KARAR

Ahlaki İkilem’den hareketle

Her ahlaki ikilemin temelinde, zamanla eriyen bir olasılık kümesi, ve karar vericiyi karar vermeye iten zorlayıcı bir süreç vardır.

Karar vermek, en basit haliyle, olasılıklar arasından birini seçmektir.

Karar vermek, en basit haliyle, alternatifler içinden yönelimi seçmektir.

Karar, en nihayetinde sonuç yönetimi çabasıdır.

Karar, bir seçim değil, bir yoğunluk eşiğinin aşılmasıdır.

Karar, sadece akıl yürütmenin bir sonucu değildir. yaşamı sürdürme döngüsünün bir parçasıdır.

Karar; sadece bir muhakeme değil, bir yaşam stratejisidir.

İnsanlar için her kararın ilk kıvılcımı bir eksiklik hissidir. His duygunun nispeten ham halidir. Duygu, ihtiyaçla algı arasında bir köprüdür. Duygu, kararın “nasıl” verileceğini etkiler. İnsani bilinç; veri ve hisle başlayan zihinsel süreçlerin sonucudur. Bilinç, kararın, öznel farkındalık düzeyini belirler. Karar verme, birikimli bir süreçtir. Geçmiş kararların sonuçları yeni kararların zeminidir. Karar sonuçları itibarı ile asla sadece bireysel değildir. Ait olduğun kültür, inançlar, roller, sana görünmez sınırlar çizer. Bu bütünsel yapı, bir çok çalışan mekanizma gibi döngüsel bir süreç olabilir.