Rasülullah Efendimizi Gören Kız: Emine (Gerçek Bir Yaşam Hikayesidir)

Emine ve Hakan, yeni nişanlanmış bir çiftti. Bir gün, iş çıkışı eve doğru arabayla giderken kaldırımda otostop çeken bir adam gördüler. Allah rızasını kazanmak için adamı arabaya aldılar.

“Kim Müslümanı bir sıkıntıdan kurtarırsa, bu sebeple Allah da onu kıyamet günü sıkıntılarının birinden kurtarır” (Hadis)

Aldıkları kişinin görme engelli birisi olduklarını anladılar. İsminin Osman olduğunu selam vererek öğrendiler.

Osman kendisinin bir okulda memur olarak çalıştığını ve öksüz yetim birisi olduğunu Emine ve Hakan’a yolda giderken anlattı. Emine ve Hakan, Osman’ın samimiyetinden, iyi niyetinden ve gayretinden hemen etkilendiler.

Emine ve Hakan yine Allah’ın rızasını kazanmak için daha bir kaç dakika önce tanıştıkları Osman’ı akşam yemeğine eve davet ettiler.

Bir mümin, aç bir mümini doyurursa, Allah da o kimseyi cennet meyveleriyle doyuracaktır. Yine bir mümin, susuz kalan bir mümine bir şeyler içirip susuzluğunu giderirse, Allah kıyamette ona (misk ile mühürlenmiş lezzetli bir içecek olan) ‘Rahîk-ı Mahtûm’dan içirecektir. (Hadis)

Osman uzun bir zaman sonra ilk defa bir aile ile birlikte yemek yiyeceğini mutlulukla söyledi onlara ve tekliflerini kabul etti heyecanla.

Eve vardıklarında kapıyı açan Emine’nin annesi Latife anne, hiç tanımadığı Osman’ı karşısında görünce biraz şaşırdı. Başlarından neler geçtiğini Hakan hemen Latife anneye ayak üstü anlattı ve Latife annenin telaşını oracıkta dindirdi.

Latife anne Osman ile Emine yemeği hazırlayana kadar oturma odasında içten bir sohbet gerçekleştirdi. Allah, Latife anne’nin ve Osman’ın kalplerini sohbet esnasında birbirlerine sevgi bağladı.

“Allah, mü’minlerin kalplerini, düşüncelerini birbirine ısındırdı. Sen, yeryüzünde bulunan her şeyi harcasaydın onların gönüllerini böylesine birbirine ısındıramazdın. Fakat Allah onların aralarını bulup kalplerini, düşüncelerini kaynaştırdı. O kudretlidir, hikmet sahibi ve hükümrandır.” (Enfal Suresi, 63. Ayet)

Emine, Hakan, Osman ve Latife anne birlikte akşam yemeğini yediler. Osman sanki onları kırk yıldır tanıyormuş ve seviyormuş gibi hissettiğini söyledi. Onlar da Osman’a sanki ailenin bir üyesi gibi olduğunu içtenlikle söylediler. Yemekten sonra ta ki gece yarısına kadar bu hal üzere sevgiyle muhabbet ettiler.

Hayatında unutulmaz bir gece yaşadığını dile getirdi Osman evden ayrılmadan hemen önce onlara. Ayrılırken Osman evden Latife anne de Osman’ın da artık Emine ve Hakan gibi kendisinin bir çocuğu olduğunu söyledi.

“Müslümanların evleri arasında en hayırlı ev, içinde kendisine iyi davranılan bir yetimin bulunduğu evdir.” (Hadis)

Osman’ı evine bırakmak üzere Emine ve Hakan tekrar yola koyuldular. Osman’ı evine sevgiyle vedalaşarak bıraktılar.

Ertesi sabah Emine uyandığında heyecanla Latife anne’ye ve Hakan’a gördüğü bir rüyadan bahsetti. Rüyasında Emine, Rasüllüllah efendimizi gördüğünü ve kendi özel makamına kapıyı açarak girmesi için davet ettiğini anlattı. Yanı başında Rasüllüllah efendimizin ona uzun bir sohbet verdiğini söyledi. Rasüllüllah efendimiz Emine’ye “yetim ve öksüz Osman’a kalbini, yeni yuvanı, aileni, sofranı, maddi ve manevi varlığını açtığın için ben de seni makamım da ağırlıyorum” dediğini aşkla ifade etti.

“Kendi yetimini veya başkasına ait bir yetimi himaye eden kimseyle ben, cennette şöyle yan yana bulunacağız.” (Hadis)

Emine yıllar sonra yine Rasüllüllah efendimiz rüyasında görmekten çok mutlu olduğunu söyledi. Rasüllüllah efendimizin ahlakıyla ahlaklanmanın ve onun gibi salih amellerde bulunmanın neticesinde Allah’dan çok büyük manevi hediyeler alınabileceğini iyice idrak ettiğini annesine ve nişanlısı Hakan’a bildirdi.

Bu yaşadıkları ve gördüklerinden sonra Emine artık hayırlarda yarışan ve Hakk yol üzere olan samimi bir kul olacağının sözünü verdi Allah’ın huzurunda. Ve sözünü de tuttu Emine. Artık o hayırlarda yarışıyor, Hakkın emrine uyuyor ve Rasüllüllah efendimizi de rüyalarında görmeye devam ediyor.

“Herkesin yöneldiği bir yer var, oraya döner. Siz de hep hayırlara yönelin, hayır yolunda yarışın. Nerede olursanız olun, Allah sizi toplar, birleştirir. Şüphe yok ki Allah’ın her şeye gücü yeter.” (Bakara Suresi, 148. Ayet)