Aksa’nın Işıklı Gecesinden Muhammed’e…

İnsanların iki yüzlülüğü ile boğulduğum bayram

Toprağın sabrına dayandım

Dünya, bomboş bir heves

Diye haykırdı bir yetimin göz pınarları

Baba seni Allaha emanet ettim bir öğle vaktinde

Yırtık bebeğim ile mezar taşına yaslandım

Minarelerden yankılandı kan bombardımanı

Asıldı evimin duvarına öksüzlük

Bir fetih nidası ile tutuştu gece

Bu yorgun gözler ile sabrın taşını çatlattım

Aksa…

Ömer yürekli bir Hamza

Gelecek, eli kulağında bir asırdır

Gelecek sığamadı taş kalpli kapılardan

Gözyaşları ümmetin dolunca secde aralarından

Pervazında dinlendi ebabiller

Kurumadan toprağım…

Vakittir muştulu bulutlar ile

Bir ordu yaklaşıyor ki sana karadan

Geride kalan yok kimseleri

Titriyor mescidin sağ kubbeleri

Bir nefes yaklaşıyor sana havadan

Bir gece güneşi gibi, Selahaddin’in sesi

Şahit eyle bizi Rab!

Hüseyin’i enkazdan çıkınca tanımadı annesi…

Uhud dağı eteğinde bir Aksa hutbesi

Fatih’in vasiyetini baki kıl

Tekbir çekenleri birlik, kardeşlik çağrısını bizde kani kıl

Ve mezarlarımızı yan yana

Sessiz ölmesin bebekler! Öldürenleri herkesin gözünde cani kıl.

Gömerken annemi toprağa

Görüşürüz demedi kimse benden başka…

Şehadeti gönlümüze saki kıl…