Kırk Beşinci Gün : Yağmur

Yağmurun hissettirdiği duygusal atmosferi hiç düşündün mü? Bunun sosyolojisi ve psikolojisi üzerine bir şey yazılabilir veya söylenebilir mi? Hadi deneyelim, beni yalnız bırakma.

Gözyaşını hatırlatıyor olması sanırım çok klasik bir söylem olacak, gözyaşını bu sebepten bu seferlik bir kenara koyalım. Şöyle yapalım. Yağmur yağmaya başladığında insan yığınlarını hatırla veya dur biraz, izleme fırsatı yarat kendine. Bir kaçışma ve koşuşma hâli söz konusu, öyle değil mi? Az önce normal ve kendi hâlinde yürüyen insanlar, yağmurun şiddetiyle beraber hızlanmaya başlıyorlar. Ve çok zaman bunu yaparken, diğerleriyle benzer bir nizam içinde yapıyorlar bunu. Yağmurdan kaçış bir örgütlenme biçimi olabilir mi, doğaya karşı? Damlalar ilk düşmeye başladığında, korunması gereken ilk yer başlar oluyor. İzle bak, düşen ilk damla ile beraber insanlar, ilk başlarına dokunuyorlar. Bulunması gereken şey; bir şemsiye, bir poşet vb… Sonra ayakların ıslanması kötü bir etki olacak herhâlde ayakkabılar korunmaya çalışılıyor. Paçalarını sıvayan insanlar görmüşsündür. Yapılacak hiçbir şey yoksa en sağlamı bir saçak altına girmek, öyle değil mi? Yağmurun dinmesini veya şiddetini azaltmasını beklemek…

Ya psikolojisi? Hüzün mü? Bunu gözyaşını katmadan yapmalı demiştik, unutma, hüzünlenmek yok. Vücudun ansızın gelen bir tabiat olayına karşı bir tepki geliştirmesi olabilir mi, duygusal bir atmosfer oluşturan? Biraz çaresizlik barındırmıyor mu içinde? Sonra çok kontrol edemediğin bir durum hâli… İnsan bu hâllerde biraz aciz kalıyor, öyle değil mi? Sonra üşüyorsun da… İnsan üşüyorken, yalnızken, gelişmekte olan eyleme karşı koyamıyorken biraz acziyet, hüzün veya ona paralel bir duyguya kapılıyor. Bir de gök gürültüsü ve şimşek varsa… Bu güç, kudret ve biraz da otorite demek… Sonra yağmur damlacıkları akıp gidiyor, akıp giden, elinde tutamadığın bir şeyleri çağrıştırmıyor mu insana? Kendi derinliğinde saklı bir zaman olgusu da var diyebiliriz buradan hareketle… Yağmur yağıyor… Üşüyorum ve yalnızım…

Gürcistan yağmurları ülkemizin yağmurlarına benzemiyor…