Anlam ne ki zaten?

Makul oluşlar mı, olgun tavırlar mı, öfkelenmeden dinlemek mi

İnsan birisine çok kırılmış hissettiğinde, aslında kime kırgın olduğunun ayrımına varamıyor. Kendisine mi ona mı.. anne babalarımıza zaman zaman duyduğumuz öfkenin altında bu kırgınlık bilmeceleri yatıyor. Kendilerince en iyisini bazen de en kötüsünü yaptıkları için minik bir çocuk kime kırgın olduğunu unutuyor. Anne babalık kurumu kutsalsa bu sorunun kaynağı “benim galiba” diyerek kendisine kırılıyor insan; ardından gelense zamansız öfke patlamaları. 40 yaşında makul bir erkekken konu babası olunca 12 yaşındaki mahzun haline dönmenin başka bir açıklamasını pek göremiyorum. En güçlü olduğu kadar en hasarlı hallerimizi de o dört duvar arasında inşa ediyoruz, sonrasında kattıklarımız ise rötuşlar.

Bir dakika durun lütfen, bahsetmek istediğim büyüdüğümüz dört duvar değil bizim inşa etmeye başladığımız dört duvar yani yeni ve kendi çekirdek ailemiz. Ne demiştim insan birisine çok kırılmış hissettiğinde aslında kime kırgın olduğunun ayrımına varamıyor. Sebep de çok sevmek çoğu zaman. Bir bebek bir çocuk annesine nasıl bağlı/bağımlı ise partnerine de öyle bağlanıyor işte. Bazıları daha az bazıları daha çok. Ancak günün sonunda kaçanı da kaygılananı da karışıyor birbirine. Bağlı mısın bağımlı mısın? bir yerden sonra onun kokusu olmadan sakinleşememeye dönüyor konu. Bazen de bilerek kokusuna yaklaşmıyorsun ki ne kadar kırıldığını unutma diye. İçinde bir yerde biliyorsun onun da kırgın olabileceği ihtimalini. Ama azizim insan kırgınlıklarını biriktirdiğinde koca bir dağ oluyor ve önce bu dağ bir görülsün istiyor. Azizim önce Can sonra Canan.. Zaten sen onu görebildiğin için dağ ediyorsun biriktinleri. Herhangi biri seninle bir kahve içelim dediğinde ve sonra unutsa; bunu “amannn bişi olmaz” diyebilirken sevdiğin kadın sevdiğin adam herhangi ufacık bir şeyin sözünü tutmadığında dünyanın başına yıkılıyor hissi de anlamlı olmasa gerek.

Anlam ne ki zaten? Makul oluşlar mı, olgun tavırlar mı, öfkelenmeden dinlemek mi ..ne ki anlam.

Sen, ey okur sana diyorum; sen bulabildin mi ilişkilerdeki histerik açmazlarımızın sebebini ya da önemli mi bu kadar sebebi bulmamız; bu arayışlar yüzünden sonucu mu kaçırıyoruz günün sonunda.

Ne diyordu Behçet bey,

…Gizli bahçenizde Açan çiçekler vardı, Gecelerde ve yalnız. Vermeye az buldunuz Yahut vakit olmadı..

Bu çiçekleri önce kendinize sonra sevdiğinize vermek için geç kalınan her dakikada bir çiçek solmaya başlar. Dile kolay yaşantıya zor gelen bu hanımlık laflarda bir yaşanmışlık var hafife alma derim.

Kendine İyi Davran !