Mutluluğa Ulaşmak

Mutluluk denen o küçük çılgın şey hakkında konuşalım.

Herkesin peşinde olduğu bir ruh hali, dahası ona ulaşmak için oluşturulan koca bir endüstri var.

Ancak mutluluk durağan değildir. “X ve Y’yi yaparsanız, bu da sizi Z’ye götürür ve hayatınızın geri kalanında mutlu olursunuz” kadar basit bir yapısı yoktur.

Mutluluk, parayla satın alınabilecek ya da biriktirilebilecek bir şey değildir.

Ayrıca, ne kadar paranız olduğuyla, hangi arabayı kullandığınızla ya da hangi evde yaşadığınızla da çok az ilgisi vardır.

Peki, mutluluğun işleyişi nasıldır?

1978 yılında Brickman, Coates ve Janoff-Bulman isimli psikologlar tarafından mutluluğun etkisini öğrenmek adına bir çalışma yapıldı. Üç grup üzerinde çalıştılar: piyango kazananlar, felçli kaza kurbanları ve normal bir insan grubu.

Şimdi, piyango kazanan birinin, örneğin bacağını kaybetmiş birinden çok daha mutlu olmasını beklersiniz. Ya da aynı şekilde piyango kazanan bir kişinin piyango kazanmayan bir kişiden, yani normal insan grubundaki birinden çok daha mutlu olmasını beklersiniz.

Olaylardan bir yıl sonra kontrol grubu ve piyango talihlilerinin eşit derecede mutlu olduğu ortaya çıktı. Ancak piyango talihlileri felçli kaza kurbanlarından sadece birazcık daha mutluydu.

Bu ne anlama geliyor? Mutluluğun gerçekten de göreceli olduğunu fark etmemize yardımcı oluyor. Bir piyango talihlisi alacağı para miktarını duyduğunda kendinden geçebilir ve bir kaza kurbanı hayatının geri kalanında felçli olduğunu duyduğunda yıkılabilir. Ancak zaman geçtikçe mutluluk seviyeleri birbirine yaklaşır ve neredeyse aynı olur.

Yine de hemen hemen herkesin bir uzvunu kaybetmektense piyangoyu kazanmayı tercih edeceğini düşünüyorum.

Bunun nedeni parayla satın alınabilecek zevk olabilir mi? Büyük olasılıkla.

Ancak zevk mutluluk değildir. Peki nedir?

Buddha olarak da bilinen prens Siddharta Gautama bir mutluluk arayıcısıydı. İnanılmaz zenginliğine rağmen, sürekli bir tatminsizlik içindeydi. Bu yüzden saraydaki aşırı korumalı hayatını terk etmeye karar verdi ve dünyanın acılarıyla yüzleşti.

Tüm hayatı boyunca zevke dalmışken — ki bu onu mutsuz ediyordu — tam tersi bir yöne gitmeye karar verdi: çilecilik. Günde sadece bir pirinç tanesi yiyerek kendini aç bıraktı ve kendine her türlü acıyı çektirdi.

Yıllarca süren çileci uygulamalardan sonra bunun da bir işe yaramadığı sonucuna vardı. Böylece Bodhi ağacının altında aydınlanmasını sağlayan meditasyon yoluyla orta bir yol buldu.

Kendini zevke kaptırmak onu mutlu etmiyordu. Kendini acıya kaptırmak da...

Ancak denemekten vazgeçtiğinde, aydınlanma ona gizlice yaklaştı ve çektiği acı bir mutluluk haline dönüştü.

Mutluluk su gibidir. Onu zevkle ne kadar çalkalarsanız çalkalayın ya da acıyla ne kadar karıştırırsanız karıştırın: her zaman sakinlik haline dönmeye çalışacaktır.

Ve sizler o dinginlikte mutluluğu bulacaksınız.

Bu, mutlu olmak için bir ağacın altında meditasyon yapmamız gerektiği anlamına mı gelir? Hiç de değil. Bu, denemeyi bırakıp yapmaya ve yaptığımız şey de kaybolmaya başlamamız gerektiği anlamına gelir.

Meditasyon bir eylemdir — gelişmekte olan evrenle birlikte yüzen anın içinde olma eylemi. Ama bir proje üzerinde çalışmak, bu makaleyi yazmak, bir bulmaca çözmek veya koşuya çıkmak da öyle.

Bazı insanların deyimiyle anda olmak, kendinizi şimdiye bağlamanın bir yoludur. Geçmiş ve bugün artık önemli değildir. Aynı şey fakir olmak, felçli olmak ya da milyoner olmak için de geçerlidir.

Mutluluk eylemin bir yan ürünüdür.

Mutlu olmaya çalışmayın.

Bir şey yapın.

Mutlu olup olmayacağınızı düşünmeyin, bununla ilgili hayal kurmayın: sadece yapın.

Ve siz farkına bile varmadan, mutluluk bir nehir gibi akmaya başlayacaktır.

Başka bir yazıda tekrar görüşünceye kadar kendinize çok çok iyi bakın!

🐐