Sorun Dating App Değil, Tutarsızlık

Sorun Dating App Değil, Tutarsızlık

Bir dönem sorunun tanışma uygulamaları olduğunu düşünüyordum.

“Demek ki insanlar burada ciddi değil.” diyordum.

Sonra fark ettim ki aynı davranışlarla spor salonunda, sosyal çevrede, iş hayatında, komşuluk ilişkilerinde, hatta günlük hizmet aldığım insanlarda bile karşılaşıyorum.

Demek ki mesele uygulama değilmiş.

Mesele tutarsızlıkmış.

Birisi geliyor.

“Tanışalım.”

“Numaranı alabilir miyim?”

“Mutlaka görüşelim.”

“Seninle konuşmak çok keyifli.”

Sonra ertesi gün attığın “Nasılsın?” mesajına cevap bile vermiyor.

Neden?

Gerçekten tanışmak istemiyor muydu?

Yoksa sadece o an canı mı istemişti?

Dating uygulamalarında da benzerini defalarca gördüm.

Photo by Slava Auchynnikau on Unsplash

Günlerce ilgili görünen insanlar…

Buluşmayı kendi teklif edenler…

Saat belirleyenler…

Sonra buluşmadan birkaç saat önce ortadan kaybolanlar.

Bir bahaneyle iptal edenler.

Buluşmaya gelip on dakika sonra “Acil işim çıktı.” diyerek gidenler.

Ya da her şey normal görünmesine rağmen ertesi gün hiçbir açıklama yapmadan silenler.

Sonra arkadaşlarımı dinledim.

Kadınları dinledim.

Erkekleri dinledim.

Benzer hikâyeler herkesin hayatında vardı.

Bu yüzden artık bunun sadece flört meselesi olmadığını düşünüyorum.

Çünkü aynı tutarsızlığı arkadaşlıklarda da görüyorum işte de.

“Biz sizi ararız” diyen ama dönmeyen insan kaynakları.

“Harika çalışıyorsun” diyerek iki gün sonra “Küçülmeye gidiyoruz o nedenle işten çıkarıyoruz” diyen patronlar.

“Hiç böyle hissetmedim, harikasın. Seninle evlenmek, şunu bunu yapmak istiyorum” diye sözler veren güven isteyen ama iki gün sonra buluşmayı bile ayarlamayan ve yapmayan erkekler.

İnsanlar birlikte kahve içmek istiyor.

Kendileri yazıyor.

Kendileri plan yapıyor.

Sonra ortadan kayboluyorlar.

Aynı durum iş hayatında da var.

Bir tamirci “Yarın geleceğim.” diyor, gelmiyor.

Bir çalışan söz veriyor, unutuyor.

Bir komşu başka konuşuyor, başka davranıyor.

Beni en çok yoran şey ise bunların kendisinden çok, normalleşmiş olması.

Sanki söz vermek ile sözünü tutmak arasında bir bağ kalmamış gibi.

İlgi göstermek kolay.

Tutarlı olmak zor.

Belki de bu yüzden artık insanlarda ilk aradığım özellik zekâ, eğitim ya da sosyal statü değil.

Tutarlılık.

Bugün söylediğiyle yarın yaptığı birbirini tutuyor mu?

İlgi gösteriyorsa gerçekten devam ettiriyor mu?

Bir plan yapıyorsa arkasında duruyor mu?

Vazgeçtiyse bunu dürüstçe söyleyebiliyor mu?

Çünkü yetişkin iletişimi tam olarak budur.

Fikir değiştirebilirsin.

Hoşlanmayabilirsin.

Arkadaş olmak istemeyebilirsin.

Buluşmayı iptal etmek zorunda kalabilirsin.

Bunların hiçbiri problem değil.

Problem, karşındaki insanı belirsizlik içinde bırakmak.

Bir cümle kurmak yerine kaybolmayı tercih etmek.

İnsanları kendi hevesin başladığında hayatına davet edip, hevesin bittiğinde yok saymak.

Ama biz insanları değiştiremeyeceğimiz için ben bana saygısız, belirsiz ve bu tarz davranan insanları kısa sürede siliyorum. Hemen ilk hata da değil ama bazen bi uyarıyorum, bazen bi bekliyorum. bazen insanlık hali belki gerçekten de doğru söylüyordur diyorum… ama sonunda zaten birçok insan gerçek karakterini davranışları ile gözünüze sokuyor.

Belki de güven dediğimiz şey büyük fedakârlıklarla kurulmaz.

En küçük davranışlarla kurulur.

Verdiğin sözü tutarak.

Geliyorsan gelerek.

Gelmiyorsan haber vererek.

İstiyorsan açıkça söyleyerek.

İstemiyorsan da aynı açıklıkla bunu ifade ederek.

Ne yazık ki bugün en nadir bulunan özelliklerden biri zekâ değil.

Tutarlılık.

Ve bence sağlıklı ilişkilerin gerçek başlangıç noktası da tam olarak burası.