1e advent: Welzalig is hij die blijft verwachten

Context: deze overdenking is geschreven voor de weekbrief van de Christelijke StudentenVereniging Ichthus Breda

Het is bijna weer zover, kerst komt eraan! Voor degene die het niet weten, ik zelf houd erg van kerst en geniet dan ook altijd erg van deze tijd. Ik luister stiekem ook al een geruime tijd kerstmuziek; ik hoop dat jullie mij dat kunnen vergeven. Kerst is een tijd van gezelligheid (waar ik alleen al van kan genieten), maar ook een tijd van hoop. Het is een tijd waarin de wereld spontaan weer even lijkt te beseffen (al is het maar kortstondig) waar het allemaal om draait, God en uw naasten liefhebben.

De periode van kerst begint wordt jaarlijks ingeluid door 1e adventszondag, wat afgelopen zondag het geval was. Advent is de periode van de vier zondagen voorafgaand aan 1e kerstdag. Het woord advent is afkomstig van het Latijnse woord adventus, wat komst of aankomst betekent. Advent is een periode van verwachten, een periode waarin we uitkijken naar de komst van Jezus Christus. Al sinds een lange tijd spreken christenen over drie komsten van Christus; de komst van Christus als mens op deze aarde, de dagelijkste komst van Christus in onze harten en de definitieve wederkomst van Christus aan het einde der tijden.

Over het einde der tijden wordt gesproken in het Bijbelboek Daniël. Voor de kleine recap, Daniël was een Jood die in balling genomen was door de Babyloniërs en gedwongen voor het Babylonische hof werkte. Als Daniël na drie volle weken gevast te hebben aan de rivier de Tigris zit, krijgt hij een groot visioen. De bijbeluitleggers zijn het er niet helemaal over eens, maar het lijkt erop dat het Jezus zelf is die hier aan Daniël verschijnt.

Eerst lezen we over koninkrijken en koningen die tegen elkaar ten strijde zullen trekken. Dit gaat zo twee hoofdstukken door totdat we in hoofdstuk twaalf aankomen. De eerste drie verzen van het hoofdstuk luiden als volgt:

[1] In die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst, hij die uw volksgenoten bijstaat. Het zal een benauwde tijd zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk is geweest tot op die tijd. In die tijd zal uw volk ontkomen: ieder die gevonden wordt, opgeschreven in het boek.

[2] En velen van hen die slapen in het stof van de aarde, zullen ontwaken, sommigen tot eeuwig leven, anderen tot smaad, tot eeuwig afgrijzen.

[3] De verstandigen zullen blinken als de glans van het [hemel]gewelf, en zij die er velen rechtvaardigen, als de sterren, voor eeuwig en altijd. ~ Daniël 12:1–3 (HSV)

Door de eeuwen heen zullen koningen en heersers tegen elkaar ten strijde trekken. Koninkrijken zullen opkomen en koninkrijken zullen weer verdwijnen. Het bloed van onschuldige soldaten zal vloeien voor heersers die naar nog meer land, nog meer rijkdom en nog meer macht verlangen.

Maar er zal en dag komen dat Michaël, in Daniël 10:21 ook wel de vorst van de Israëlieten genoemd, zal opstaan en hen zal bijstaan in de grote strijd. Het zal een strijd zijn zoals nooit eerder gezien is. Een strijd die gepaard zal gaan met een verdrukking zoals nooit tevoren.

En het is in die tijd dat er zal gebeuren wat wij met advent en kerst verwachten. Zij die slapen in het stof van de aarde, iedereen die voor die tijd overleden is; zij zullen ontwaken en zullen weer tot leven komen. En zij die opgeschreven staan in Het Boek zullen tot het eeuwige leven ontwaken. Vers drie omschrijft dit heel mooi: de verstandigen zullen blinken als de glans van het hemelgewelf en blinken als de sterren voor eeuwig en altijd. Dit is de belofte die we mogen verwachten en de belofte waar we aan mogen vasthouden in tijden van verdrukking.

Één van de (vele) dingen die mij afgelopen retraite (retraite van Ichthus Landelijk 28–30 november 2025) is bijgebleven, is hoe we onze focus mogen verleggen van ons leven hier op aarde, naar ons leven met God in de eeuwigheid. Onze tijd hier is eigenlijk maar relatief kort, veel korter dan we ons beseffen. Mijn brein en waarschijnlijk de uwe net zo goed, heeft zo erg de neiging om zich alleen bezig te houden en te focussen op alles wat hier en in het nu gebeurt, terwijl het meeste in het licht van de eeuwigheid helemaal niet relevant is.

Laten we daarom ons niet alleen deze vier weken beperken tot advent. Ons gehele leven mag één grote adventsperiode zijn. Ons hele leven mag in het teken staan van de verwachting van de wederkomst van Hem die een einde zal maken aan alle oorlogen en als Koning der Koning tot in de eeuwigheid zal heersen! Wees alstublieft één van de verstandigen.

“Welzalig is hij die blijft verwachten” — Daniël 12:12a