KARLI BİR GECE VAKTİ, BİR SİVAS DEPLASMANINA UYANMAK

Benim adım, ceza sahasına yazılmıştır. Her gün, ani gelişen kontralarla ödenebilen bir ceza bu.

Keşke defans çizgisini önde bırakmasaydım. Kar, çamur ve ayaz benden yana olsaydı.. Beklerimin atağa çıkışı gösterişli ve parlak, Geri dönüşleri ihanete varacak doğrulukta olsaydı.. Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım.. Grosicki’nin soldan bindirmelerini konuşsaydım Kardeşler! deseydim.. Kardeşlerim! Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan.. Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan.. Bakın yaklaşıyor.. Yazık, Hayrettin Yerlikaya kadar cesur değilim. Pini Balilinin üşüdüğü anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan, Gövdem yün içliklerle birazcık yatışıyor.

Benim kanadım, yıllar boyu Burhan Eşerle yoklandı.. Öylesine ortalarda birden arka direkte belirirdi. Birebirde etkisizdim Mehmet Yıldız karşısında.. Buz gibi olan yedek kulübesindeyken, İnanmazdım battaniyenin ısıtacağına..

Benim adım, 4 Eylül Stadı üstüne mühürlenmiş. Ellerim tütsülenmiş şubat deplasmanlarında. Eneramolar, Grosickiler, Pedrieller.. Az adamla yakalayıp, kontradan geldiler. Sağlı sollu bindirmeler yedim. Açık bir hedef kılındım Aroune Kone karşısında.. Ve bu yüzden yakışıksız oluyor, Deplasmanları soğuk kışlar olarak tanımlamak.. Ve bu yüzden tabelada dakikalar, İnce parmaklar halinde geziniyor.. Gradeller geçiyor sağ bekimin yanından. Bir değişiklik yapıyorum oyunun tam ortasında.. Navratille boğuşacak, yamyam bir forvet. Karambolde atacağız diyorum, bir umut bekliyorum.

Fikstüre bakıp kendime soruyorum.. Neden derbilerden bile heyecanlıydı, Karlı bir gece vakti, bir Sivas deplasmanına uyanmak..