Hayattan ne bekliyoruz?

Hayattan ne bekliyoruz? Ne mi bekliyoruz? Ne istiyoruz denmeliydi sanırsam. Şayet sadece beklemekle umduğunu bulanı, bir şeyler elde edenini görmedim de duymadım da. İstediğiyle karşılaşan insanın veya hayal eden insanın,-ben bunu istiyorum, evrene pozitif enerji yolluyorum.- şeklinde dil dökmeleri eğer o uğurda çaba sarf etmemişse ne yazık ki sonuçsuz kalıp, yine aynı kişinin umutsuz yakarışlarına dönüşüyor. Burada inançlı olmayı veya pozitivizmi eleştirmek ne haddimize ! Pozitivizmin etkisini hiç bir zaman görmezden gelemeyiz. Ancak tek başına inanmak yeterli olmuyor bunu eyleme dönüştürmek gerekli.

Şimdi, istemek eylemini bu denli kullanıp da yapmak eyleminden yoksun kalmak ayrı bir çelişki bana göre. İnsan inançla yoğurmalı düşüncelerini, planlar yapmalı isteklerine yönelik. İnancını ve isteğini, yaptığı planları işler duruma getirmek için kullanmalı. Kendini inancıyla tatmin etmeli, sabretmeli, yılmamalı. Görecek ki bir süre sonra daha da keyifli olacak, hayallerine bir adım daha yaklaştığını fark etmiş olacak.

Bir adım daha demişken, sahi hayallerimiz bize kaç adım uzakta? Mesela ne kadar yürümek gerekir o yolda? Bu kadar göreceli bir soruya yine aynı görecelikten ötürü cevap veremeyişimize rağmen çoğumuz uzakta olduğunu iddia etti bile. Sanıyorum ki duygusallığımızın etkisiyle kurduğumuz hayallerimizi bizden çok çok uzaklara götürüyoruz. Onlara erişilmez bir anlam yükleyip mücadeleden daha da uzaklaşır hale geliyoruz. Aslında kimi şeyler o kadar yakındalar ki… Kimi tatmin kimi mutluluk hemen yanı başımızda bulunmasına rağmen, kendimize olan öz güven eksikliğinden, veya daha dramatik bakış açımızdan ötürü biz onlara bakıyoruz ama onları görmüyoruz. Çevremizi görmüyoruz, uzakları düşünüyoruz, uzaklarda arıyoruz. Başa dönersek ne kadar uzak olduğu kişiye göre değişse de ilk adım hep yanı başımızda. Kişi kendine bir yol çizerse, hem karşılaşacağı zorlukları önceden biraz da olsa tahmin edebilir ve onlara çözümü daha kolay bulabilir.

Peki ben ne yapıyorum? Ben bu düşüncelerle yakın zamanda tanışan bir insan oldum. Yukarıda bahsettiklerimi önceden kendim de uygular olduğumdan dolayıdır ki rahatça yazıverdim. Küçük hedefler koymanın insanı daha motive ettiğinin bilincindeyim ve hedefe giden yolda basamak basamak ilerliyorum. Bir de bunları yazarak kendime bunları bir kez daha itiraf ettirmiş oluyorum ki farkındalığımı arttırıyorum. En önemlisi ise hayallerden uzak durmuyorum, vazgeçmiyorum.