Yeni normalde Üniversite Öğrencileri ve Topluluklar

Merhabalar bu yazımda sizlere üniversite öğrenci topluluklarının içinde bulunduğumuz süreci nasıl geçirdiklerinden bahsedeceğim.

Üniversite hayatım boyunca farklı farklı toplulukların yönetiminde bulundum.Üniversiteye girdiğim yıl hazırlık okuduğum vakitlerde hatta dönem başladıktan 2 hafta sonra yeni bir topluluk kurulumu için yeni tanıştığım insanlardan 15 kişilik bir kurucu üye listesi oluşturarak üniversitenin Yat, Yelken ve Denizcilik topluluğunu kurdum. İlerleyen süreçte bölümüm ile ilgili olan Mühendislik Öğrenci Topluluğunda Komite başkanlığı yaptım ve geçtiğimiz yıl ise Üniversitenin en büyük topluluğunun yönetim kurulu başkanlığını yaptım. Bu süreçte ek olarak bazı Girişimcilik ağlarının kampüs temsilciliği görevi ile yeni bir ekip kurarak farklı bir topluluk ile de çalışma fırsatı buldum.

Üniversite hayatımda ciddi büyük sayılara ulaşmış etkinliklerin koordinatörü olma fırsatı buldum. 800 kişilik katılımlı zirveler ve etkinlikler düzenledik. Covid 19 süreci öncesinde hazırlanılan ve 43 konuşmacısı ile yüksek protokol ve firma yetkilisi katılımıyla düzenlenmesi planlanan MEDCON’20 Sağlık bilim ve teknoloji zirvesini iptal etmek zorunda kaldık.

Bu iptal, yeni dönemin ilk adımı oldu.Tarih(12 Mart, Zirveden 2 gün önce)

Yıl boyunca planlanan takvim ile çalışan öğrenci toplulukları, okullara ara verilmesi ve öğrencilerin ailelerinin yanına gitmesi ile faaliyetlerini neredeyse durdurdular.Yeni döneme alışma sürecinde tüm öğrenciler evlerinde keyifli zaman geçiriyordu çünkü gideli sadece birkaç gün olmuştu. Zaman ilerledikçe evlerde sesler yükselmeye başladı, ailelerinden uzak ve rahat yaşama alışmış öğrenciler darlanmaya ve daralmaya başlıyordu. Bu süreçte herkes bilgisayarlarına odaklandı.Yeni diziler yeni filmler izliyorlardı. Öğrenci toplulukları ünlülerin özellikle instagram üzerinden canlı yayınlar yapmaya başladığını görüntüledi. Bunun üzerine seri olarak davetler iletilmeye başlandı. Kimi topluluklar kendilerini eğitimlere odakladılar ama bu sürecin bir pandemi olduğunu, üretkenlik yarışı olmadığını bilenler eğlence yayınlarında buluştular. İnstagramda her akşam yüzlerce canlı yayınlar vardı hatta yeni hesaplar türedi, günlük canlı yayınları paylaşan. Toplantılar online oldu artık ve zoom üzerinden erkan görüntüsü alıp sosyal medyada paylaşmak popüler oldu. Süreç ilerledikçe yeni etkinlikler ortaya çıktı, online oyun turnuvaları. İnsanlar oyunlarda buluştu, özellikle multiplayer oyunlar çok popüler oldu. Bu süreçte herkes evlerinde yeniliklere gitti , odalar değişti yemekler yapıldı ve herkes aşçı herkes usta oldu. Duvarlar boyandı, dolaplar söküldü takıldı. Bazı kitleler ödevlerden kafasını kaldıramazken bazı kitleler ise ödevleri tamamen arkadaşlarından alarak netflix ve blu tv den ayrılmadılar.

Öğrenci toplulukları, bu süreci online etkinlikler ile geçirdiler. Zoom yuvaları oldu fakat ücretsiz kullanım sınırı 40 dakika olduğu için kimi toplantılar yarıda kesildi. Online hackhaton enflasyonu oluştu bu süreçte. Tanışma ve ekip kurma için Discord kullananlar, slack kullananlar ve de facebook kullananlar olarak kendi aralarında ayrıldılar. Gençler discord kullananlara ağırlık verdiler. Youtube da izlenmeyen içerik kalmadı. Bu süreci iyi analiz edenler normalde davet ettiğinde şehrine gelmesi zor olan isimleri online olarak ağırladılar. San Fransisco’dan girişimciler konuk oldu, ulaşabilen hesaplara. Üniversite tercihlerine yönelik online bölüm tanıtımı yapan topluluklar çok faydalı noktalara değindiler. Online eğitimler ile birlikte ücretli eğitimlerin değerleri azaldı. Ücretli konferanslar yeni dönemde katılımın çok az olduğu belkide gerçekleşmesi zor olan etkinlikler serüveninde yerlerini aldılar.

Yeni normalde öğrenci toplulukları konferans ve salon etkinlikleri odaklanırsa kaybedenler kulubünde yer alırlar. Süreç uzun bir süre online devam edeceğe benziyor. Ama eğlence etkinlikleri tekrar moda olacaklar çünkü gençler virüsten korkmadığını kanıtlama rekabete girecekler ve etkinliklere akın edecekler. Alkol kullanımı artacağa benziyor. Şehirler arası yolculuk açıldı ve normalleşmeye dönme ile birlikte öğrenciler öğrenci evlerine kaçmaya başladılar.

Bu süreci kendini eğitimlere adayanlar evet faydalı geçirmiş olacaklar ama psikolojilerini ayakta tutabildilerse eğer. Psikolojiler bu süreçte çok etkilendi.Ayakta durabilenler kazananlar mı oldu, kaybeden mi göreceğiz.

Online hackhatonları sevdi gençlerimiz. Online’da devam edeceğe benziyor uzun bir süre. Konferansların kampüslerde yapılması çok uzun süre mümkün olmayacağa benziyor. Topluluk odalarının ve ortak alanların hijyeni konusu sanırım sosyal sorumluluk olarak devam edecektir. Teknofest gibi yarışmalar için üretilen projeler yeni dönemde tekrar hazırlanacaktır, bu konuda bir gerileme olmayacak hatta benim tahminim ilerleme olacağa benziyor.

Sosyal medyaların aktif kullanılması için topluluklarda tasarımcılar çok daha değerli olacağa benziyor. Adobe XD, Photoshop,Illustrator ve Canva gibi uygulamaların kullanımı arttı bu süreçte. Afişler yerine animasyon ve video reklamları artacağa benziyor. Üniversiteler online eğitim konusunda uzaktan öğretim merkezleri üzerine yatırımlar yapacaktır yüksek ihtimal.

Yazımızda sona doğru gelirken, kendimden bahsedeyim biraz, ben nasıl geçirdim bu süreci. Ben sanırım ilk başlarda bu sürecin bir üretkenlik yarışı olduğunu düşünüyordum ve çıkardığım kilometretaşları ile zaman yönetimine kafayı takmıştım. Gün gün planlı gidiyordum ve önceden vakit bulamadığım eğitimleri bitirdim. Ardından online etkinlikler düzenleyerek geçti süreç ve sonrasında online etkinliklere katılarak. Süreç ilerledikçe ve kurucusu arkadaşım olan bir platform bir seri başlattı. “Bu bir pandemi! üretkenlik yarışı değil” adı ile tam da o dönemlerde bunu düşünürken bu mesaj ile kendime geldim. Ve kendimi burada sizlerle bu yazıyı ve bundan önceki yazıları paylaşırken buldum. Uzun süredir yazmayı düşündüğüm veya yazıp yayınlamadığım yazıları sizlerle buluşturmaya başladım. Sanırım bana yaradı bu süreç.