Share ownership

ภาพตู้ที่ผมเห็น photo by Chokchai Phatharamalai

เคยเห็นโค้ดแบบนี้ไหมครับ?

หนึ่งในการทดลองที่เราทำที่ออดส์ คือให้ทุกที่เป็น hot seat หมายความว่า ทุก ๆ วันที่เรามาทำงาน เราจะเริ่มต้นวันด้วยการหาที่นั่ง จัดที่ทำงาน แล้วตอนเย็นก็จะจบวันด้วยการเก็บของเข้าที่ราวกับว่าพรุ่งนี้เราจะไม่ได้กลับมานั่งตรงนี้อีก

ภาพด้านบนเป็นภาพที่ผมเห็นตอนย้ายที่นั่งมานั่งโซนใหม่ แล้วอยากหากรรไกร เลยลองไล่เปิดหาในตู้ดู

หมุนเวียนที่นั่งเหมือนชาวเผ่าเร่ร่อนมีข้อดีคือ ถ้าวันไหนมีทีมไหนจะทำ workshop หรือเปิดคลาสสอน พื้นที่ทั้งหมดจะรองรับการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น

สิ่งที่เราต้องจ่าย คือ เวลาที่ต้องเสียไปวันละหน่อยในการจัดแจงพื้นที่ทำงานตอนต้นวัน และเก็บให้เรียบร้อยตอนจบวัน

ผลพลอยได้จากการที่ผมทำมานาน ๆ คือ ผมจะเริ่มมีของน้อยลง ๆ ยึดติดน้อยลง ๆ ทุก ๆ วันที่เก็บของจนเรียบร้อยเหมือนจะไม่กลับมาแล้ว ก็เตือนสติตัวเองได้ดี ว่าไม่มีใครรู้อนาคต พรุ่งนี้เราอาจจะไม่ได้กลับมาตรงนี้แล้วก็ได้นะ เป็นกุศโลบายที่ฝึกให้ผมปล่อยวางได้ดี ชวนให้ผมนึกถึงพระธิเบตตอนทำความสะอาดแมนดาลาทรายบ่อย ๆ

อีกองค์ประกอบหนึ่งที่จะสนับสนุนให้สิ่งนี้ยังเวิร์คอยู่ คือ การที่เราต้องเรียนรู้ที่จะขอความช่วยเหลือทีมอื่น ๆ เวลาเราอยากไปใช้พื้นที่เค้า เราทำได้แค่อธิบายความจำเป็นที่เรามี แล้วเค้าจะให้หรือไม่ให้ก็ได้ ถึงให้มาแล้ว จะเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ไม่รู้ เราทำได้แค่ซื้อขนมไปขอบน้ำใจ ให้เค้ารู้ว่าเราซาบซึ้งที่เค้าอุตส่าห์ย้ายที่ให้เรา วันหลังเค้าจะได้อยากช่วยเราอีก

ผลพลอยได้ที่ดีอย่างหนึ่งคือ ของมันจะเป็นระเบียบมากขึ้น ภาพด้านบนเป็นภาพของตู้ที่ผมเปิดมาเจอหลังจากย้ายมานั่งตรงนี้ใหม่ ๆ มันเป็นธรรมดาคนที่อยู่ตรงนั้นนาน ๆ จะเก็บของให้ง่ายกับการหยิบใช้และเก็บสะดวก แต่ไม่ได้เก็บของเพื่อให้ง่ายกับการหาเจอ เพราะเค้าอยู่ตรงนี้มานาน เค้าจำได้หมดว่าอะไรอยู่ตรงไหน เค้าไม่มีปัญหาเรื่องการหาของ

ในทางกลับกัน ผมที่มาใหม่ ก็จะมีปัญหาอีกแบบ เพราะผมไม่รู้ว่าอะไรอยู่ไหน ผมหาอะไรก็ไม่เจอ แล้วก็เริ่มจัดของใหม่เพื่อให้มันง่ายกับคนที่มาใหม่มากขึ้น

สถานการณ์แบบนี้ทำให้ผมนึกถึงเวลาเข้าไปโค้ช component team หรือทีมเล็ก ๆ ที่ดูแลโค้ด component หนึ่งตามลำพัง ไม่มีใครนอกจากทีมนี้จะต้องมาแก้สิ่งนี้ มีแต่พวกเค้าที่จัดการมันเอง

บ่อยครั้งเวลาผมเข้าไปก็จะเจอท่า hack แปลก ๆ ต่าง ๆ ที่น่าอัศจรรย์ใจ แต่พวกเค้าชินแล้วก็เลยไม่เห็นว่ามันแปลก เช่น checkout code มาแล้วต้องสร้างบางไฟล์ก่อน ถึงจะ run unit test ผ่าน หรือบางทีต้อง checkout 2 repository วางข้าง ๆ กันถึงจะ run ได้เป็นต้น

ไม่ว่าจะเป็น README, unit test หรือ document ต่าง ๆ ที่เรา ‘เขียน’ ไว้ เราจะรู้ตัวว่ามันมีประโยชน์แค่ไหน ก็ตอนมันถูก ’อ่าน‘

บ่อยครั้ง ข้อมูลเหล่านี้ถูกเขียนผิดมาเป็นเดือน ๆ ก็ไม่มีใครรู้ตัว เพราะไม่มีใครอ่าน เพราะทุกคนในทีมจำข้อมูลเหล่านั้นได้ขึ้นใจอยู่แล้ว จนมีคนใหม่มา join ทีมเท่านั้นแหละ ข้อมูลเหล่านั้นถึงถูกอ่านจริง ๆ

การ share ownership เลยมักจะทำให้อะไร ๆ มีระเบียบขึ้น ถ้าจะให้อธิบายให้ตรงจุด ต้องบอกว่าเป็นการดึงกลับมาสมดุลระหว่างหยิบใช้สอยง่าย และค้นหาสะดวกมากกว่า เป็นการรักษาสมดุลสำหรับคนที่อยู่มานาน และคนที่เข้ามาใหม่

มันยากนะที่จะ share ownership การตัดสินใจอะไรที่เป็นส่วนกลาง ที่มันกระทบคนหมู่มากมันยากมากเลย แต่เป็นทักษะที่สำคัญ ถ้าเราอยากรักษาอะไรให้มันยั่งยืน

ว่าแล้วก็ไปจัดของในตู้ดีกว่า

Related content

[embed]