Manchester City-Crystal Palace

Crystal Palace 119 yıllık tarihinde ilk kez FA Cup’ı kazandı. Glasner “Bir dahaki karşılaşmamızda böyle oynayamazsın çünkü sistemini çözeceğiz.” dediği Pep’i yaptığı harika karşılama oyunu ile mat etti. City-Palace maç analizi.

Maçın neredeyse tamamı aynı şeyi izledik. Palace rakibini geride karşılıyor ve City yıllardır neredeyse oynadığı her maçta karşılaştığı derin savunmayı açmaya çalışıyor. Tabii ki en önemli konu ise iki takımın da maç içinde sahaya nasıl yerleştiği.

Palace rakibi City’yi 5–2–3 şeklinde dizilerek karşıladı. Sağdan başlayarak; Munoz, Richards, Lacroix, Guehi, Mitchell(5); Wharton, Kamada(2); Sarr, Mateta, Eze(3).

City ise 3–3–4 şeklinde dizilerek hücum etmeye çalıştı. Akanji, Dias, Gvardiol(3); De Bruyne, Bernardo, O’reilly(3); Savinho, Marmoush, Haaland, Doku(4).

Burada Palace’ın elde ettiği en büyük avantaj merkezde kalabalık olmaları. Ön üçlünün de derine gelmesiyle merkezde kalabalıklaşıyorlar ve City’de oyunu hatlar arasında oynayacak oyuncular ile hücum hattının bağını koparıyorlar.

M. City(3–3–4) vs Palace(5–2–3). Palace orta sahada 5v3 ile üstün olan taraf.

Glasner’in merkezdeki bu kalabalığı nasıl kullandığı da önemli. City’ye rahat oyun kurma izni vermiyorlar. Bunu da eşleşmeler ile sağlıyorlar.

Prese yapacakları zaman öndeki üçlünün zaten birebir eşleşebileceği rakip savunma hattı üçlüsü var. Sarr-Gvardiol, Mateta-Dias, Eze-Akanji. Derine geldiklerinde ise bu üçlü kendilerini merkez orta saha üçlüsüyle eşleştiriyor. Sarr-O’reilly, Mateta-Bernardo, Eze-De Bruyne. Maçın büyük bölümü orta sahadaki eşleşmeler ile geçti.

Önce yoğun olan eşleşmeleri inceleyelim. Hücum üçlüsü City’nin orta saha oyuncuları ile eşleşiyor demiştik. Ancak bu eşleşme topun tamamiyle City stoperlerinde kalmasına sebep oluyor. Glasner’in buna çözümü ise orta sahasından bir oyuncuyu prese göndermek.

Sarr, O’reilly ile eşleşmiş durumda. Bu, topa sahip olan Gvardiol’u boş bırakıyor. Wharton(sağ iç oyuncusu) hemen Gvardiol’e prese gidiyor.

Yukarıdaki görselin maç içinde nasıl karşımıza çıktığına bakalım.

Sarr-O’reilly eşleşmesi var. Kamada, Gvardiol’un karşısında.

Sarr-O’reilly eşleşmesi. Wharton, Gvardiol’un karşısında.

Bu sayede ne City’ye rahat oyun kurma izni veriyorlar ne de sahip oldukları katı yerleşimden açık veriyorlar.

Hücumcuların merkezdeki üçlüyle özellikle Sarr-O’reilly eşleşmesine tekrar dönecek olursak; bu eşleşmenin tek sebebi City’yi merkezde durdurmak değil. City kanatlarda da Doku ve Savinho ile çok etkili iki oyuncuya sahip. Glasner’in buna çözümü ise hücumcuların savunmaya verdiği destek.

Sarr, O’reilly ile eşleşmiş durumda. Ancak Richards’a eli ile O’reilly’yi gösteriyor.

Çünkü kendisi, Jeremy Doku ile karşılaşacak olan Munoz’a desteğe gitmek zorunda.

İyi bir maç çıkartan Jeremy Doku’nun harika bir pas verdiği başka bir pozisyona bakalım.

Doku’nun karşısında Sarr-Munoz ikilisi. O’reilly ile eşleşen Richards. Yukarıdaki pozisyonun aynısı. Ek olarak Wharton da Bernardo ile eşleşmiş durumda.

Ancak devamı Palace için iç açıcı değil. Bernardo’nun koşusunu takip etmeyen Wharton, büyük bir hata yaparak rakibine çok net bir fırsat veriyor.

Peki prese gittikleri zaman bunu nasıl yapıyorlar? Hücum üçlüsü rakip stoperlere birebir baskıya gidiyor. Orta sahalar ise merkezde boş kalan oyunculara baskıya gidiyor. Yani öndekiler baskı yapıyor, arkadakiler ise takip. Bu sefer hatayı yapanın Kamada olduğu ve prese dair olumsuz bir örnek var.

Pozisyonun başı. Palace yerleşiminde bir sorun yok. City ise 3–3–4 şeklinde dizilmiş.

Eze, Akanji’ye baskıya gidiyor.

Mateta, Akanji’nin pas attığı Dias’a baskıya gitmiş. Dias ise pası boş olan De Bruyne’ye atmış. Kamada’nın burada KDB’yi boş bırakmaması gerekirdi. Tıpkı Wharton’un Bernardo’yu boş bırakmadığı gibi.

Pozisyonun devamında KDB, Savinho’ya derin bir pas deniyor ancak başarılı olmuyor. Dönen top yine KDB’nin önünde kalıyor. Bir önceki pozisyon onu tutması gereken Kamada ise topa hamle yapmaya koşuyor. KDB’nin harika ortasında Haaland’ın vuruşunu kaleci çıkarıyor.

İçinde yine Kamada’nın olduğu ancak bu sefer kendisine eşlik eden arkadaşlarının olduğu, City’nin penaltı kazandığı pozsiyonu inceleyelim.

Palace yine 5–2–3 yerleşmiş. City’nin 3–3–4'ünde ise ufak bir farklılık var. Normalde savunma önünde oynayan Bernardo, De Bruyne ile pozisyon değiştirmiş.

Kamada, Ruben Dias’a baskıya giderek Bernardo Silva’yı boş bırakıyor. Atağın devamında Bernardo, Marmoush ile verkaç yapıyor ve sonra da penaltıyı kazanan isim oluyor.

Eşleşmelerin Glasner’in oyunu için çok önemli olduğunu söylemiştik. Burada topa sahip olan oyuncu Ruben Dias. Yani aslında onu karşılaması gereken kişi Mateta. Ama derin savunmada Palace orta sahalarının prese gittiğine de değinmiştik. Wharton-Gvardiol, Kamada-Gvardiol eşleşmeleri.

Ancak bu pozisyonda Eze’nin merkezden uzak kalması, Mateta’nın Dias’a baskıya gitmemesi ve Kamada’nın tercih hatası hatta Marc Guehi’nin Bernardo’ya baskıda geç kalması gibi ufak ama eşleşmeleri bozan hatalar pahalıya patlıyor.

Attıkları gole de değinecek olursak; Mateta’ya atılan uzun top öncesi hücum üçlüsünün sağındaki Sarr derine gelmiş durumda. Bu da sol bek O’reilly’yi onu takip etme mecburiyetinde bırakıyor. Munoz’a açılan koridor da gelen asistin habercisi oluyor.

Sarr derine geldiği için O’reilly onu takip etmiş. Bu da Munoz’a çok büyük bir alan sağlıyor.

Özetle; Glasner ve öğrencileri sahip oldukları çok iyi karşılama planı ile rakipleri City’yi engellediler. Pep ise çözüm bulma konusunda bekleneni veremedi ve Crystal Palace tarihinin ilk FA Cup kupasını kazanmış oldu.