Bazı Borçlar Vardır, Namus Borcudur

Şüphesiz, varlığımızı Atatürk’e borçluyuz. O olmasaydı olmazdık. Bunda mutabıkız. Lâkin Koç Holding’in “bazı borçlar vardır ödeyemezsin” söylemine karşı çıkıyorum.

[embed]

Pekâlâ ödersin, manevi de olsa her borcu ödersin. Namuslu olan öder. Senden ödemeni beklemeseler de, manevi de olsa, sembolik de olsa, hibe de olsa, o borcu ödemelisin. Ödemezsen, ödenemeyeceğini düşünürsen, elde avuçta bir şey kalmadığında hayıflanmayacaksın. Çünkü o borç afiyetle yiyip bitirmemiz için bize altın tabakta sunulan bir borç değildi, o uğrunda kan dökülerek yoktan var edilen ve bize emanet edilen sermaye avansımızdı. Emaneti büyütecektik, emaneti büyüterek esasında ödememiz beklenmeyen o borcu sıfırladığımız gibi varını yoğunu bu ülke için harcayan Atatürk’e layık bir ulus olabilecektik.

Biz ne yaptık? Emaneti yedik. İflas ettik, haciz geldi. Elde avuçta ne varsa gitti gidiyor.

Dün, ilk duyduğum anda bende “haciz iflas” çağrıştırdı. İyi niyetinden şüphem yok, duygu yüklü de bir söylem lâkin, bence özünde yanlış.

[embed]

İçinde bulunduğumuz durum matah bir durum olsa bu şekilde yazarsın. Ama manevi de olsa o borcu ödemeye ödemeye geldiğimiz nokta hiç de iç açıcı değil.

Velhasıl kelam üzerinde fazla düşünülmeden kaleme alındığını düşündüğüm “bazı borçlar ödenmez” yaklaşımı Atatürk’ün bize öğütleriyle ters düşüyor, içinde bulunduğumuz durumun da bizzat sebebi.

Bu yüzden bu anlamlı günde önce Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi’ni tekrar okumalı, ardından, okuduysak bir daha, okumadıysak hemen Nutuk’u okumalı ve nerede hata yaptık diye düşünürken o borcu ödemeye davranmalıyız.

Ey Türk Gençliği!

Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti’ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve cumhuriyetine kasdedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr-ü zaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk İstiklâl ve Cumhuriyeti’ni kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur! — Mustafa Kemal Atatürk, 1927

Carlos Gunnera.-