonlandırmanın vakti geldiğine karar vererek ufaktan ekmeye başladım tohumları.

İlk tohumlar çok verimli yeşerdi. Ben kovalamaya tam başlamışken, şans beni buldu. Belki de hayatımda geleceğimi doğrudan etkileyecek bir kararı kendinden, yapabileceklerinden ve ufkundan emin olarak hayata geçirdim. Cesur bir insan oldum, kendimi daha iyi tanıdım.

Son cümle önemli çünkü tüm bu nadas olayı aslında kendini tanımakla ilgili bir şey. Ben 3 yıl boyunca kendimi tanımak istedim, kendimi tanımaya çalıştım. Cesur olmaya ihtiyacım vardı, cesaretin kaynağı kendini tanımaktı. Aldığım kararı kendime göre almazsam, olduğum adam gibi yaşamayı öğrenemezsem cesur değil aptal olacağımın farkındayım. Kendimi tanıdım, kararları kendime göre aldım ve olduğum adam gibi yaşamayı öğrendim.

Tüm bunları yapabilmemi sağlayan ise yazmak oldu. Burada bunca yazının her birinin bir görevi vardı. Başarıyla görevlerini yerlerine getirdiler. Burada paylaşamadığım yazıların da bir hayli rolü var. Beni bana anlattılar, hatırlattılar. Yazdım. Yazdıkça toprak beslendi, hava temizlendi.

Geçen sene pek başarılı bir dilek olmadı ancak bu yıl için dileğim de şu; bütün nadasa bırakılmış topraklar en tez zamanda filizlenmeye hazır olsunlar. Hazırlanırken de yazsınlar, kendilerini tanısınlar. En basit yöntemdir yazmak. Heyamola!