Ludobójstwo w Gazie? Przecież to fake…

https://mora.app/planet/hj5ru-wqaaa-aaaan-qec6a-cai/1VRCP62W2PF1AF46S45BGDWP3X

Palestinian children wait for food at a distribution point in Nuseirat, in the central Gaza Strip, on June 11, 2025. Israel has faced growing condemnation over the humanitarian crisis in the war-ravaged Gaza Strip, where the United Nations has warned the entire population faces the risk of famine after no aid was allowed to enter for more than two months. (Photo by Eyad BABA / AFP)

Zacznijmy od końca, czyli od podsumowania.

W okresie 1948 — wrzesień 2023 na terenie Izraela i Palestyny zginęło:

•1600–2100 cywilów izraelskich zabitych w wyniku ataków palestyńskich

•18 384–25 784 Palestyńczyków w wyniku działań Izraela.

Dysproporcja 1:12

Ciekawostka:

Łączna liczba mieszkańców Izraela zabitych w kolizjach komunikacyjnych (1948–wrzesień 2023).

Sumując szacunki dla poszczególnych okresów:

•1948–1980: 2 400–3 200 ofiar

•1980–2000: 8 000–10 000 ofiar

•2000–wrzesień 2023: 7 450–9 600 ofiar

Całkowita szacunkowa liczba: 17 850–22 800 mieszkańców Izraela

W tym samym okresie zginęło 11x więcej izraelskich cywilów w wypadkach komunikacyjnych niż w wyniku palestyńskich ataków (które zdaje się były skutkiem, nie przyczyną).

Szacunkowo 60 900–81 000 palestyńskich cywilów zginęło na terytorium Palestyny (Strefa Gazy, Zachodni Brzeg, Wschodnia Jerozolima) w wyniku działań izraelskich od września 2023 do końca lipca 2025. Większość ofiar (60 000–80 000) zginęła w Gazie w wyniku nalotów, ostrzału i operacji lądowych, a 900–1 000 na Zachodnim Brzegu w wyniku nalotów, operacji wojskowych i przemocy osadników. Liczby te opierają się na danych Gaza Health Ministry, UNOCHA, The Lancet, Al Jazeera i B’Tselem, z uwzględnieniem szacunków, że 70–80% ofiar to cywile, z czego niemal 50% to dzieci.

Niedoszacowanie ofiar: The Lancet i Gaza Health Ministry wskazują, że liczby są niedoszacowane z powodu:

Ciał pod gruzami (szacunkowo 10 000–14 000).

Zgonów pośrednich z powodu głodu, chorób i braku opieki medycznej (The Lancet szacuje do 186 000 zgonów, w tym pośrednich, ale liczba ta jest “kontrowersyjna”).

Czyli, żebyśmy to dobrze zrozumieli — ponieważ Palestyńczycy w atakach odwetowych zabijali średnio 27.6 cywilów rocznie, włącznie z okresami intifad i wojen (podczas gdy tylko w samych wypadkach samochodowych ginęło rocznie uśredniając 300 Izraelczyków), Benjamin Netanjahu zdecydował się na przeprowadzenie na Palestyńczykach w strefie Gazy ludobójstwa, zbrodni na ludności i zbrodni wojennych ( definicja ), w wyniku których zginęło co najmniej 60–80 000 cywilów (z czego niemal połowa to dzieci!), a pozostałych skazuje się na śmierć głodową oraz torturuje się strzelając do nich podczas gdy idą każdego dnia kilkanascie km do punktów wydawania żywności (których liczbę Izrael zredukował z 400 do 4, z czego 3 ulokowanych w odległości kilkuset metrów od siebie).

No dobrze, ale wróćmy do przyczyn — korzenie konfliktu. Dla formalności, bo chyba wszyscy znamy je doskonale — przecież wychowaliśmy się słysząc o nich w mediach — wielokrotnie zgłaszane przestępstwa i zbrodnie Izraelczyków wobec Palestyńczyków.

W okresie 1948–wrzesień 2023:

•Czystki etniczne i przymusowe wysiedlenia (Nakba, 700 000–800 000 wypędzonych, masakry takie jak Deir Yassin).

•Nielegalne zabójstwa (930 cywilów w pierwszej intifadzie, 2 233 w drugiej, 214 w Wielkim Marszu Powrotu).

•Zbrodnie wojenne (ataki na cele cywilne w operacjach Cast Lead, Protective Edge, Guardian of the Walls; 759–1 462 cywilów zabitych w każdej).

•Apartheid (dyskryminacja prawna, blokada Gazy, ograniczenia na Zachodnim Brzegu).

•Przymusowe wysiedlenia i konfiskata ziemi (osiedla na Zachodnim Brzegu, wysiedlenia w Negev/Naqab).

•Przemoc osadników (ataki na wioski, np. Turmusayya, Hebron).

•Blokada humanitarna (od 2007 roku, kryzys w Gazie).

•Tortury i nieludzkie traktowanie (masowe aresztowania, detencja administracyjna — obecnie około 10 000).

•Niszczenie dziedzictwa kulturalnego (zniszczenie wiosek, meczetów, szkół).

Te działania były potępiane przez organizacje międzynarodowe jako naruszenia prawa międzynarodowego, w tym zbrodnie wojenne i przeciwko ludzkości. Skala zniszczeń i ofiar cywilnych (np. 18 384–25 784 cywilów zabitych w 1948–2023, według wcześniejszej odpowiedzi) wskazuje na systematyczny charakter naruszeń.

Kto jest ofiara, a kto katem?

A świat od półtora roku odwraca wzrok i udaje, że nic nie widzi. My, my wszyscy udajemy, że nic się nie dzieje. Bo Bibi powiedział… Bo Trump przytaknął.

A jak ktoś się odezwie, to zostaje oskarżony o antysemityzm (uwaga — mieszkańcy Izraela mają tyle wspólnego z semickimi genami co ja z baletem — jeśli już, to genetycznymi Semitami są Palestyńczycy).

W głowie mi się nie mieści, jak podłym, zdeprawowanym i po prostu złym trzeba być, żeby tak bezczelnie kłamać jednocześnie przeprowadzając holokaust narodu palestyńskiego.

Tym bardziej, że przecież dopiero minęło 80 lat od wyzwolenia obozów zagłady, w których mordowano m.in. Żydów. Tak, między innymi.

Bo mordowani byli w ogromnych liczbach Cyganie, Polacy, Rosjanie, Ukraińcy, Białorusini, w mniejszych, ale również Niemcy, Węgrzy, Czesi, Słowacy, Francuzi, Holendrzy, Rumuni, Litwini, Łotysze, Estończycy, Serbowie, Chorwaci, Romowie, Grecy, Belgowie, Norwegowie, Włosi, Austriacy.

Przecież jeszcze żyją ci, co pamiętają pobyt w obozie zagłady (nieliczni, ale jednak), ale… ich głos nie jest już słyszalny.

A tymczasem Izrael dokonuje tego samego co Niemcy — różnica polega na tym, że o tamtych obozach ma,o kto miał szansę się dowiedzieć, a o tym co się dzieje w strefie Gazy słyszymy codziennie — mamy relacje, zdjęcia, filmy bezpośrednio od osób tam się znajdujących jak i tych co stamtąd wrócili. W tym doświadczonych oficerów US Army:

https://www.youtube.com/watch?v=QRjEMbHXM4Q&t=19s

https://www.youtube.com/watch?v=wXIabL7yRaA

Polecam posłuchać, a jeśli nie jesteście przekonani czy warto, poniżej zamieszczam streszczenie pierwszego wywiadu, po którym na Tony’ego wylała się zorganizowana fala krytyki, że jest poplecznikiem… Hamasu. Fala krytyki, w której nie odniesiono się do ani jednego z jego zarzutów.

Streszczenie wywiadu Tuckera Carlsona z Tonym Aguilarem:

W wywiadzie przeprowadzonym przez Tuckera Carlsona, emerytowany podpułkownik armii USA, Tony Aguilar, dzieli się swoimi doświadczeniami z pracy w Gazie w ramach Gaza Humanitarian Foundation (GHF) od 17 maja do 26 czerwca 2025 roku. Aguilar, weteran z 25-letnim doświadczeniem w operacjach bojowych, opisuje sytuację w Gazie jako “postapokaliptyczną”, zdewastowaną przez wojnę, gdzie ludność cywilna jest pozbawiona jedzenia, wody i godności. Relacjonuje szokujące przypadki łamania praw człowieka i międzynarodowych konwencji, w tym strzelanie do cywilów przez izraelskie siły (IDF) oraz nieefektywne dostarczanie pomocy humanitarnej przez GHF. Aguilar krytykuje rozmieszczenie punktów dystrybucji pomocy w strefach aktywnych działań wojennych, co jego zdaniem jest niezgodne z Konwencją Genewską. Opowiada o osobistym doświadczeniu z palestyńskim chłopcem, Amirem, który został zastrzelony przez IDF po odebraniu resztek jedzenia. Aguilar podkreśla brak przejrzystości finansowania GHF, niekompetencję jej przywódców oraz współudział USA w finansowaniu działań, które nazywa zbrodniami wojennymi. Wzywa do natychmiastowego zaprzestania wsparcia dla GHF, przywrócenia pomocy ONZ oraz dochodzenia w sprawie odpowiedzialności IDF i GHF.

Najważniejsze punkty z wypowiedzi Tony’ego Aguilara:

•Doświadczenie zawodowe: Aguilar to emerytowany podpułkownik armii USA, absolwent West Point, weteran 12 misji bojowych, odznaczony m.in. Purpurowym Sercem i Brązową Gwiazdą za odwagę.

•Sytuacja w Gazie: Opisuje Gazę jako zniszczoną, z brakiem jedzenia, wody i infrastruktury; ludność cywilna, zwłaszcza na północy, jest odcięta i głoduje.

•Rola GHF: Gaza Humanitarian Foundation przejęła dystrybucję pomocy po zablokowaniu działań ONZ, ale dostarcza niewystarczającą ilość pomocy (15 dni jedzenia w ciągu 65 dni dla 2,21 mln ludzi).

•Zbrodnie wojenne: Aguilar oskarża IDF o strzelanie do cywilów (używanie karabinów maszynowych, moździerzy, czołgów) w celu kontroli tłumów, co jest niezgodne z Konwencją Genewską; punkty dystrybucji są zlokalizowane w strefach walki.

•Tragedia Amira: Opowiada o chłopcu, który pocałował jego dłoń w geście szacunku, a następnie został zastrzelony przez IDF po odebraniu resztek jedzenia.

•Rola USA: Amerykańscy kontraktorzy (UG Solutions) działają na wizach turystycznych, używają gazu łzawiącego i granatów ogłuszających wobec cywilów, naśladując IDF.

•Krytyka GHF: Brak przejrzystości finansowania, niekompetentne przywództwo (Johnny Moore, bez doświadczenia w pomocy humanitarnej), rezygnacje kluczowych osób (np. Jake Wood) z powodu nieetycznych praktyk.

•Rekomendacje: Wzywa do zaprzestania finansowania GHF, przywrócenia modelu ONZ (550 ciężarówek dziennie, 400 punktów dystrybucji) oraz dochodzenia w sprawie odpowiedzialności za zbrodnie wojenne.

Uwagi dodatkowe: Aguilar podkreśla, że jego motywacją jest patriotyzm i chęć ujawnienia prawdy o sytuacji w Gazie. Nie ma politycznych ani osobistych korzyści, a jego relacja opiera się na własnych doświadczeniach i zdjęciach.

Ale my udajemy, że to się nie dzieje!

Wolimy ugłaskane kłamstwa Izraela, że Palestyńczyków zabija Hamas — to oni do nich strzelają, bombardują szpitale, równają z ziemią całe dzielnice, a teraz jeszcze ich głodzą.

Tymczasem to Izrael zabronił działać UNRWA, a w jej miejsce wstawili GHF, czyli Izraelsko-USA twór o niejasnej proweniencji i źródłach finansowania, nie wspominając o sposobie niesienia “pomocy”.

I nie, Tony Aguilar nie jest jedyny ani pierwszy, który o tym mówi. I nie będzie ostatnim. Ale Tucker jest znanym i cenionym dziennikarzem — może w końcu ten wywiad wywoła słuszny gniew i skuteczne czyny by zakończyć mordowanie cywilów w Gazie i wysłać do spa w Hadze odpowiedzialnych za popełnione tam zbrodnie.

A od siebie dorzucę, że zbrodnicze państwo Izrael, którego tak wielu obywateli popiera te zbrodnie powinno przestać istnieć.

Izraelczycy (nie mylić z Żydami, których wielu protestuje przeciwko temu, co IDF wyprawia), którzy tak dobrze powinni rozumieć kwestię systematycznego, planowanego torturowania i mordowania niewinnych ludzi nie tylko nie zdali egzaminu z człowieczeństwa — wręcz przeciwnie, pokazali że można być potworem w ludzkiej postaci, pomimo, że sami tego doświadczyli 90 lat temu i na tym budowali swoja legendę i pozycję — ofiara opresji.

Anglosasi dali wam 1948 r.państwo na terenach Palestyńczyków, ale nie potrafiliście tego docenić, a Palestyńczyków uszanować

Daliście świadectwo i wyjaśnienie, dlaczego od kilku czasów starożytnego Egiptu tułaliście się po różnych państwach nie mając własnego oraz dlaczego z każdego was wygnano i traktowano was jak zarazę. Kilka tysięcy lat niczego was nie nauczyło…

Pretensje miejcie do siebie. Wasze czyny — wasze konsekwencje. Reszta to tylko szum.

Liczba izraelskich cywilów zabitych w Izraelu w wyniku ataków palestyńskich (1948–wrzesień 2023)

Okres od 1948 roku do września 2023 obejmuje wiele faz konfliktu izraelsko-palestyńskiego, w tym wojny arabsko-izraelskie, intifady, ataki terrorystyczne i starcia z różnymi grupami palestyńskimi oraz Hezbollahem. Poniżej przedstawiam dane o liczbie izraelskich cywilów zabitych w Izraelu w wyniku ataków przeprowadzonych przez grupy palestyńskie (w tym Hamas) oraz oddzielnie przez Hezbollah, na podstawie dostępnych źródeł, takich jak raporty B’Tselem, UNOCHA, oraz innych wiarygodnych publikacji. Dane są ograniczone do ofiar cywilnych w Izraelu i nie obejmują ofiar w okupowanych terytoriach palestyńskich ani żołnierzy IDF, chyba że źródła wyraźnie wskazują inaczej.

1. Izraelscy cywile zabici przez grupy palestyńskie (1948–wrzesień 2023)

Według danych B’Tselem, izraelskiej organizacji praw człowieka, oraz UNOCHA (United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs), w okresie od 1948 do 2009 roku w konflikcie izraelsko-palestyńskim zginęło około 14 500 osób po obu stronach, z czego znaczna część to cywile. W okresie od 29 września 2000 do 2010 roku (obejmującym drugą intifadę), Palestyńczycy zabili 1 083 Izraelczyków, w tym 741 cywilów, z czego 124 to dzieci.

Szczegółowe dane dla cywilów (1948–wrzesień 2023):

•1948–1997: Stockholm International Peace Research Institute szacuje, że w konflikcie izraelsko-palestyńskim zginęło 13 000 osób po obu stronach, ale brak dokładnego rozróżnienia na izraelskich cywilów zabitych w Izraelu. Szacuje się, że w tym okresie (np. wojna 1948, wojna sześciodniowa 1967, wojna Jom Kippur 1973) większość izraelskich ofiar cywilnych była wynikiem ataków terrorystycznych i starć granicznych.

•1987–2000 (pierwsza intifada): Według B’Tselem, zginęło 421 Izraelczyków, w tym znaczna liczba cywilów, w wyniku palestyńskich ataków, takich jak zamachy bombowe i ataki nożowe.

•2000–2008 (druga intifada): W tym okresie zginęło 741 izraelskich cywilów, głównie w wyniku samobójczych zamachów bombowych przeprowadzonych przez Hamas, Palestyński Islamski Dżihad i inne grupy palestyńskie.

•2008–wrzesień 2023: UNOCHA podaje, że w konflikcie zginęło 308 Izraelczyków, w tym cywile i siły bezpieczeństwa, w Izraelu i na Zachodnim Brzegu. Brak dokładnego rozróżnienia na cywilów w Izraelu, ale szacuje się, że większość z tej liczby to cywile zabici w atakach rakietowych, nożowych i innych zamachach.

•Hamas (specyficznie): Hamas, odpowiedzialny za liczne ataki rakietowe i zamachy samobójcze, szczególnie w okresie drugiej intifady (2000–2005), przyczynił się do śmierci setek izraelskich cywilów. Przykładowo, w latach 2001–2004 Hamas przeprowadził dziesiątki zamachów bombowych w izraelskich miastach, takich jak Tel Awiw czy Jerozolima. Szacunkowa liczba cywilów zabitych przez Hamas w tym okresie to około 500–600 osób, choć dokładne dane różnią się w zależności od źródła.

•Atak z 7 października 2023: Choć to wydarzenie wykracza poza ramy czasowe (do września 2023), warto wspomnieć dla kontekstu, że Hamas i inne grupy palestyńskie zabiły 695 izraelskich cywilów i 71 cudzoziemców w ataku na południowy Izrael. Dane te nie są uwzględniane w całkowitej liczbie do września 2023.

Szacunkowa liczba cywilów izraelskich zabitych przez grupy palestyńskie (1948–wrzesień 2023):

•Na podstawie dostępnych danych można oszacować, że w Izraelu zginęło około 1 500–2 000 izraelskich cywilów w wyniku ataków palestyńskich (w tym zamachów bombowych, ataków rakietowych, nożowych i innych). Liczba ta obejmuje ofiary Hamasu, Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu, Brygad Męczenników Al-Aksa i innych grup. Brakuje precyzyjnych danych dla całego okresu 1948–2023, szczególnie dla lat wcześniejszych (1948–1987), ze względu na ograniczone raportowanie.

Hamas — szczegółowo:

•Hamas, jako organizacja, stał się znaczącym aktorem od lat 80. XX wieku. W okresie 2000–2008 (druga intifada) był odpowiedzialny za większość zamachów samobójczych, które zabiły około 500 cywilów. W latach 2008–2023 Hamas przeprowadzał ataki rakietowe z Gazy, ale większość z nich powodowała mniej ofiar śmiertelnych dzięki systemowi Iron Dome. Szacuje się, że w tym okresie Hamas zabił około 100–200 cywilów w Izraelu w atakach rakietowych i innych incydentach.

2. Izraelscy cywile zabici przez Hezbollah (1948–wrzesień 2023)

Hezbollah, libańska organizacja wspierana przez Iran, prowadziła ataki na Izrael głównie z terytorium Libanu, szczególnie w okresach eskalacji, takich jak wojna w Libanie w 1982 roku, konflikt w 2006 roku oraz sporadyczne ataki rakietowe w późniejszych latach. Hezbollah działa oddzielnie od palestyńskich grup, takich jak Hamas, i jego ataki koncentrują się głównie na północy Izraela.

•1982–2000 (okupacja południowego Libanu): W czasie izraelskiej okupacji południowego Libanu Hezbollah przeprowadzał ataki na izraelskie cele wojskowe i cywilne. Szacuje się, że w tym okresie zginęło kilkudziesięciu izraelskich cywilów w atakach rakietowych i przygranicznych. Brak dokładnych danych dla cywilów, ale większość ofiar Hezbollahu w tym okresie to żołnierze IDF.

•Wojna 2006 roku: Podczas wojny izraelsko-libańskiej Hezbollah wystrzelił tysiące rakiet na północny Izrael, zabijając 44 izraelskich cywilów i raniąc setki. Była to największa liczba cywilnych ofiar spowodowana przez Hezbollah w jednym konflikcie.

•2006–wrzesień 2023: Po 2006 roku Hezbollah przeprowadzał sporadyczne ataki rakietowe i przygraniczne na Izrael. Według Amnesty International, w okresie do 2023 roku ataki Hezbollahu zabiły kilka osób cywilnych w Izraelu, ale dokładna liczba jest niska ze względu na ograniczone eskalacje.

•2023 (do września): W 2023 roku, przed atakiem Hamasu z 7 października, Hezbollah przeprowadzał ograniczone ataki rakietowe na północny Izrael, szczególnie w odpowiedzi na napięcia wokół meczetu Al-Aksa. Brak danych o ofiarach cywilnych w Izraelu w tym okresie, ale Amnesty International wspomina o pojedynczych incydentach.

Szacunkowa liczba cywilów izraelskich zabitych przez Hezbollah (1948–wrzesień 2023):

•Łącznie Hezbollah zabił w Izraelu około 60–100 cywilów, z czego większość (44) w 2006 roku. Dane dla wcześniejszych dekad (1948–1982) są ograniczone, ale ataki Hezbollahu na cywilów były rzadsze niż na cele wojskowe.

3. Uwagi i krytyczna analiza

•Ograniczenia danych: Dokładne liczby ofiar cywilnych z okresu 1948–1987 są trudne do ustalenia z powodu braku spójnych raportów. Dane B’Tselem i UNOCHA są bardziej precyzyjne dla okresu po 2000 roku, ale nawet one mogą być niekompletne.

•Narracja establishmentu: Izraelskie źródła mogą zawyżać liczbę ofiar cywilnych w celu podkreślenia zagrożenia ze strony Hamasu i Hezbollahu, podczas gdy palestyńskie źródła mogą minimalizować swoje działania. Dlatego dane opieram na niezależnych organizacjach, takich jak B’Tselem i UNOCHA.

•Kontekst: Ataki palestyńskie, w tym Hamasu, koncentrowały się na zamachach bombowych (szczególnie w latach 1990–2005) i atakach rakietowych (po 2008). Hezbollah działał głównie z Libanu, a jego ataki na cywilów były mniej częste, ale bardziej intensywne w okresach wojen (np. 2006).

•Brak rozróżnienia w starszych danych: W okresie 1948–1987 wiele ataków przypisywano ogólnie „palestyńskim bojownikom” (np. OWP), bez rozróżnienia na konkretne grupy, co utrudnia dokładne przypisanie ofiar do Hamasu (powstałego w 1987) czy innych organizacji.

4. Podsumowanie

•Grupy palestyńskie (w tym Hamas): Szacunkowo 1 500–2 000 izraelskich cywilów zginęło w Izraelu w wyniku ataków palestyńskich od 1948 do września 2023. Hamas, aktywny od 1987 roku, odpowiada za około 600–800 cywilnych ofiar, głównie w okresie drugiej intifady i ataków rakietowych.

•Hezbollah: Szacunkowo 60–100 izraelskich cywilów zginęło w wyniku ataków Hezbollahu, z czego większość (44) podczas wojny w 2006 roku.

•Całkowita liczba: Łącznie w Izraelu zginęło około 1 600–2 100 cywilów w wyniku ataków palestyńskich i Hezbollahu w podanym okresie, przy czym Hamas i inne grupy palestyńskie odpowiadają za większość ofiar, a Hezbollah za mniejszą część.

Liczba palestyńskich cywilów zabitych przez Izraelczyków w Palestynie (1948–wrzesień 2023)

Okres od 1948 roku do września 2023 obejmuje wiele etapów konfliktu izraelsko-palestyńskiego, w tym wojny arabsko-izraelskie, okupację Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, intifady oraz kolejne eskalacje militarne. Poniżej przedstawiam szacunkowe dane dotyczące liczby palestyńskich cywilów zabitych przez Izraelczyków na terytorium Palestyny (Zachodni Brzeg, Strefa Gazy, Wschodnia Jerozolima) w tym okresie, oparte na raportach organizacji takich jak B’Tselem, UNOCHA, Palestinian Central Bureau of Statistics (PCBS) oraz innych wiarygodnych źródłach. Dane dotyczą wyłącznie cywilów, z wyłączeniem bojowników, w miarę możliwości precyzyjnego rozróżnienia. Podchodzę krytycznie do narracji obu stron, uwzględniając potencjalne manipulacje w danych.

1. Ogólny kontekst i metodología

•Definicja terytorium Palestyny: Obejmuje Strefę Gazy, Zachodni Brzeg i Wschodnią Jerozolimę, które są uznawane za okupowane terytoria palestyńskie zgodnie z prawem międzynarodowym.

•Źródła danych: Dane pochodzą głównie z raportów B’Tselem, UNOCHA, Gaza Health Ministry, PCBS oraz Amnesty International. Starsze dane (przed 1987) są mniej precyzyjne ze względu na ograniczone raportowanie. Współczesne źródła, takie jak B’Tselem, rozróżniają cywili od bojowników, choć nie zawsze jest to możliwe w starszych konfliktach.

•Ograniczenia: Dane mogą być niedoszacowane (np. z powodu nieodnalezionych ciał pod gruzami) lub przeszacowane (np. w przypadku błędnego klasyfikowania bojowników jako cywilów). Izraelskie źródła mogą zaniżać liczby ofiar cywilnych, a palestyńskie — zawyżać. Dlatego opieram się na niezależnych organizacjach, gdy to możliwe.

•Uwagi: Liczby dotyczą wyłącznie palestyńskich cywilów zabitych przez izraelskie siły (IDF, policję, osadników) na terytorium Palestyny. Nie obejmują ofiar w Izraelu ani palestyńskich bojowników.

2. Szacunkowa liczba palestyńskich cywilów zabitych (1948–wrzesień 2023)

1948–1967: Wojna o niepodległość, wojna sześciodniowa

•Wojna 1948 (Al-Nakba): Według historyków (np. Ilan Pappé) i palestyńskich źródeł, w wyniku wojny o niepodległość Izraela zginęło około 10 000–15 000 Palestyńczyków, z czego szacunkowo 70–80% to cywile (ok. 7 000–12 000). Masakry, takie jak w Deir Yassin (ok. 100 cywilów zabitych), były szeroko dokumentowane. Dane te są jednak szacunkowe, ponieważ brak dokładnych rejestrów.

•1948–1967: Po wojnie 1948 roku dochodziło do incydentów granicznych i operacji militarnych Izraela na terytorium Gazy i Zachodniego Brzegu (wtedy pod kontrolą Egiptu i Jordanii). Szacuje się, że zginęło kilkaset cywilów palestyńskich w wyniku izraelskich akcji odwetowych, np. w Qibya (1953, 69 cywilów zabitych).

•Wojna sześciodniowa (1967): W wyniku wojny zginęło około 1 000–2 000 Palestyńczyków, w tym cywile, głównie w Gazie i na Zachodnim Brzegu. Brak dokładnego rozróżnienia na cywilów i bojowników, ale szacuje się, że cywile stanowili około 50–60% ofiar (500–1 200 cywilów).

Szacunkowa liczba cywilów (1948–1967): 7 500–13 200.

1967–1987: Początek okupacji

•Po wojnie sześciodniowej Izrael okupował Gazę, Zachodni Brzeg i Wschodnią Jerozolimę. W tym okresie dochodziło do sporadycznych starć z palestyńskimi bojownikami (np. OWP) oraz operacji militarnych Izraela.

•B’Tselem szacuje, że w latach 1967–1987 zginęło około 650–1 000 palestyńskich cywilów w wyniku działań izraelskich sił na okupowanych terytoriach, głównie podczas operacji wojskowych i tłumienia protestów.

•Przykłady: Masakra w Rafah (1971, kilkudziesięciu cywilów zabitych) i inne incydenty związane z tłumieniem palestyńskiego oporu.

Szacunkowa liczba cywilów (1967–1987): 650–1 000.

1987–2000: Pierwsza intifada

•Pierwsza intifada (1987–1993): Według B’Tselem, w tym okresie zginęło 1 162 Palestyńczyków, z czego około 80% to cywile (ok. 930 cywilów). Izraelskie siły stosowały ostrą amunicję i gaz łzawiący przeciwko protestującym, co prowadziło do licznych ofiar wśród cywilów, w tym dzieci.

•1993–2000 (po porozumieniach z Oslo): Po podpisaniu porozumień z Oslo dochodziło do starć, szczególnie w Gazie i na Zachodnim Brzegu. Szacuje się, że zginęło około 300–400 cywilów palestyńskich w wyniku izraelskich operacji militarnych i starć z osadnikami.

Szacunkowa liczba cywilów (1987–2000): 1 230–1 330.

2000–2008: Druga intifada

•Druga intifada (2000–2005): Był to jeden z najkrwawszych okresów konfliktu. Według B’Tselem, w latach 2000–2005 zginęło 3 333 Palestyńczyków, z czego około 67% to cywile (ok. 2 233 cywilów). UNOCHA podaje podobne dane, wskazując, że większość ofiar cywilnych zginęła w wyniku izraelskich nalotów, ostrzału i operacji w gęsto zaludnionych obszarach.

•2005–2008: Po zakończeniu intifady Izrael wycofał się z Gazy, ale kontynuował operacje militarne. W tym okresie zginęło około 1 000–1 500 palestyńskich cywilów, głównie w wyniku operacji takich jak „Cast Lead” (grudzień 2008–styczeń 2009), która rozpoczęła się pod koniec 2008 roku i jest częściowo uwzględniona w tej ramie czasowej.

Szacunkowa liczba cywilów (2000–2008): 3 233–3 733.

2008–wrzesień 2023: Eskalacje w Gazie i starcia na Zachodnim Brzegu

•Operacja Cast Lead (2008–2009): Według B’Tselem i Gaza Health Ministry, zginęło 1 391 Palestyńczyków, z czego 759 to cywile (w tym 344 dzieci). Izrael twierdził, że większość ofiar to bojownicy, ale raporty ONZ (np. Raport Goldstone’a) potwierdzają wysoką liczbę ofiar cywilnych.

•Operacja Protective Edge (2014): Zginęło 2 251 Palestyńczyków, z czego 1 462 to cywile (w tym 551 dzieci), według UNOCHA i B’Tselem.

•Inne eskalacje (2009–2023): W okresach między większymi operacjami (np. 2012, 2019, 2021) zginęło około 3 500–4 000 Palestyńczyków, z czego szacunkowo 70–80% to cywile (ok. 2 450–3 200 cywilów). Przykłady to operacja „Pillar of Defense” (2012, ok. 100 cywilów zabitych) i „Guardian of the Walls” (2021, ok. 130 cywilów zabitych).

•Zachodni Brzeg (2008–wrzesień 2023): Według UNOCHA, w tym okresie zginęło około 1 400 Palestyńczyków, w tym ok. 1 100 cywilów, w wyniku działań izraelskich sił i przemocy osadników. Rok 2023 (do września) był szczególnie krwawy, z 492 zabitymi Palestyńczykami, w tym ok. 400 cywilami, według UNOCHA.

Szacunkowa liczba cywilów (2008–wrzesień 2023): 5 771–6 521.

3. Łączna liczba palestyńskich cywilów zabitych (1948–wrzesień 2023)

•Sumując szacunkowe dane z poszczególnych okresów:

•1948–1967: 7 500–13 200 cywilów

•1967–1987: 650–1 000 cywilów

•1987–2000: 1 230–1 330 cywilów

•2000–2008: 3 233–3 733 cywilów

•2008–wrzesień 2023: 5 771–6 521 cywilów

Całkowita szacunkowa liczba palestyńskich cywilów zabitych przez Izraelczyków na terytorium Palestyny (1948–wrzesień 2023): 18 384–25 784

Fakty, daty, liczby, życia.

Nie narracja medialne

Więcej artykułów tutaj: **https://mora.app/planet/hj5ru-wqaaa-aaaan-qec6a-cai**