Salçalı ekmeğin çocuklukla buluşması

Markete ekmek ve sigara almaya çıkmıştı.

Ara reyonlardan birine yöneldiği sırada, 65 yaşlarında, bembeyaz saçlarını arkadan toplamış bir kadın ona seslendi:

“Gözlerim çok görmüyor… salçaların fiyatlarını söyleyebilir misin?”

Sesi yumuşaktı.

Kadın, alt raflarda dizili domates ve biber salçalarının fiyatlarını tek tek söyledi.

“Biber arıyorum ama çok pahalı… torunuma acuka yapacağım,” diye mırıldandı yaşlı kadın.

Genç kadın etiketlere yeniden baktı, sanki daha ucuz bir ihtimal arıyordu.

Sonra dönüp, “Bende var, istersen getiririm,” dedi.

Yaşlı kadının yüzü bir anda değişti.

“Gerçekten mi?”

“Evet. Evim yakın, bir kavanoza koyup getiririm.”

Tam o sırada yaşlı kadın elindeki ekmeğe baktı.

“Ben çok ekmek aldım… bendekini de al,” dedi.

Çantasından çıkardığı poşeti ısrarla uzattı.

Marketin kapısından birlikte çıktılar.

Yaşlı kadın bir banka oturdu.

Diğeri evine gidip kısa süre sonra elinde bir kavanoz salçayla geri döndü.

Elazığlı olduğunu söyleyen kadın, memleketten gelen salçayla o bankta buluşmuştu.

İki kadın, güneşin altında biraz sessizce oturdu.

Sonra birbirlerine verdikleri “kahve sözüyle” ayrıldılar.