Yeniden Görüşünceye Dek, Marko

Fenerbahçe ilk Euroleague Şampiyonluğu’nun ardından yazılacak yeni hikayelerine bir kahraman arıyordu. 2017 yılında takıma katılan Marko Guduric ile acısıyla tatlısıyla birçok anı biriktirdi. Sonu ise bundan daha güzel olamazdı.

Marko Guduric’in Fenerbahçe formasıyla ilk fotoğrafı

2016–2017 sezonunda Türk basketbol tarihinde bir ilk yaşandı. Fenerbahçe, Euroleague’i kazanarak Avrupa’nın en büyüğü oldu. Şüphesiz ki bu takım yıldızlarla doluydu ama bir Bogdan Bogdanovic vardı ki milyonların kalbini fethetmişti. Şampiyonluğun ardından hemen hemen her basketbolcunun hayaline, NBA’ye uzandı Bogdan. Fenerbahçe ise yüzünü bir başka Sırp’a çevirdi, 22 yaşındaki Marko Guduric kadroya eklendi. Herkes ondan yeni Bogdan olmasını bekledi, o da bunun farkındaydı. Blic Sport’a verdiği bir röportajında “(Bogdan’a) Ona saygı duyuyorum ama ben Fenerbahçe’ye kendi adımla oynamak ve Marko Guduric olmak için gidiyorum.” dedi, öyle de oldu.

Euroleague normal sezonunda Marko Guduric Kızılyıldız formasıyla Bogdan Bogdanovic’i savunurken

23 numaralı sarı-lacivert formasıyla neleri sığdırmadı ki kariyerine; bir Cumhurbaşkanlığı Kupası, üç Türkiye Kupası, dört Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu, bir Euroleague ikinciliği ve bir Euroleague Şampiyonluğu… Sadece mutluluklar ve başarılar yoktu tabi. Henüz ilk sezonunda yani 2018’de Real Madrid’le oynanan finalde o ribound alınamazken de ordaydı, 2019’da sakatlıklar takımın peşini bırakmazken de.

Fenerbahçe ve Real Madrid’in karşı karşıya geldiği Euroleague Finali’nde Marko Guduric

Marko 2020 yılında kısa bir NBA serüveninin ardından evine geri döndüğünde, her yıl Final Four’da yer alan eski Fenerbahçe’den neredeyse kimse kalmamıştı. Bu durum başarıya da yansıdı, Fenerbahçe 2019’dan 2024’e kadar böyle bir başarı elde edemedi. Bu süreçte Marko en çok eleştirilen oyunculardan biri haline geldi. Taraftar bir türlü ondan istediğini alamıyor, beklediği “Bogdan Bogdanovic” etkisini göremiyordu. Ancak şimdi geriye dönüp bakıldığında özellikle son iki yıldaki gelişimi, diğer parçaların oturmasıyla çıktığı tavanı ve liderliği Fenerbahçe’nin neden yıllarca Marko’ya güvendiğini, ondan neden hiç vageçmediğini herkese gösterdi.

Yıllar Sonra İlk Final Four & “Kaybolan” Marko

2023–2024 sezonu da son birkaç yıl gibi sallantıda başladı. Takımın başına getirilen Dimitris Itoudis her ne kadar iyi bir Euroleague karnesine sahip olsa da koç-takım uyumunun bir türlü yakalanamadığı barizdi. Hızlı bir kararla sezon ortasında takımın başına Sarunas Jasikevicius getirildi ve Fenerbahçe, hiç beklenmedik bir şekilde, beş yıllık bir aranın ardından Final Four’a yükseldi. Bu başarının mimarlarından biri olan Marko yine parkedeydi, tıpkı 2018’de olduğu gibi.

Fakat maalesef takım buradan ileri gidemedi. Kendrick Nunn’lı, Mathias Lessort’lu, Kostas Sloukas’lı Panathinaikos bu kıvılcımın aleve dönüşmesine izin vermedi. Fenerbahçe yarı finalde Panathinaikos’a yenildikten sonra Olympiacos’a da mağlup olarak turnuvayı dördüncü tamamladı. Sezon sonu geldiğinde ise yine ilk suçlanan, eleştirilen odağı olan kişi Marko oldu. Takımdaki oyun kurucu ve top yönlendirici eksiklikleriyle Marko kendini bir türlü istediği rolde bulamıyor, potansiyelinin tamamını ortaya koyamıyordu. Ancak gün sonunda takımın diğer bütün defoları göz ardı edilerek Marko için “Büyük maçlarda sahada kayboluyor, isteneni veremiyor” dendi. Ben o zamanlar da biliyorum bu öfkenin sebebini ama sonradan herkes anladı ki insan en çok sevdiğine kızarmış.

2023–2024 sezonu play-offlarında Monaco karşısında Marko Guduric

Top Yine Onun Ellerinde

Taraftarın aksine Fenerbahçe ve Jasikevicius bu defoları görmüş olacak ki 2024–2025 sezonu öncesi oyunu yönlendirebilecek oyuncu rotasyonunu zenginleştirdi. Özellikle Avrupa’nın en iyi oyun kurucularından biri olan Nick Calathes’in takımdan ayrılığı sonrası Marko’nun yükünün bir şekilde hafifletilmesi ve parkedeki rolünü benimsemesine izin verilmesi gerekiyordu. Wade Baldwin ve Devon Hall kadroya eklendi, bir önceki sezon sakatlığı sebebiyle hiç süre almayan Arthur Zagars da takıma adapte edildi. Ancak bütün planlar art arda gelen sakatlıklarla suya düştü.

Takımın ana hücum silahlarından ve oyun kurucularından Scottie Wilbekin sezonu kapattı, “yeni kurtarıcı” olarak etiketlenen Baldwin ve pek bir beklenti olmadan transfer edilen ancak sezona müthiş bir giriş yapan Hall ve ilk defa süre almaya başlayan Zagars kısa süre arayla sakatlandı. Top ve Fenerbahçe’nin kaderi yine Marko’nun ellerine kaldı.

Fenerbahçe’nin Milano’ya 91–85 mağlup olduğu maçta Marko Guduric

Oyuncuların sakatlıklar uzun sürdüğü gibi iyileşen oyuncuların takıma adapte edilmesi de zor oluyor, her seferinde yeni bir oyun planı oluşturmak gerekiyordu. Bu süreçte takım Euroleague’in daha zayıf takımlarına karşı epey zorlanıyor, Monaco ve Baskonia maçlarında toplam 57 sayı farkla mağlup oluyordu.

Lider Marko, Şampiyon Fenerbahçe

Tam “bu sezon da olmayacak herhalde” diye düşünürken takım gitgide birbirine alıştı, sakat oyuncular takıma katıldı ve Jasikevicius’un oyun sistemi iyice oturdu. Saha içinde topu ve takımı yönlendiren asıl oyuncu Marko’ydu. Genellikle dış şut tehdidi üzerinden oyunu kurgulayan Fenerbahçe’de şutlar girmediğinde hücum tıkanıyor, sahneye Marko çıkıyordu. Güçlü dribblingiyle potanın yolunu buluyor, turnikeleriyle takıma can veriyordu. Oyunun ritmini belirliyor, hırsıyla arkadaşlarını da ateşliyordu. Sarı-laciverde hissettiği aidiyet gözlerinden okunuyordu. “Takımlarda ateşi yakacak bir yerli oyuncu olması gerekir” derler, Fenerbahçe’de ise bu ateşi artık bizden biri olan Marko yakıyordu.

Marko Guduric ve Fenerbahçe final four’da

Saha içindeki lider Marko’ydu ama saha dışında da durum farklı değildi. Tarık Biberovic bir röportajında “Marko’nun bu takım, bu kulüp için neler yaptığını kimse görmediği için çok üzgünüm. En zor zamanlarda bu takımı tuttu, konuştu, şimdi onun sayesinde burdayız. Kameraların önünde olmadığı için görmüyorsunuz ama inanılmaz bir liderlik yapıyor” diyerek onun takım için ne anlama geldiğini ortaya koydu.

Zorluklarla dolu bir sezonun ardından Fenerbahçe tekrar Final Four’a yükseldi. Önce yarı finalde geçen sezonun kanayan yarası, normal sezonda bir türlü yenilemeyen son şampiyon Panathiakos geçildi. Finalde ise Sarı-Lacivertlilerin sezon içinde en ağır yenilgisini aldığı Monaco’yla karşı karşıya gelinecekti. Maça üstün başlayan taraf Monaco oldu ama sahada tezahüratlarına layık bir takım vardı, Fenerbahçe için bu yoldan geri dönüş yoktu. Top bir kez daha üçlük çizgisinin gerisinden Marko’nun ellerinde yükseldi. 22 yaşında bu kulübe gelen Sırp oyuncu, kollarını açtı ve 30 yaşında taraftarına bir Euroleague Şampiyonluğu armağan etti.

Marko Guduric Euroleague finalinde unutulmaz üçlüğü attıktan sonra

Şimdi Veda Zamanı

Marko bu sezonu üç kupayla kapattı. Ne yazık ki sona eren tek şey bu sezon değil, onun Fenerbahçe kariyeri de oldu. Sosyal medyada bir başka Euroleague takımıyla, Olimpia Milano ile anlaştığı yazılıp çizildi önce. Eminim ki hiçbir Fenerbahçe taraftarı bu habere inanmak istemedi. Ancak Nigel Hayes Davis Olimpia Milano hesabını etiketleyip Marko’nun Euroleague kupası ile bir fotoğrafını “ona iyi bakın” yazarak paylaşınca haber bir nevi resmiyet kazandı.

Marko Guduric’in Euroleague kupasını kaldırdığı anlar

Euroleague bitti ama Türkiye Basketbol Ligi devam ediyordu. Taraftar için bu tek bir anlam ifade eder oldu, Marko’ya Ataşehir’de veda edilecekti. Ataşehir’de oynanan her maçta gözler onun üzerindeydi. Oyuna her girip çıktığında bir alkış koptu, salon “Marko Guduric” tezahüratlarıyla inletildi. İşte taraftar belki de o zaman anladı, onlar hep en çok sevdiğine kızmıştı.

Son maçına Beşiktaş karşısında Ataşehir’de çıktı ve takımına bir kez daha Türkiye şampiyonluğu kazandırdı. Ancak maç bittiğinde sevince hüzün de eşlik ediyordu. Hiç gelmeyeceği düşünülen o an gelmişti. Mikrofonu eline aldığında her ropörtajında söylediği o cümleyle son kez taraftarı selamladı: “Her zaman her yerde en büyük Fener!”.

Marko Guduric veda konuşmasını yapmadan önce

2017 yılında arasına katıldığı bu camiada belki de kimse bu kadar uzun süre kalacağını düşünmemişti. O bu kulübün hem kurtarıcısı, hem lideri ve hem de efsanesi oldu. Adına yapılan tezahüratları duyduğunda göz yaşlarına boğulan, sahanın ortasındaki logoyla vedalaşan, taraftarları dakikalarca alkışlayan bir sporcu; takımın fahri kaptanı… Fenerbahçe evladına veda ediyordu, o ise evine.

Şimdi bu hikayenin sonuna geldik, doyasıya yaşadık hem de bu sonu. Seni sahada bu formayla izlemek, “Marko, Marko, Marko Guduric” tezahüratlarının bir parçası olmak, sana kızmak bile çok güzeldi. Yıllarca Sarı Miras’ı kalbinde ve kalplerimizde yaşattın ve birçok mutluluğumuzun mimarı oldun. Bu kulüp seni her zaman 23 numaralı sarı-lacivert formanla, Fenerbahçeli Marko olarak hatırlayacak. Bunun bir veda olduğuna inanmak zor, o yüzden senin de dediğin gibi; yeniden görüşününceye dek, Marko.